II SA/Gl 1056/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na uchwałę Rady Powiatu w Żywcu z dnia 27 maja 2019 r. nr VI/73/2019 w przedmiocie zakazu używania jednostek pływających oddala skargę. Rada Powiatu w Żywcu uchwałą z dnia 27 maja 2019 r. NR VI/73/2019 uchyliła uchwałę Nr XXXVIII/348/2014 z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na akwenach zbiorników Tresna i Porąbka (dalej: uchwała). W podstawie prawnej tego aktu powołano art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity Dz.U. z 2019r. poz. 511) w związku z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz.U. z 2018r. poz. 799 z póź.zm., dalej: u.o.ś.). Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa [...] (dalej: Skarżący, Dyrektor RZGW), ul. [...] K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę, zarzucając jej niezgodność z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Zażądał stwierdzenia nieważności uchwały oraz wstrzymania jej wykonania, a także zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W części pierwszej uzasadnienia przedstawiono argumenty uzasadniające posiadanie przez Skarżącego interesu prawnego, wskazując w szczególności na zadania publiczne Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (PGW) w zakresie gospodarowaniem wodami. Przywołano m.in. art. 9 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy z dnia 20.07.2017 r. Prawo wodne w zw. z art. 240 ust. 3 pkt 9 tej ustawy, zgodnie z którym to regionalne zarządy gospodarki wodnej wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych wód płynących. W myśl art. 22 pkt 2 p.w. do wód śródlądowych należą jeziora oraz inne naturalne zbiorniki wodne o ciągłym albo okresowym naturalnym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych, a także wobec gruntów pokrytych tymi wodami. Regionalne zarządy gospodarki wodnej, zgodnie z dyspozycją art. 240 ust. 3 pkt 15 realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których mowa wart. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61 ustawy Prawo wodne, w regionach wodnych. Nadto, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 a ustawy o rybactwie śródlądowym w zw. z art. 240 ust. 3 pkt 12 ustawy p.w., nadającym regionalnym zarządom gospodarki wodnej uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa śródlądowego w stosunku do śródlądowych wód płynących stanowiących własność Skarbu Państwa, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. jest podmiotem uprawnionym do chowu, hodowli lub połowu ryb, na śródlądowych wodach płynących. Zakresem tych wód objęty jest akwen jakim jest Jezioro Żywieckie. Obowiązki i uprawnienia uprawnionego do rybactwa określa art. 4a - 6 ww. ustawy. Na podstawie art. 6d ustawy publiczne śródlądowe wody powierzchniowe płynące stanowiące własność Skarbu Państwa dyrektor regionalnego zarządu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie przekazuje do rybackiego korzystania w drodze oddania w użytkowanie obwodu rybackiego. Użytkownikiem rybackim obwodu rybackiego zbiornika Tresna na rzece Skawa nr 2 jest "A" w B. nieprzerwanie od 2005 r. na podstawie umowy użytkowania obwodu rybackiego [umowa nr [...] z dnia [...] r.). Użytkownik w Obwodzie rybackim [który swoim zasięgiem obejmuje również Jezioro Żywieckie (zbiornik wodny Tresna) corocznie ponosi nakłady rzeczowo- finansowe na zarybianie wód obwodu, a jego obowiązkiem jest prowadzenie racjonalnej gospodarki rybackiej. Uchylenie zakazu używania jednostek pływających o mocy powyżej 10 kW wpłynie negatywnie na populacje ryb w zbiorniku zwłaszcza dla tych gatunków które odbywają tarło na podłożu żwirowym i w płytkich strefach brzegowych. Przepływające duże łodzie motorowe będą przyczyniać się do powstawania wtórnego falowania, co będzie miało negatywny wpływ nie tylko na siedliska ryb, ale także na inne organizmy wodne. Rozprzestrzeniające się fale będą uszkadzać strefy brzegowe, a dodatkowo hałas będzie powodować płoszenie ryb. Będzie to miało duże znaczenie w czasie okresu godowego (ryby