II SA/Gl 1068/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-11-03
Skład orzekający: Łucja Franiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy może przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, po prawomocnym oddaleniu wcześniejszego wniosku i ponownym wezwaniu do uiszczenia opłaty pod rygorem odrzucenia skargi?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym oddaleniu wcześniejszego wniosku i skutecznym doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia tej opłaty. Niewykonanie wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący M. B. złożył skargę na postanowienie Wojewody o przekazaniu pisma według właściwości. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został oddalony przez WSA i NSA. Po ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi, skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o wyłączenie sędziów. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziów, a następnie wniosek o zmianę postanowienia w zakresie prawa pomocy. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma w sprawie budowy parkingu postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] r. M. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na postanowienie Wojewody [...] z [...] r., nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma w sprawie budowy parkingu.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 grudnia 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł,
tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Sąd wniosek ten oddalił, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. oddalił zażalenie wniesione na to postanowienie.
Na podstawie zarządzenia z dnia 21 czerwca 2010 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 5 lipca 2010 r.
W dniu 6 lipca 2011 r. skarżący wystąpił do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jednocześnie zwrócił się z wnioskiem o wyłącznie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z uwagi na te ostatnią okoliczność tut. Sąd nie podejmował żadnych czynności w sprawie do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt
II SO/Op 12/10 wyznaczony w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wniosek ten oddalił.
Po przekazaniu tut. Sądowi akt sprawy postanowieniem z dnia
24 października 2011 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o zmianę postanowienia
w zakresie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie pisma (w niniejsze sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz pouczono go o skutkach niewykonania wezwania w terminie 7 dni, tj. o odrzuceniu skargi. Przedmiotowe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 5 lipca 2010 r., lecz siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Należy zauważyć, że złożony w dniu 6 lipca 2010 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mógł przerwać biegu terminu do uiszczenia powyższej opłaty sądowej. Jak wskazano na wstępie skarżący składał już wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r. Prawomocność powyższego postanowienia w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle tych okoliczności Sąd uznał, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie chroni skarżącego przed skutkami niezastosowania się do prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2007 r., sygn. akt II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 616/07, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Inne rozumienie zasad postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy mogłoby bowiem doprowadzić do sytuacji uniemożliwiającej prowadzenie postępowania zasadniczego, wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony, tym samym przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego, zwłaszcza że skarżący nie podnosi we wniosku nowych okoliczności wskazujących na ewentualne pogorszenie jego dotychczasowej sytuacji finansowej.
Biorąc zatem pod uwagę, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, Sąd obowiązany był jego skargę odrzucić, stosownie do treści art. 220
§ 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło