II SA/Gl 1042/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2020 r. F. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Na podstawie zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2020 r. wezwano stronę skarżącą, za pośrednictwem pełnomocnika, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 1 września 2020 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik wystosował pismo z dnia 7 września 2020 r., w którym wniósł o wydłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując, iż skarżący przebywa w szpitalu, co sprawia, iż kontakt z nim, a tym samym wykonanie zobowiązania Sądu jest na obecną chwilę niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania te zostały określone między innymi w art. 46 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że do pisma sądowego (a więc i skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli nie zostało ono wcześniej złożone. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W razie stwierdzenia tego braku, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa osobę, która podpisała skargę w zastępstwie strony skarżącej, do uzupełnienia bądź poprawienia tej skargi, przez nadesłanie odpowiedniego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wobec doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, wyznaczony termin do wykonania wskazanej czynności upłynął w dniu 8 września 2020 r. W tak zakreślonym terminie brak skargi nie został jednak uzupełniony. Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika strony skarżącej wniosku o "wydłużenie" terminu do uzupełnienia braku wskazać należy, że w przepisach p.p.s.a nie przewidziano możliwości przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przewidziana w art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. W nawiązaniu do powyższego, złożony przez pełnomocnika strony skarżącej wniosek pozostaje bez wpływu dla oceny upływu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.