muszą występować w skupiskach), pojawi się ryzyko zamulania miejsc rozrodu. W konsekwencji może dojść do zmniejszenia różnorodności biologicznej i przetrwają tylko gatunki najbardziej odporne. Powyższe uprawnienia i obowiązki przypisane RZGW a związane z ochroną środowiska korespondują z ogólną normą kompetencyjną zawartą w art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którą obowiązkiem organów administracji publicznej, osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych jest dbałość o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym. Uprawnienia przypisane regionalnym zarządom gospodarki wodnej nierozerwalnie łączą się z zadaniami związanymi z zadaniami określonymi w art. 240 ust. 3 pkt. 16 ustawy pw obejmującymi sporządzania planów związanych z utrzymywaniem wód i pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym obwałowań oraz obszaru międzywala, których wykonanie obciąża zarządy zlewni. Tymczasem przyjęcie zaskarżonej uchwały zapewne przyczyni się do zwiększenia kosztów utrzymania z powodu zwiększenia abrazji brzegów zbiorników - J. Żywieckiego, spowodowanej falowaniem powstałym w czasie pływania jednostek o dużych mocach silników. Abrazja jest zagrożeniem dla stateczności zboczy zbiornika i powoduje konieczność umacniania brzegów. Ponadto w czaszy zbiorników występują miejsca wypłyceń (szczególnie w ujściach potoków wpływających do zbiorników) oraz zdarzają się pływające pnie drzew, które spłynęły w trakcie powodzi. Ze względu na charakter pracy zbiorników występują niejednokrotnie duże wahania poziomów piętrzenia wody, co może powodować odsłanianie się ww. przeszkód a tym samym stanowić zagrożenie dla jednostek pływających z dużymi prędkościami. Może to powodować roszczenia wobec właściciela zbiorników zarówno w kwestii jego oznakowania jak tez ewentualnych odszkodowań w przypadkach nieszczęśliwych zdarzeń. Mając na uwadze, że wykonywanie praw - powyżej opisanych do śródlądowych wód płynących, zostało przypisane regionalnym zarządom gospodarki wodnej, oraz fakt, że akwen jakim jest zbiornik położony w Tresnej oraz Porąbce są śródlądowymi wodami płynącymi leżącymi we właściwości miejscowej Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. , wskazać należy, że legitymacja do wystąpienia z niniejszą skargą leży w gestii tej jednostki. Zważywszy na przywołane powyżej normy prawne, stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała godzi w interes prawny Skarbu Państwa i własności mu przypisanej, wykonywanej w niniejszym przypadku przez RZGW w K. . Podnieść bowiem należy, że implikacje wynikające z powziętej uchwały wpływają na poziom norm środowiskowych, co w sposób powyżej przedstawiony oddziałuje na realizację zadań statutowych przypisanych RZGW w K. względem J. Żywieckiego. W podjętej uchwale Rady Powiatu w Żywcu dnia 27 maja 2019 r. w sprawie uchylenia uchwały Rady Powiatu nr XXXVIII/348/2014 z dnia 14.04.2014r. w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na akwenach zbiorników Tresna i Porąbka, Rada Powiatu w Żywcu uchyliła uprzednio nałożone ograniczenie. W zaskarżonej uchwale Rada Powiatu powołała jako podstawę jej wydania art. 12 pkt 11 ustawy o samorządzie powiatowym - ogólną normę kompetencyjną rady powiatu do podejmowania uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady powiatu - oraz art. 116 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z tym przepisem rada powiatu, w drodze uchwały, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, ograniczy lub zakaże używania jednostek pływających lub niektórych ich rodzajów na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Jak wynika z powyższego, rada powiatu może realizować swoją kompetencję tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wymaga tego konieczność zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Wydanie przez radę powiatu uchwały w sprawie wprowadzenia zakazu, o którym mowa w przywołanym przepisie powinno zostać poprzedzone ustaleniami, czy na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych znajdujących się na terenie danego powiatu panują odpowiednie warunki akustyczne czy też nie. Na podstawie ww. przepisów rada powiatu posiada również uprawnienie do zmiany uchwały w sprawie zakazu używania niektórych jednostek pływających na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących - tak jak to miało miejsce w niniejszym przypadku na zbiornikach w Tresnej i Porąbce - poprzez zmianę podjętego zakazu w odniesieniu do konkretnych zbiorników wodnych, wskazanych w uchwale. Przy czym wskazać należy, że również ta zmiana powinna zostać poprzedzona ustalaniami czy na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych znajdujących się na terenie danego powiatu panują odpowiednie warunki akustyczne czy też nie. Tymczasem z treści zaskarżonej uchwały nie wynika, czy Rada Powiatu przy jej podjęciu kierowała się wytycznymi wskazanymi w treści art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o ochrony środowiska, uchylając wprowadzony uprzednio zakaz Rada Powiatu nie wykazała jaki - po udostępnieniu jeziora w Tresnej oraz w Porąbce dla jednostek pływających - będzie poziom hałasu na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych umiejscowionych wokół tego jeziora, w jakim stopniu na poziom tego hałasu wpływać będzie ruch dopuszczonych tam jednostek pływających. Wprawdzie ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "odpowiednie warunki akustyczne", niemniej wydaje się, że pomocne w tym względzie może okazać się wydane na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy Prawo o ochrony środowiska, rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, w którym określono m.in. dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe (§ 1 pkt 1 lite). Uchwała Rady Powiatu została podjęta bez wyjaśnienia zasadniczej dla sprawy kwestii poziomu hałasu na terenach rekreacyjno- wypoczynkowych, a więc z istotnym naruszeniem art 116 ust. 1 ustawy Prawo o ochrony środowiska i dlatego należało stwierdzić jej nieważność w oparciu o art 147 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu prawa miejscowego uzasadnia możliwość wyrządzenia znacznej szkody, spowodowanej dopuszczeniem jednostek pływających, wyposażonych niejednokrotnie w urządzenia napędzające, których uruchomienie wiąże się z immisją hałasu. Zgoda na poruszanie się takich jednostek na zbiornikach wodnych w Tresnej oraz Porąbce bez żadnych ograniczeń, przyczyni się do nadmiernej immisji hałasu, w następstwie czego wystąpi przekroczenie norm o charakterze akustycznym, na terenie przeznaczonym na rekreację oraz wypoczynek. Mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego, zważywszy na rozpoczynający się sezon urlopowy, z całą pewnością należy się spodziewać, że wejście w życie zaskarżonego aktu prawa miejscowego, uchylającego dotychczasowy zakaz pływania jednostek pływających, zasadniczo zmieni dotychczasowy sposób korzystania z akwenu jakim jest zbiornik Tresna oraz Porąbka, nieodwracalny, mając na uwadze przewidywany poziom immisji hałasu przez okres wakacyjny. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Powiatu, działający w imieniu Rady Powiatu wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Jak wyjaśnia w treści tego pisma, rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NPII.4131.1.419.2018 z dnia 3 sierpnia 2018r. Wojewody Śląskiego stwierdzające nieważność w całości Uchwały nr XXXIX/376/2018 z dnia 25 czerwca 2018 r. spowodowało, iż na powrót obowiązywała Uchwała Rady Powiatu w Żywcu nr XXXVIII/348/2014 z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie zakazu używania jednostek pływających napędzanych silnikami spalinowymi na zbiornikach Tresna i Porąbka. W dniu 15.03.2019r. do Przewodniczącego Rady Powiatu w Żywcu wpłynął wniosek firmy "B" z siedzibą w C. ul. [...], o uchylenie ww. uchwały, względnie, o wydanie nowej uchwały regulującej zasady korzystania z akwenów zbiornika Tresna i Porąbka. W dniu 27.03.2019r. do Starosty Żywieckiego wpłynęło pismo w którym Wydział