II SA/Gl 1077/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A.O. i S.O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W związku z pismami E. C. z dnia 9 i 25 listopada 2011 r. z prośbą o interwencję w sprawie przebudowy przez S. O. komina wentylacyjnego na komin dymowy w budynku gospodarczym na nieruchomości przy ul. [...] w C., zawiadomieniem z dnia 1 grudnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. (dalej również jako PINB) wszczął w tej sprawie postępowanie określając jako jego przedmiot "legalność robót budowlanych związanych z wyburzeniem komina". Następnie organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 9 grudnia 2011 r. oględziny przedmiotowych robót, w czasie których stwierdzono przemurowanie komina na budynku gospodarczym w granicy z posesją nr [...] dokonane na podstawie zgłoszenia do Wydziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej UM C. z dnia 26.01.2011 r. Opisano wymiary komina i stwierdzono, że w budynku na posesji nr [...] jest do niego włączony piec typu "koza" na paliwo stałe. Do akt sprawy została załączona opinia kominiarska z dnia 19 grudnia 2011 r., zgodnie z którą przewód kominowy dymowy w budynku gospodarczym zlokalizowanym na nieruchomości przy ul. [...] jest drożny i nadaje się do użytkowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie tj. odnośnie robót związanych z wyburzeniem komina uznając, że zostały one wykonane legalnie zgodnie z dokonanym zgłoszeniem, do którego nie wniesiono sprzeciwu. W wyniku odwołania od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej również jako [...]WINB) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując że organ ten powinien objąć zakresem postępowania również piec na paliwo stałe i w trybie art. 51 Prawa budowlanego przeprowadzić postępowanie naprawcze. Kolejnymi decyzjami z dnia [...] r. i z dnia [...] r. PINB dla Miasta C. ponownie umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie. W następstwie wniesionych od tych decyzji przez E. C. odwołań zostały one uchylone a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzjami [...]WINB z dnia [...] i [...] r. Orzekając w sprawie po raz czwarty PINB decyzją z dnia [...] r. nr [...] ponownie umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z wyburzeniem komina na budynku gospodarczym zlokalizowanym na nieruchomości przy ul. [...] w C. W uzasadnieniu decyzji ponownie stwierdził, powołując się na oględziny w dniu 9 grudnia 2011 r., że w budynku gospodarczym zlokalizowanym na tej nieruchomości przy granicy z sąsiednią nieruchomością nr [...] zrealizowane zostały na podstawie zgłoszenia robót budowlanych roboty remontowe. W efekcie tych robót przemurowany został komin ceglany znajdujący się w granicy między posesjami nr [...] i [...] przy ul. [...] w C. W trakcie oględzin wykonano pomiary z których wynika iż komin odtworzono w gabarytach (długość, szerokość, wysokość) odpowiadających wcześniej istniejącemu przy wykorzystaniu cegły klinkierowej. Komin posiada dwa przewody. Jeden 15x17 cm wykorzystywany jako wentylacyjny obsługujący pomieszczenie gospodarcze na posesji nr [...] oraz przewód dymowy o wym 17x17 cm do którego podłączony jest z posesji nr [...] piecyk typu "koza" na paliwo stałe. Opisując i analizując zgromadzone w sprawie dowody PINB stwierdził, że Osiedle Nr [...] na którym usytuowany jest objęty postępowaniem budynek gospodarczy wraz z dwuprzewodowym kominem zrealizowane zostało pod koniec lat 40-tych i na początku lat 50-tych ubiegłego wieku na terenach będących własnością Skarbu Państwa. Zabudowa osiedla zrealizowana została w pierwszej linii jako budynki jednorodzinne zbliźniaczone o jednakowej formie architektonicznej dla całego osiedla. W głębi działek w drugiej linii zabudowy wybudowano budynki gospodarcze również zbliźniaczone, wyposażone we wspólny komin posiadający dwa przewody dymowe po jednym dla każdego z sąsiadów. Budynki gospodarcze posiadały dwa pomieszczenia, jedno wykorzystywane jako składzik opału, drugie posiadające wlot do komina jako kuchnia letnia lub pralnia wyposażone w piec. Z relacji świadków wynika również że część z tych budynków wykorzystywana była przez właścicieli jako budynki inwentarskie w których nie instalowano pieców kuchennych czy pralniczych. