II SA/Gl 104/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej ustanowienia zarządu komisarycznego dla wspólnoty gruntowej na skutek wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję tego organu z dnia (...) r., nr (...), stwierdzającą nieważność uchwały Zarządu Miasta S. z dnia (...) r., Nr (...) w sprawie wyznaczenia Zarządu (...) w S.. Strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji wskazała, iż pozbawienie mocy prawnej uchwały o ustanowieniu Zarządu (...) nad Spółką oznacza, że nie będzie istniał żaden organ, który byłby uprawniony do jej reprezentowania i tym samym udziału we wspólnocie gruntowej. Powołując się na wydane w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1037/05 postanowienie Sądu o zawieszeniu postępowania sądowego, podkreślono, iż legitymacja osób wchodzących w skład Zarządu Spółki, który został zastąpiony przez Zarządcę Komisarycznego, nie jest możliwa do wykazania, albowiem nie została ona uwidoczniona w ewidencji gruntów. Tymczasem w odniesieniu do nowo wybranych władz Spółki prowadzone jest postępowanie w zakresie wpisu do ewidencji. Osoby uprawione do reprezentacji Spółki zostały wybrane na zebraniu, które w 2007 r. zwołał Zarządca Komisaryczny. Zatem stwierdzenie nieważności uchwały legitymującej Zarządcę do działania, w ocenie strony skarżącej, oznacza zakwestionowanie prawidłowości zwołania zebrania ogólnego Wspólnoty i podjętych na nim uchwał – w tym wyboru nowego Zarządu. Nieważność przedmiotowej uchwały, zdaniem strony skarżącej, może skutkować zawieszeniem przez Starostę (...) postępowania w sprawie wpisu do ewidencji wobec sytuacji, w której za Spółkę nie będzie występował żaden organ uprawniony do jej reprezentacji, co ostatecznie spowoduje, iż brak będzie środków prawnych i podmiotów uprawionych do doprowadzenia aktualnej sytuacji prawnej Wspólnoty stanu zgodnego z prawem. Dodatkowo we wniosku zwrócono uwagę, iż brak osoby uprawionej do reprezentacji Spółki spowoduje, że nie będzie osoby uprawnionej do gospodarowania środkami wynikającymi z pożytków, jakie Wspólnota czerpie z gruntów wchodzących w jej skład. Do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku zarówno organ odwoławczy, jak i uczestnik postępowania nie ustosunkowali się do jego treści. Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie przez Sąd. Strona skarżąca uwiarygodniła, że wykonanie tego aktu poprzez nieważność uchwały Zarządu Miasta S. z dnia (...) r., Nr (...) może wyrządzić znaczną szkodę oraz rodzić niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na brak osób uprawnionych do reprezentacji Spółki. Działając z urzędu Sąd dodatkowo zauważył, iż w dniu (...) r., Starosta (...) wydał postanowienie nr (...), na mocy którego zawiesił postępowanie w sprawie wpisu do ewidencji gruntów i budynków Spółki (...) w S. (vide: odpis tego postanowienia znajdujący się w aktach o sygn. II SA/Gl 1037/05). W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.