Prawny Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach zwrócił się o informację "czy przed podjęciem Uchwały Nr XXXVIII/348/2014 Rady Powiatu w Żywcu z dnia 14 kwietnia 2014r.dokonane zostały ustalenia (badania) wskazujące, że wprowadzenie zakazu jest konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe." W odpowiedzi z dnia 24.03.2019r. wyjaśniono, iż "przed podjęciem Uchwały Rady Powiatu w Żywcu nr XXXVIII/348/2014 z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na akwenach zbiorników Tresna i Porąbka, nie było przeprowadzonych badań warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno - wypoczynkowe." W dniu 12.04.2019r. do Starosty Żywieckiego wpłynęło pismo z Wydziału Prawnego Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach znak [...] informujące, iż "z powodu nieprzeprowadzenia ww. badań akustycznych uchwała Nr XXXVIII/348/2014 Rady Powiatu w Żywcu z 14 kwietnia 2014 r. podjęta została z istotnym naruszeniem prawa. Powyższe stanowisko organu nadzoru uzasadnia, wydany w tożsamej podmiotowo i przedmiotowo sprawie, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gl 850/18 w sprawie ze skargi Powiatu Żywieckiego na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 3 sierpnia 2018 r. znak: NPII.4131.1.419.2018 w przedmiocie zakazu używania jednostek pływających." W dalszej części pisma zwrócono się z zapytaniem "czy Rada podejmie dalsze skuteczne działania mające na celu uchylenie wskazanej uchwały. Informuję, że w przypadku niepodjęcia przez Radę Powiatu w Żywcu niezwłocznych, skutecznych działań w powyższym zakresie, organ nadzoru skorzysta z przysługującego mu środka nadzoru, o którym mowa w art. 81 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. " Wobec jednoznacznego stanowiska Nadzoru Prawnego Wojewody Śląskiego w kwestii konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego przedmiotowej uchwały, Rada Powiatu w Żywcu Uchwałą Nr VI/73/2019 z dnia 27 maja 2019r. uchyliła swoją uchwałę Nr XXXVIII/348/2014 z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na akwenach zbiorników Tresna i Porąbka. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego w dniu 31 maja 2019r. i weszła w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze wskazano, iż ustawodawca w art. 116 ust 1 ustawy Prawo ochrony środowiska upoważnił radę powiatu do wprowadzenia w drodze uchwały ograniczenia lub zakazu używania jednostek pływających lub niektórych ich rodzajów na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, zatem podnoszone w uzasadnieniu skargi negatywne skutki uchylenia zakazu używania jednostek pływających napędzanych silnikami spalinowymi: na populacje ryb w zbiorniku, zwiększenia kosztów utrzymania brzegów zbiorników jak również zagrożenia dla bezpieczeństwa osób korzystających z wody w celach rekreacyjnych, nie mogło być brane pod uwagę przy podejmowanej uchwale. Wbrew stanowisku Strony skarżącej, uchylenie zakazu używania jednostek pływających o napędzie spalinowym na akwenach zbiorników Tresna i Porąbka nie spowodowało, iż z dniem uchylenia zakazu wszystkie jednostki pływające mogą korzystać z w/w zbiorników, zgodnie bowiem z przepisem art. 34 pkt. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 2268 ze zm.): "uprawianie na wodach sportu, turystyki lub rekreacji przy pomocy jednostek pływających wyposażonych w silnik spalinowy o mocy silnika powyżej 10 kW, z wyłączeniem dróg wodnych, jest szczególnym korzystaniem z wód wykraczające poza powszechne korzystanie z wód oraz zwykłe korzystanie z wód". Z kolei zgodnie z art. 389 pkt. 2 Prawa wodnego na szczególne korzystanie z wód wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Nadmienić należy, iż przepisy Prawa wodnego zawierają surowe sankcje za korzystanie z wód bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, gdyż art. 476 ust. 1 Prawa wodnego, stanowi; "Kto bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego albo z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym korzysta z wody lub wykonuje urządzenia wodne albo inne