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia aby z takim przeznaczeniem budynki te były zrealizowane i użytkowane w warunkach samowoli. W świetle zeznań przesłuchanych w sprawie świadków wynika, że różnego rodzaju piece istniały w budynkach gospodarczych w całym osiedlu. Można zatem uznać, że z wyjątkiem paru przypadków inwentarskich, istnienie różnego rodzaju pieców w tego typu budynkach posiadających kominy z kanałami dymowymi było normą. Powyższy stan rzeczy wynikał prawdopodobnie z faktu przekazywania tego typu obiektów przez wykonawcę w stanie surowym bez wyposażenia, niejako do samodzielnego zagospodarowania przez użytkownika. Za takim tokiem rozumowania świadczyć może także fakt, że w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta C. teren osiedla określono jako strefę zabudowy ekstensywnej nie wprowadzając zakazu lokowania budynków gospodarczych z paleniskiem. Od początku istnienia przedmiotowego budynku gospodarczego w pomieszczeniu posiadającym wlot do komina zamontowany był piec kuchenny kaflowy rozebrany po zakupie nieruchomości przez A. i S. O. ok. roku 2001-2002. Aktualnie po remoncie komina wykonanym na podstawie zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej oraz po podwyższeniu komina dwupłaszczem ze stali nierdzewnej zgodnie z zaleceniem opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 15.11.2011 r. oraz po pozytywnym zaopiniowaniu przewodu kominowego dymowego opinią kominiarską nr [...] z dnia 19.12.2011 r. do przedmiotowego przewodu kominowego podłączony został wspomniany wcześniej przenośny piecyk stalowy na paliwo stałe z paleniskiem zamkniętym. Piecyk ten jako urządzenie przenośne używane jedynie w czasie wykonywania czynności związanych z wykorzystaniem pomieszczeń budynku zgodnie z ich przeznaczeniem, nie stanowiące części obiektu budowlanego nie będące urządzeniem budowlanym nie może być traktowane jak instalacja grzewcza w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych). Nie dotyczy go też unormowanie zawarte w treści § 132 ust. 3 tego rozporządzenia. Dalej PINB powołując się na w/w opinię kominiarską z dnia 19.12.2011 r. potwierdzającą prawidłową wysokość komina ponad dachem budynku i drożność przewodów kominowych stwierdził, że spełniony jest również wymóg stawiany przepisem § 142 przedmiotowego rozporządzenia. Biorąc pod uwagę przekrój spornego przewodu kominowego, wielkość otworu paleniskowego piecyka "kozy", stan techniczny i grubość wylewki na której piecyk jest postawiony, jego odległość od ścian pomieszczenia wykonanych z pustaków żużlobetonowych doszedł nadto organ pierwszej instancji do przekonania, że spełnione zostały również wymogi wynikające z treści § 145, 265 i 266 rozporządzenia. Brak jest też podstaw do zanegowania stanu technicznego objętego postępowaniem komina. W konsekwencji PINB dla miasta C. doszedł do wniosku, że nie istnieją podstawy do prowadzenia na podstawie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego postępowania legalizacyjnego odnośnie robót budowlanych związanych z remontem komina zrealizowanych w oparciu o dokonane zgłoszenie. W odwołaniu od tej decyzji E. C., właścicielka sąsiedniej nieruchomości (przy ul. [...] w C.), wniosła o jej zmianę zarzucając, że została ona wydana z naruszeniem art. 70 Prawa budowlanego w zw. z § 3 pkt 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez dopuszczenie do użytkowania w sąsiednim budynku gospodarczym piecyka metalowego podłączonego do wadliwego przewodu dymowego. W tym względzie powołała się na opinię biegłego z zakresu kominiarstwa sporządzoną na użytek postępowania cywilnego przed Sądem Rejonowym w C. w sprawie sygn. akt [...]. Po rozpatrzeniu tego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy szczegółowo zrelacjonował przebieg dotychczasowego postępowania, w tym treść zgromadzonych w sprawie dowodów oraz przedstawił rozważania co do przesłanek i podstaw pozwalających na uznanie bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Dalej odwołując się do zgromadzonych w sprawie dowodów potwierdził ustalenia PINB co do legalności wybudowania budynków gospodarczych po obu stronach granicy pomiędzy nieruchomościami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w C. wraz z usytuowanym w granicy wspólnym kominem wykorzystywanym pierwotnie w obu budynkach jako komin dymowy (dla letnich kuchni lub pieca pralniczego). Również zdaniem [...]WINB roboty budowlane zrealizowane przez małżonków O. jako współwłaścicieli nieruchomości nr [...] a polegające na przebudowaniu komina z cegły pełnej na klinkierową należało uznać za wykonane legalnie. Należało je bowiem zakwalifikować jako wymagający jedynie zgłoszenia remont w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, którego to zgłoszenia inwestorzy bez sprzeciwu organu architektoniczno-budowlanego dokonali. Dalej organ odwoławczy uznał też za legalnie wybudowany budynek odwołującej się E. C., a to w związku z zakończeniem toczącego się odnośnie tego budynku postępowania naprawczego decyzją PINB dla Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. Pomimo legalnego istnienia obu budynków należało wziąć jednak zdaniem organu odwoławczego pod uwagę okoliczność, że sporny komin w granicy obu posesji nie spełnia, gdy chodzi o jego wysokość, Polskiej Normy PN 89/B-10425, której wymóg zastosowania wynika z treści § 142 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w którym na normę tę prawodawca się powołał. Stosowanie tej normy jest w takim przypadku w związku z treścią art. 5 Prawa budowlanego obligatoryjne. Niezachowanie wymogu zapewnienia odpowiedniego ciągu w przewodzie kominowym może zagrażać bezpieczeństwu użytkowania budynku gospodarczego. Mimo iż komin został wzniesiony legalnie oraz leganie przemurowany, fakt wybudowania na sąsiedniej działce budynku mieszkalnego spowodował, iż użytkowanie komina w aktualnym stanie faktycznym nie jest bezpieczne. W związku z tym, iż kwestia legalności budynku również została wyjaśniona, zdaniem organu odwoławczego powiatowy organ nadzoru budowlanego powinien w ponownie prowadzonym postępowaniu rozważyć konieczność zajęcia się stanem technicznym przedmiotowego budynku gospodarczego w związku z wysokością komina oraz zapewnieniem odpowiedniego ciągu. W konsekwencji powinien zbadać kwestię bezpieczeństwa użytkowania przedmiotowego komina, co w efekcie może doprowadzić do nakazu odłączenia przedmiotowego pieca typu "koza" od przewodu kominowego, który nie spełnia wymagań co do zapewnienia niezakłóconego ciągu. Okazać się też może zdaniem [...]WINB koniecznym uzyskanie przez właścicieli przedmiotowego budynku gospodarczego pozwolenia na nadbudowę komina celem doprowadzenia go do bezpiecznej wysokości. W związku z chronologią powstawania obu obiektów tj. komina zlokalizowanego pomiędzy budynkami gospodarczymi znajdującymi się na posesjach przy ul. [...] i [...] oraz budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. [...], właściciele budynku gospodarczego przy ul. [...] mogą ewentualne kwestie dotyczące konieczności poniesienia dodatkowych nakładów finansowych celem korzystania z przedmiotowego komina, dochodzić na drodze postępowania cywilnego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą reprezentowani przez pełnomocnika A. i S. małżonkowie O. jako współwłaściciele nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w C. wnieśli o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem art. 105 § 1, art. 138 § 2, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa oraz art. 5 ust. 3 ustawy o normalizacji w zw. z § 142 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że wbrew stanowisku zajętemu w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe i dokonał wszystkich ustaleń istotnych z punktu widzenia przedmiotu postępowania tj. zbadania legalności przebudowy komina w budynku gospodarczym. Brak było zatem podstaw do wydania decyzji opartej na treści art. 138 § 2 kpa. Błędnie przyjął bowiem organ odwoławczy, że w sprawie zaistniał obowiązek zastosowania Polskiej Normy o jakiej mowa w § 142 § 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. [...]WINB nie uwzględnił bowiem opinii mistrzów kominiarskich K. K. i R. A., z których nie wynika aby w użytkowaniu objętego postępowaniem komina dochodziło do zakłócania ciągu. Wprost przeciwnie z opinii K. K., której przedmiotem było ustalenie prawidłowości podłączenia urządzeń kominowych i stanu technicznego przewodów kominowych, a w konsekwencji stanu technicznego komina i bezpieczeństwa jego użytkowania wynika, że komin jest zdatny do użytkowania. Skoro zatem takiego zakłócania nie ma to spełniony został warunek z § 142 ust. 1 rozporządzenia. Korzystanie z tego komina nie przekracza przy tym przeciętnej miary w stosunkach sąsiedzkich co zostało przesądzone w postępowaniu cywilnym z powództwa E. C. o nakazanie małżonkom O. powstrzymywania się od palenia w piecu zlokalizowanym w budynku gospodarczym, które zostało prawomocnie oddalone. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując co do zasady stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej w dniu 15 stycznia 2015 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania E. C. wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, że sporny komin powinien zostać podniesiony gdyż był wybudowany jako wentylacyjny i tak też był użytkowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja została wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 138 § 2, art. 105 § 2 kpa, co skutkuje jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja PINB zapadły w postępowaniu, którego przedmiotem była legalność robót budowlanych polegających na wyburzeniu komina na budynku gospodarczym na posesji nr [...] przy ul. [...] w C. polegających na jego przemurowaniu przy wykorzystaniu cegły klinkierowej. Taki przedmiot postępowania wynika zarówno z zawiadomienia z dnia 1 grudnia 2011 r. o jego wszczęciu jak i z późniejszych (poza decyzją zaskarżoną) wydanych w tej sprawie 7 decyzji. Przedmiot taki nie był przy tym kwestionowany przez organ odwoławczy we wcześniejszych jego trzech decyzjach opartych na treści art. 138 § 2 kpa. Wprost przeciwnie aprobowano w nich prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Skoro jednocześnie, również zdaniem organu odwoławczego, roboty te zakwalifikowane jako remont obiektu budowlanego o jakim mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego zostały wykonane w oparciu o dokonane wcześniej bez sprzeciwu organu architektoniczno-budowlanego zgłoszenie, to dla kontynuacji takiego postępowania w celu zakończenia go decyzją merytoryczną konieczne było wykazanie, że w sprawie zachodzi którakolwiek z sytuacji o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego (sytuacje z pkt 1 i 3 nie były przez organy orzekające sygnalizowane i w okolicznościach sprawy nie zachodzą). Tylko bowiem wówczas kontynuowanie postępowania przy tak określonym jego przedmiocie byłoby celowe i wymagane. Na wystąpienie okoliczności z art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji jednak nie wskazał, jak również nie przeprowadził analizy sprawy w odniesieniu do treści tych przepisów. Tym samym nie wykazał w tym zakresie potrzeby dalszego kontynuowania postępowania. Potrzeby takiej w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie dostrzega również z urzędu Sąd (w związku z treścią art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Gdyby bowiem nawet przyjąć, że sporny komin powoduje zagrożenie o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub narusza przepisy o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego to niewątpliwie nie jest to następstwem robót budowlanych z uwagi na które zostało wszczęte postępowanie w niniejszej sprawie. W ich wyniku doszło bowiem w oczywisty sposób do polepszenia parametrów technicznych komina, mających znaczenie zarówno gdy chodzi o bezpieczeństwo jego użytkowania jak i ewentualne wymagania Polskiej Normy, na którą powołuje się organ odwoławczy. W następstwie spornych robót doszło zarówno do zwiększenia przekrojów przewodów kominowych jak i do podwyższenia przewodu dymowego tego komina wykorzystywanego przez skarżących. Wobec powyższego brak podstaw do przyjęcia, że to w następstwie spornych robót budowlanych komin narusza czy to obowiązujące przepisy czy też powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, a tylko wówczas (jak wskazano wyżej) roboty te mogłyby być objęte postępowaniem naprawczym na podstawie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. W konsekwencji zasadne w okolicznościach sprawy, z uwagi na jej przedmiot, organ pierwszej instancji postępowanie uznał za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Jakkolwiek biorąc pod uwagę, że postępowania przed organami nadzoru budowlanego są wszczynane i toczą się z urzędu w rozumieniu art. 61 § 1 kpa, nie jest co do zasady wykluczone rozstrzygnięcie w postępowaniu naprawczym również kwestii związanych z niewłaściwym stanem obiektu budowlanego, o jakich mowa w art. 66 Prawa budowlanego, co jak się wydaje (w zaskarżonej decyzji brak jest bowiem w tym względzie jednoznacznego wskazania) legło u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, to jednak byłoby to możliwe jedynie po