II SA/Gl 1075/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego samodzielność lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r., 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącej kwotę 100.00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 24 maja 2010 roku (data wpływu do organu) T. D. wystąpiła o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali. Podała, że domaga się wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego znajdującego się na pierwszym piętrze budynku mieszkalnego, położonego w K., przy ul. [...]. Do wniosku dołączyła inwentaryzację budynku mieszkalnego przy ul. [...] z kwietnia 2010 roku oraz aneks do tej inwentaryzacji. Starosta C. postanowieniem z dnia [...] roku, wskazując na art. 219 kpa, odmówił wnioskodawczyni wydania zaświadczenia w sprawie potwierdzenia samodzielności lokalu mieszkalnego znajdującego się na pierwszym piętrze budynku mieszkalnego w K. przy ul. [...]. Organ podał, że analiza złożonych dokumentów doprowadziła go do wniosku, że nie ma możliwości wydania zaświadczenia o żądanej treści z uwagi na to, że w piwnicy w części wspólnej zlokalizowana jest kotłownia będąca przynależną do jednego z lokali mieszkalnych. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła T. D., wnosząc o jego uchylenie zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 kpa to jest bez podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem art. 6 i 124 § 1 kpa. Podała, że w postanowieniu nie wskazano jakich wymogów jej lokal nie spełnia w celu stwierdzenia jego samodzielności. W jej ocenie taką przesłanką nie jest stwierdzenie, że na nieruchomości (jej części wspólnej), a więc nie wchodzącej w skład lokalu, którego samodzielność ma być potwierdzona, znajduje się urządzenie przynależne do innego lokalu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 219 kpa oraz art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz. U. z 2000 roku, nr 80, poz. 903 ze zm.), utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach organ odwoławczy przywołał art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali zawierający definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, a następnie wskazał, że do lokalu mogą przynależeć jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane pomieszczeniami przynależnymi. Zdaniem Kolegium, organ I instancji, zasadnie uznał że nie ma możliwości wydania żądanego zaświadczenia, gdyż w piwnicy, która została wskazana jako część wspólna, znajduje się kotłownia (przez skarżącą określana jako piec grzewczy), która jest przynależna do jednego z lokali. W skardze T. D. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Jej zdaniem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, uzasadniając stanowisko w tym zakresie, w istocie podtrzymała argumentację zażalenia. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy przyjęty przez organ odwoławczy za organem I instancji jest bezsporny. Został on ustalony i wynika ze złożonej przez skarżącą inwentaryzacji budynku mieszkalnego w K. przy ul. [...] i aneksu do tej inwentaryzacji. Ustaleń w zakresie stanu faktycznego skarżąca nie kwestionuje. Podziela ją także skład orzekający w niniejszej sprawie. Natomiast wnioski wyciągnięte z tego stanu faktycznego w kontekście spełnienia przez lokal (mieszkanie) nr [...] położony na piętrze tego budynku – warunków z art. 2 ust. 2 ustawy – są kwestionowane przez skarżącą. Także Sąd tych wniosków sprowadzających się do twierdzenia, że przedmiotowe mieszkanie nie spełnia warunków z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 roku, nr 80, poz. 903 ze zm.) nie podziela. Organ odwoławczy uznał, że sporne mieszkanie (lokal) nie spełnia wymogów art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, a więc nie istnieje możliwość wydania zaświadczenia o którym mowa w art. 2 ust. 3 tej ustawy, gdyż w piwnicy budynku w którym znajduje się przedmiotowe mieszkanie, będącej częścią wspólną, znajduje się kotłownia, która jest pomieszczeniem przynależnym do lokalu położonego na parterze budynku. Zaskarżone postanowienie zostało oparte na art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Przepis art. 2 ust. 2 tej ustawy zawiera legalną definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego. Zgodnie z tym przepisem samodzielnym lokalem mieszkalnym jest lokal wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku obejmujący izbę lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stwierdzenie, że dany lokal mieszkalny (lub użytkowy) spełnia wymóg samodzielności należy do właściwości starosty (art. 2 ust. 3). Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że lokal samodzielny to lokal z którego można korzystać bez potrzeby korzystania z pomieszczeń położonych poza tym lokalem. Artykuł 2 ust. 2 ustawy stanowi, że w skład samodzielnego lokalu mieszkalnego oprócz "izby" lub "zespołu izb" przeznaczonych na stały pobyt ludzi wchodzą także pomieszczenia pomocnicze służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Pod pojęciem "pomieszczeń pomocniczych" należy rozumieć takie pomieszczenia, które wraz z "izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały" służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, chodzi więc o związek funkcjonalny tych pomieszczeń z "izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi" (wyrok WSA w Gdańsku z 9.07.2009 r., sygn. I SA/Gd 351/09). Pomieszczeniami pomocniczymi są więc np. łazienka czy kuchnia. O ile pomieszczenia pomocnicze muszą wchodzić w skład samodzielnego lokalu mieszkalnego (art. 2 ust. 2 ustawy), to pomieszczenia przynależne mogą ale nie muszą tworzyć tego lokalu. "Pomieszczenia przynależne" (art. 2 ust. 4) to pomieszczenia, które w sensie funkcjonalnym nie stanowią przestrzeni przeznaczonej dla bezpośredniego zaspokajania "mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz służyć mogą zaspokajaniu innych potrzeb" osób, które korzystają "z samodzielnego lokalu mieszkalnego". Z akt sprawy, nie kwestionowanego opisu mieszkania położonego na piętrze, a objętego wnioskiem o wydanie zaświadczenia wynika, że mieszkanie to obejmuje klatkę schodową, kotłownię, łazienkę, kuchnię i pokój. Jest ono wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku w którym nadto znajduje się lokal mieszkalny nr [...] (na parterze) ogrzewany przez kotłownię znajdującą się w piwnicy budynku. Piwnica ta, jak i jej trzy pomieszczenia, korytarz (parter), klatka schodowa (parter), klatka schodowa (piętro) służą do niewyłącznego użytkowania właścicieli poszczególnych lokali. Wynika z tego, że lokal na piętrze, którego dotyczy postępowanie obejmuje łazienkę, kuchnię i 2 pokoje, w tym zakresie jest wydzielony ścianami i tylko do tak wydzielonego lokalu organy winny odnieść ocenę spełnienia wymagań z art. 2 ust. 2 ustawy. Brak podstaw prawnych do twierdzenia, że kotłownia znajdująca się w piwnicy, która to piwnica służy do niewyłącznego użytkowania przez właścicieli lokali nr [...] i nr [...], jest częścią składową lokalu wnioskodawczyni, co wobec usytuowania jej w części wspólnej budynku uniemożliwia wydanie zaświadczenia co do samodzielności lokalu nr [...] (piętro). Wnioskodawczyni wyraźnie bowiem wskazała jakie pomieszczenia tworzą lokal na piętrze, o stwierdzenie samodzielności którego się ubiega i nigdy nie twierdziła, że w skład tego lokalu wchodzi jako część składowa piwnica – kotłownia (piwnica w której znajduje się piec grzewczy służy lokalowi na parterze). Orzekając ponownie w przedmiocie żądania skarżącej organy powinny ograniczyć się do ustalenia czy lokal nr [...] (na piętrze) spełnia wymagania art. 2 ust. 2 ustawy. W tym zakresie oprócz złożonych przez skarżącą dowodów, organy w razie wątpliwości, są uprawnione do przeprowadzenia oględzin zarówno przedmiotowego lokalu, jak i budynku w którym się on znajduje. Nadto należy podkreślić, że z dokumentów złożonych przez skarżącą wynika, iż klatka schodowa (oznaczona nr 1 na rzucie piętra) została w aneksie do inwentaryzacji opisana jako służąca do niewyłącznego użytkowania przez właścicieli poszczególnych lokali (na parterze i piętrze), a w opisie technicznym do inwentaryzacji zaliczono ją do lokalu nr [...] (na piętrze). Wyjaśnienie rozbieżności jest konieczne dla ustalenia jakie "powierzchnie" ewentualnie wchodzą w skład objętego wnioskiem lokalu. Skoro więc zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania przez niewyjaśnienie charakteru prawnego klatki schodowej na piętrze (zagadnienie to nie zostało dostrzeżone przez organy), a równocześnie z naruszeniem art. 2 ust. 2 ustawy przez przyjęcie, że przedmiotowy lokal nie jest lokalem samodzielnym z uwagi na znajdowanie się w jednej z piwnic (będących częścią wspólną, nie objętą wnioskiem) pieca grzewczego służącego lokalowi na parterze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O nie podleganiu wykonalności zaskarżonego postanowienia rozstrzygnięto na podstawie art. 152, a o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 tej ustawy. SW