czynności wymagające pozwolenia wodnoprawnego - podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. " Zatem zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami Prawa wodnego, to PGW Wody Polskie, które jest organem uprawnionym do wydawania decyzji wodnoprawnych i jednocześnie zarządcą zbiorników Tresna i Porąbka, poprzez umiejętne korzystanie z prawa do wydawania pozwoleń wodnoprawnych posiada skuteczne narzędzie prawne do wyeliminowania szczególnie uciążliwych dla środowiska jednostek pływających z korzystania z akwenów zbiorników Tresna i Porąbka. Co do zarzutu dotyczącego tego, że "Rada Powiatu nie wykazała jaki - po udostępnieniu jeziora w Tresnej oraz w Porąbce dla jednostek pływających - będzie poziom hałasu na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych umiejscowionych wokół tego jeziora, w jakim stopniu na poziom tego hałasu wpływać będzie ruch dopuszczonych tam jednostek pływających", należy stwierdzić, iż skoro przed podjęciem Uchwały Nr XXXVIII/348/2014 Rady Powiatu w Żywcu z 14 kwietnia 2014 r. nie przeprowadzono badań akustycznych które wykazywałyby przekroczenie norm hałasu dla terenów rekreacyjno-wypoczynkowych, to również przy podejmowaniu uchwały dotyczącej zniesienia jej obowiązywanie nie było konieczności ich przeprowadzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. W pierwszym rzędzie rozważenia wymaga legitymacji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, bowiem zgodnie z art. 87 ust. 11 uchwałę organu powiatu, podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tym aktem. Zważywszy na to, że interesu prawnego nie można wywodzić z norm określających zadania publiczne organu, jego źródeł w tym przypadku należy poszukiwać w normach innego rodzaju, a zwłaszcza ustrojowych (organizacyjnych). Zgodnie z art. 240 ust. 3 pkt. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 2170, dalej: p.w.) regionalne zarządy gospodarki wodnej, realizują zadania należące do Wód Polskich, w tym wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych wód płynących oraz gruntów pokrytych tymi wodami oraz zawierają porozumienia, o których mowa w art. 213 ust. 1 i 3. Ponadto reprezentują Skarb Państwa w stosunku do mienia, o którym mowa w art. 258 ust. 1, 5 oraz 7 i 8 oraz wykonują uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa śródlądowego w stosunku do śródlądowych wód płynących stanowiących własność Skarbu Państwa (art. 240 ust. 3 pkt. 11 i 12 p.w.). Zakres reprezentacji Skarbu Państwa przez Wody Polskie szczegółowo określa art. 258 p.w.: - reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 (Wody Polskie wykonują prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych wód płynących oraz wód podziemnych) oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi (ust. 1). Wody Polskie dokonują czynności prawnych w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1, oraz do gruntów pokrytych tymi wodami w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa (ust. 3). - reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa nieruchomości gruntowych położonych w międzywalu, nieruchomości pod wałami przeciwpowodziowymi oraz wałów przeciwpowodziowych przyległych do śródlądowych wód płynących, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1, a także w stosunku do położonych na tych nieruchomościach budynków, budowli oraz innych urządzeń, w tym urządzeń wodnych, służących do realizacji zadań określonych w przepisach ustawy (ust. 5). - reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do będących własnością Skarbu Państwa innych niż określone w ust. 3: 1) nieruchomości gruntowych związanych z gospodarką wodną, w tym nieruchomości położonych w międzywalu, wraz z położonymi na tych nieruchomościach budynkami, budowlami oraz innymi urządzeniami i lokalami; 2) nieruchomości innych niż wymienione w pkt 1, służących do realizacji zadań określonych w przepisach ustawy (ust. 7) . - reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa urządzeń wodnych posadowionych na gruntach pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi oraz na gruntach, o których mowa w art. 218 ust. 3, z wyłączeniem urządzeń wodnych, w stosunku do których prawa właścicielskie Skarbu Państwa oraz reprezentację Skarbu Państwa wykonują starosta realizujący zadanie z zakresu administracji rządowej lub podmioty, którym to mienie zostało powierzone (ust. 8). W sprawach gospodarowania wodami organami właściwymi są m.in. Prezes Wód Polskich, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich oraz dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich (art. 14 ust. 1 pkt. 3 i 4 p.w.). W konsekwencji przyjąć trzeba, iż wskazany na wstępie organ dysponował stosowną legitymacją skargową, przy czym nie z tej racji, że wobec przedmiotowych wód realizuje określone zadania publiczne, ale jako reprezentant Skarbu Państwa wykonujący prawa właścicielski w stosunku do zbiorników Tresna i Porąbka. Sąd nie podzielił poglądu Skarżącego, zdaniem którego z upoważnienia zawartego w art. 116 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wynika, że rada powiatu może podejmować uchwałę tam określoną jedynie w sytuacji, w której zaistnieją przesłanki do jej wydania. Zgodnie z tym przepisem rada powiatu, w drodze uchwały, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, ograniczy lub zakaże używania jednostek pływających lub niektórych ich rodzajów na określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach płynących, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Trzeba zauważyć, że rada powiatu podejmując uchwałę, będącą aktem prawa miejscowego, na tej podstawie prawnej ma relatywnie duży zakres uprawnień dyskrecjonalnych. Po pierwsze – z tej racji, że nie jest zobligowana do jej przyjęcia. Czyni to tylko wtedy, kiedy pojawią się okoliczności wskazane w przepisie (jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe). Po wtóre – rada samodzielnie rozstrzyga w kwestii ograniczenia lub zakazu używania jednostek pływających, ich rodzaju oraz wskazuje zbiorniki powierzchniowych wód stojących jak i wody płynące, na których ograniczenia czy zakazy takie będą obowiązywały. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, iż formuła delegacji ustawowej zawartej w art. 116 ust. 1 u.o.ś. ma szczególny charakter, bowiem stopień związania rady powiatu jest tu bardzo ograniczony. Zwłaszcza chodzi o powiązanie jej z celem, jakim jest zapewnienie odpowiednich warunków akustycznych. Nie powinno budzić wątpliwości, że np. dezaktualizacja tego celu (brak potrzeby zapewnienia takich warunków) otwiera możliwość uchylenia takiej uchwały. Podobnie rzecz się ma w sytuacji, w której doszło do podjęcia uchwały bez wykazania konieczności zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych, a więc braku podstawowej przesłanki uzasadniającej wydanie takiego aktu. Jak wynika z powyższego, rada powiatu może realizować swoją kompetencję tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wymaga tego konieczność zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Wydanie przez radę powiatu uchwały w sprawie wprowadzenia zakazu, o którym mowa w przywołanym przepisie powinno zostać poprzedzone ustaleniami, czy na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych znajdujących się na terenie danego powiatu panują odpowiednie warunki akustyczne czy też nie. Uchylenie przedmiotowej uchwały znajduje dodatkowe uzasadnienie w tym, że organ nadzoru z tych samych przyczyn, dla których Rada Powiatu w Żywcu postanowiła wyeliminować ten akt z obrotu prawnego, stwierdził nieważność uchwały tego organu z 25 czerwca 2018 r., podjętej w analogicznej sytuacji, a więc bez wykazania, że wprowadzone zakazy i ograniczenia są konieczne do zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe. Wobec tego, jeśli Rada Powiatu nie uchyliłaby uchwały z 14 kwietnia 2014 r., to organ nadzoru byłby zmuszony do stwierdzenia jej nieważności. W tym stanie rzeczy Sąd nie podzielił zarzutów podnoszonych w skardze i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.