II SA/Gl 1036/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 28 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. K oraz B. M. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 5 listopada 2018 r. J. K. oraz B. M. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., która to organ uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. oraz udzielił B. P. pozwolenia na rozbiórkę części budynku gospodarczego usytuowanego na dz. nr [...] przy ul. [...] w Z. Skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie jednego dodatkowego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego celem doręczenia odpisów uczestnikom postępowania – wezwanie z dnia 19 grudnia 2018 r. Wezwania zostały wysłane na adresy skarżących wskazane w skardze i skutecznie doręczone w dniu 28 grudnia 2018 r. Skarżące pismem z dnia 2 stycznia 2019 roku cofnęły skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.),zwanej dalej p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a,. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu nie można uznać za skuteczne cofnięcie skargi, która nie została skutecznie wniesiona. Tym samym Sąd podziela stanowisko w tej kwestii wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008, o sygn. akt. I OSK 1829/07. Za przyjęciem tego poglądu przemawiałby również fakt, że sąd rozpatrując cofnięcie skargi musiałby dokonać oceny czy nie jest ona niedopuszczalna. Oznacza to, że musiałby zbadać czy decyzja administracyjna objęta skargą nie zawiera wad kwalifikowanych powodujących jej nieważność, a więc w tak określonym zakresie merytorycznie rozpoznać sprawę sądowoadministracyjną. W sytuacji gdy skarga zawiera braki formalne, należy uznać to za niedopuszczalne. Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę i nie rozpatrywać cofnięcia skargi, które uznał za nieskuteczne. Skarżące cofnęły skargę zawierającą brak formalny. Zgodnie bowiem z art. art. 57 § 1, który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dołączenie odpisów pisma strony celem doręczenia ich stronom stanowi wymóg formalny pisma w postępowaniu sądowym określony w art. 47 § 1 p.p.s.a. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 p.p.s.a). Skargę wniesioną przez skarżące należy uznać za wniesioną nieskutecznie ponieważ skargi, która zawiera braki formalne nie można rozpatrzyć merytorycznie. Skarżące pomimo skutecznie doręczonego wezwania nie uzupełniły braku formalnego skargi w terminie. Tym samym spełnione zostały przesłanki odrzucenia skargi z art. 58 § 1 p.p.s.a. Brak jest z kolei przesłanek do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, ponieważ skarga nie została skutecznie cofnięta. Oznacza to, że niedopuszczalność cofnięcia skargi nie podlega ocenie sądu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.