II SA/Gl 1066/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T. położonej przy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia z dnia 21 października 2008 r. wezwano członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w T. położonej przy [...] do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. uchwała o wyborze zarządu wraz z określeniem jego składu osobowego) oraz przez nadesłanie 2 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin od daty jego doręczenia, informując jednocześnie skarżącą Wspólnotę, iż nieusunięcie tych braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Jednocześnie skarżącej doręczono odpis zarządzenia z dnia 21 października 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone stronie skarżącej w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r. (piątek – dzień roboczy), skarżąca Wspólnota nie uzupełniła braków formalnych skargi, nie uiściła również należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie stosownie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ustawy p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 ustawy p.p.s.a. stanowi natomiast, iż do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła w ustawowym terminie braków formalnych skargi, nie uiściła również należnej opłaty sądowej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.