II SA/Gl 104/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Protokolant st. sekretarz Małgorzata Orman po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi E. B.- Przedsiębiorstwa A w D. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że odwołanie Państwa E. i J. B. od decyzji Prezydenta Miasta D. G. nr [...] z dnia [...] r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji - myjnia samochodowa, parking, punkt handlowy na działkach położonych przy ulicy P. i Ł. w D. G., wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 ( 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym pozostawiło odwołanie bez rozpoznania. W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśniło, że objęta odwołaniem decyzja Prezydenta Miasta D. G. doręczona została stronie – E. i J. B. w dniu [...] r.(o czym świadczy zwrotne poświadczenia odbioru decyzji), a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r. Natomiast odwołanie od tej decyzji datowane na dzień [...] r., złożone zostało osobiście w Urzędzie Miejskim w D. G. - Wydział Administracyjny, Referat Obsługi Urzędu w dniu [...] r. - o czym świadczy prezentata na odwołaniu. Zatem nastąpiło to po upływie przewidzianego przepisami prawa terminu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdziła, że decyzja Prezydenta Miasta D. G. z dnia [...] r. została jej doręczona w dniu [...] r. Wyjaśniła, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji znajdują się dwie daty, a mianowicie ręcznie wypisana data [...] r. oraz odcisk pieczęci poczty z datą [...] r. Jej zdaniem ta ostatnia data stanowi dowód odbioru przesyłki. Dodała, że w trakcie postępowania odwoławczego przedłożono organowi oświadczenie poczty o odebraniu tej przesyłki w dniu [...] r. Dlatego też stwierdzenia Kolegium "nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.." nie można uznać za prawidłowe, wobec czego skarga niniejsza zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. W ocenie Kolegium skarga jest nieuzasadniona. Z uwagi na przedstawione pełnomocnictwo reprezentującego skarżącą radcy prawnego, które nie obejmuje występowania przed sądami administracyjnymi w ocenie Kolegium skarga winna być odrzucona. Gdyby zaś Sąd nie podzielił w tym zakresie stanowiska Kolegium, Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przestawione w zaskarżonym postanowieniu. Dodało, że przy zestawieniu dat nadania przesyłki w dniu [...] r., data odbioru tej przesyłki w dniu [...] r. w tym samym mieście nie może budzić wątpliwości. Zdaniem Kolegium twierdzenie pełnomocnika skarżącej, iż o dacie odbioru przesyłki przesądza datownik poczty na zwrotce oraz złożone w sprawie oświadczenie pracownika poczty nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie jest zasadna, gdyż wydana została z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem treści art. 134 w związku z art. 39 i 46 oraz naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 (1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim wypada stwierdzić, że data doręczenia stronie decyzji Prezydenta Miasta D. G. z dnia [...] r. nie jest oczywista. Fakt doręczenia skarżącej decyzji w dniu [...] r. byłby niewątpliwy, gdyby nie druga data na tej zwrotce, datownik poczty - [...] r. potwierdzony dodatkowo oświadczeniem kierownika zmiany Urzędu Pocztowego w D. G. Zastanawia zbyt duża rozbieżność dat. Przyjmując bowiem, że faktycznie strona odebrała przedmiotową decyzję w dniu [...] r. (czwartek), to już następnego dnia najpóźniej powinno to być potwierdzone w miejscowym Urzędzie Pocztowym, a nie dopiero w dniu [...] r. (czwartek). Data doręczenia pisma, z którą związane są skutki prawne, jest istotnym elementem pokwitowania. W wypadku więc, gdy istnieją wątpliwości co do faktycznej daty doręczenia pisma stronie należy przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tej daty w sposób pewny. Dowodem takim w przypadku skierowania do adresata pisma w formie pocztowej przesyłki poleconej będzie rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych znajdujący się w Urzędzie Pocztowym właściwym dla doręczenia tej przesyłki. Dowodu takiego w sprawie nie przeprowadzono, choć okoliczności sprawy nie dawały podstaw do przyjęcia, iż przesyłka doręczona została adresatowi z całą pewnością właśnie w dniu [...] r. Zupełnie zignorowano dowód skarżącej w postaci oświadczenia kierownika zmiany Urzędu Pocztowego w D. G. przy ulicy W. [...], który potwierdza odebranie przesyłki przez skarżącą dopiero w dniu [...] r. Powyższe prowadzi do wniosku, że iż z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 ( 1 i art. 70 Kodeksu postępowania administracyjnego Kolegium przyjęło datę [...] r. jako niewątpliwą i ostateczną datę doręczenia decyzji stronie, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uzupełnić postępowanie dowodowe, przeprowadzić wszelkie dowody w celu ustalenia faktycznej daty doręczenia decyzji stronie skarżącej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 ( 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. Uwzględniając skargę Sąd orzekł o niewykonalności zaskarżonego postanowienia stosownie do art. 152 przywołanej powyżej ustawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 cytowanej ustawy.