II SA/Gl 1068/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma w sprawie budowy parkingu w kwestii wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Sądu z dnia 29 marca 2010 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek skarżącego o zmianę w/w postanowienia. Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Sąd oddalił wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. W piśmie z dnia [...] r. skarżący zawarł kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z formularza druku PPF wniosek ten obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowego wniosku Sąd uznał, że jest to wniosek o zmianę powyższego postanowienia z dnia 29 marca 2010 r. Uzasadnienie tego wniosku stanowi w istocie powielenie treści wcześniejszego wniosku, wskazano w nim bowiem, że wnioskodawca jest na utrzymaniu osób trzecich, zamieszkuje sam, nie posiada żadnego dochodu ani majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmienianie wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Takim orzeczeniem jest powołane na wstępie postanowienie z dnia 29 marca 2010 r. Mając zatem na uwagę powyższą regulację należy ocenić, czy sytuacja skarżącego w odniesieniu do złożonego przez niego uprzednio wniosku ulega zmianie w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dokonując takiej oceny zauważyć wymaga, że obecny wniosek skarżącego odpowiada swoją treścią uprzedniemu wnioskowi, który tut. Sąd oddalił, zaś Sąd drugiej instancji uznał prawidłowość tego rozstrzygnięcia na mocy postanowienia z dnia 1 czerwca 2010 r. Należy podkreślić, że strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy powinna udowodnić istnienie okoliczności warunkujących przyznanie jej tego uprawnienia. Tymczasem skarżący nadal nie wykazał, że w stosunku do jego osoby zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na wcześniejszym etapie postępowania skarżący był już zobowiązany do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, albowiem jego oświadczenia tam zawarte były niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, a także budziły wątpliwości, na co zwrócił uwagę zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Występując o zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy skarżący obowiązany był zatem złożyć dodatkowe oświadczenia lub przedłożyć dokumenty źródłowe, kolejny formularz druku PPF nie może bowiem sam przez się stanowić podstawy do przyznania mu prawa pomocy budząc szereg wątpliwości, co uniemożliwia weryfikację twierdzeń wnioskodawcy. Nieusunięcie przez skarżącego mankamentów jego dotychczasowego wniosku i niewskazanie jakiejkolwiek zmiany w zakresie dotychczasowych okoliczności faktycznych, pogarszających jego sytuację materialną bądź rodzinną stanowiło podstawę do oddalenia wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Sądu z dnia 29 marca 2010 r.