II SA/Gl 1049/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. i J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący, na drukach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W druku formularza zaznaczyli, że wspólnie z dwoma dorosłymi synami prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 72 m2. Zadeklarowali, że nie posiadają żadnych innych nieruchomości, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wnioskodawcy zaznaczyli, że ich pełnoletni synowie są osobami bezrobotnymi, pozbawionymi prawa do zasiłku, natomiast jedynymi dochodami w ich rodzinie jest wynagrodzenie za pracę W. L. w wysokości 2887 zł brutto miesięcznie oraz świadczenie emerytalne J. L. w wysokości 1644 zł brutto miesięcznie. W druku podniesiono również, że wspomniane dochody są obciążone wydatkami na leczenie skarżących. Pismem z dnia 6 października 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżących do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, wykup lekarstw itp., - nadesłanie zaświadczeń potwierdzających fakt, że ich synowie są osobami bezrobotnymi, pozbawionymi prawa do zasiłku, - nadesłanie zaświadczenia wystawionego przez Pracodawcę skarżącego, potwierdzającego wysokość otrzymywanego wynagrodzenia za pracę oraz dokumentu potwierdzającego wysokość emerytury J. L.. W odpowiedzi wnioskodawcy nadesłali wspomniane dokumenty (zaświadczenie pracodawcy W. L., kopię przekazu emerytury przysługującej J. L., zaświadczenia wystawione przez urząd pracy dla synów skarżących oraz rachunki za media). Nadto skarżący wymienili lekarstwa, jakie stale zażywają i wskazali, że miesięczne koszty ponoszone z tego tytułu kształtują się na poziomie około 650 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Nadto, ewentualne uwzględnienie wniosku jest uzależnione od tego, czy strona przedstawi przekonujące argumenty (poparte stosownym materiałem dowodowym) dające podstawę do stwierdzenia, że zachodzą okoliczności pozwalające na uwzględnienie wniosku. Mając na względzie treść art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz informacje dotyczące stanu rodzinnego i majątkowego skarżących nie znaleziono podstaw do uwzględnienia ich wniosku. W niniejszej sprawie zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 200 zł – ustalony zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W realiach rozpoznawanej sprawy dochód skarżących wynosi 3573 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki wynoszą 312 zł. Jeżeli nawet doliczyć do tego zadeklarowaną przez skarżących kwotę comiesięcznego leczenia, tj. 650 zł uznać trzeba, że pozostająca w dyspozycji ich rodziny kwota 2600 zł pozwala na zaspokojenie potrzeb egzystencjalnych oraz opłacenie wspomnianego wpisu od skargi. Tego rodzaju wydatek nie nadwyręży bowiem ich budżetu domowego w stopniu, który oznaczałby konieczność rezygnacji z zaspokojenia swoich potrzeb bytowych. Z powyższego wynika więc, że wnioskodawcy nie znajdują się w sytuacji szczególnie trudnej, dającej podstawę do przyznania im prawa pomocy. Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.