II SA/Gl 1076/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nakładająca na Gminę G. obowiązek likwidacji części urządzeń placu zabaw ze względu na naruszenie norm dotyczących odległości tych urządzeń od linii rozgraniczających ulicę oraz okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W skardze, Wójt Gminy G. zwrócił się o wstrzymanie wykonania tej decyzji podnosząc, że jej wykonanie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci pozbawienia mieszkańców Gminy placu zabaw dla dzieci. Równocześnie zaznaczył, że tego rodzaju orzeczenie nie spowoduje naruszenia interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Argumentacja strony skarżącej, dotycząca ewentualnych, ujemnych następstw realizacji zaskarżonej decyzji jest, zdaniem Sądu, przekonująca i uzasadnia przychylenie się do złożonego wniosku. Rozbiórka części urządzeń usytuowanych na placu zabaw w istocie mogłaby ograniczyć jego funkcjonalność, a w konsekwencji trudnić korzystanie z niego. Zważywszy na funkcję jaką pełni tego rodzaju obiekt uznać przyjdzie, że argument strony skarżącej o braku naruszenia interesu publicznego w razie uwzględnienia złożonego wniosku trafia do przekonania. Nadto usunięcie tego rodzaju urządzeń, tak jak każda rozbiórka, powoduje nieuchronnie uszkodzenie bądź zniszczenie części elementów. Zarazem, ani organ ani uczestnicy postępowania nie przedstawili jakichkolwiek argumentów pozwalających podważyć w tym zakresie twierdzenia strony skarżącej. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.