II SA/Gl 1041/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r., uzupełnionym pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w K. wniosła skargę między innymi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], wydaną w pierwszej instancji, zgodnie z którą odmówiono "A" Sp. z o.o. w K. stwierdzenia nieważności pkt 1.2 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca Spółka został prawidłowo pouczona o prawie do złożenia w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji wniosku skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o ponowne rozparzenie sprawy, co zresztą uczyniła pismem z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że strona skarżąca w niniejszym postępowaniu nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących przed organem właściwym w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W omawianym przypadku takim środkiem jest wymieniony w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego adresatem winno być Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydające decyzję w pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka z takim wnioskiem wystąpiła, a organ wydał stosowne rozstrzygnięcie, jednak pełnomocnik Spółki wyraźnie wskazała w piśmie z dnia [...] r., że jej zamiarem jest zaskarżenie wszystkich aktów administracyjnych wymienionych w skardze z dnia [...] r., między innymi decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez samorządowe kolegium odwoławcze, działające jako organ pierwszej instancji, należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona. Na marginesie wskazać należy, że decyzja ta była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 515/12, gdzie postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r. skarga została odrzucona z przyczyn wskazanych w niniejszym uzasadnieniu. Wcześniejsze odrzucenie skargi "A" Sp. z o.o. w K. nie skutkowało jednak zaistnieniem w niniejszej sprawie przesłanki z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w postaci prawomocnego zakończenia sprawy i nie wykluczało możliwości wniesienia skargi ponownie. Powaga rzeczy osądzonej odnosi się bowiem tylko do orzeczeń sądowych rozstrzygających sprawę co do istoty. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.