spełnieniu kilku warunków, które w niniejszej sprawie nie zachodzą. W związku z treścią art. 8-11 kpa należałoby przede wszystkim o takim rozszerzeniu zawiadomić strony postępowania. Należałoby też wcześniej jednoznacznie przesądzić o tożsamości stron postępowania w obu przypadkach, co w niniejszej sprawie nie jest oczywiste. Nadto takie rozszerzenie powinno z uwagi na treść art. 12 kpa nastąpić w początkowej fazie postępowania a nie po kilku latach od jego wszczęcia i po wydaniu wcześniej w sprawie kilku orzeczeń, w których kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięć. Dlatego też nawet gdy przyjąć, że w świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania pod kątem treści art. 66 Prawa budowlanego, to należałoby wszcząć w tym przedmiocie odrębne postępowanie. Niezależnie od tego w świetle materiału dowodowego sprawy Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, co do wynikającej z Prawa budowlanego konieczności doprowadzenia objętego postępowaniem komina do stanu odpowiadającego Polskiej Normie PN 89/B-1025. Wbrew stanowisku skarżących w związku z treścią § 140 ust. 1 i § 142 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, odnośnie przewodów kominowych ma zastosowanie Polska Norma PN 89/B-10425. Jakkolwiek zgodnie z treścią art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne to zgodnie z ust. 4 tego artykułu mogą być one powołane w przepisach prawnych po ich opublikowaniu w języku polskim. W przypadku takiego powołania stanowią one normę obowiązującą. Takie zaś powołanie wynika w sposób nie budzący wątpliwości z § 140 ust. 1 i § 142 ust. 2 rozporządzenia. Nie oznacza to jednak, że kwestia spełnienia przez objęty postępowaniem komin wymogów w/w Polskiej Normy może mieć w niniejszej sprawie przesądzające znaczenie. Analiza treści § 140 ust. 1 oraz § 142 prowadzi do wniosku, że w zakresie wymogów wysokości przewodów (kominów) kominowych normy zawarte w § 142 stanowią uszczegółowienie ogólnych wymogów z § 140 ust. 1. Z kolei, ogólny gdy chodzi o szczegółowość unormowania co do wysokości przewodów kominowych, wymóg zawiera ust. 1 § 142. Z przepisu tego wynika zaś, że przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Zdaniem Sądu wynika zatem z tego, że gdy warunek z § 142 ust. 1 jest spełniony to oznacza to, że wysokość komina odpowiada obowiązującemu prawu. Z ust. 2 § 142 wynika jedynie konstatacja, że warunek z ust. 1 jest zgodnie z wolą prawodawcy niewątpliwie spełniony gdy wysokość komina odpowiada Polskiej Normie dla kominów murowanych. Nie oznacza to jednak wcale, że warunek z ust. 1 jest spełniony tylko wyłącznie wtedy gdy wysokość komina odpowiada Polskiej Normie. Gdyby bowiem taka była wola prawodawcy to unormowanie zawarte w ust. 1 byłoby zbędne. Za taką wykładnią tych przepisów przemawiają nadto względy czysto techniczne gdy zważy się chociażby, że odpowiedni ciąg może zostać wymuszony przez zastosowanie odpowiednich urządzeń mechanicznych adekwatnych zarówno do wysokości komina jak i panujących na danym terenie uwarunkowań atmosferycznych. Wobec powyższego nie można podzielić zajętego w zaskarżonej decyzji przez [...]WINB w K stanowiska, że objęty postępowaniem komin należy doprowadzić do zgodności z Polską Normą PN 89/B-10425 w sytuacji gdy nie zostało jednocześnie wykazane, że jego wysokość nie zabezpiecza przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Brak takiego zabezpieczenia nie wynika przy tym z żadnej opinii kominiarskiej, z których dowód dopuściły organy w postępowaniu administracyjnym. Zasadnie natomiast zwracają w tym względzie skarżący uwagę na opinię mistrza kominiarskiego K K z dnia 19 grudnia 2011 r. z której wynika, że przedmiotowy komin po jego podwyższeniu dwupłaszczem ze stali nierdzewnej 2 mb "jest drożny i nadaje się do użytkowania". Również z opinii technicznej opracowanej na zlecenie uczestniczki E C na użytek postępowania legalizacyjnego budowanego przez nią budynku mieszkalnego na nieruchomości sąsiedniej nr [...] przez projektanta mgr inż. J C (stanowiącej część dołączonego do akt projektu zamiennego tego budynku) wynika, że komin ten jeszcze przed jego podwyższeniem był wyprowadzony ponad dach "na odpowiednią wysokość". Nie bez znaczenia dla oceny spełnienia przez przedmiotowy komin wymogu z § 142 ust. 1 rozporządzenia może mieć też akcentowany w opinii biegłego sądowego z zakresu kominiarstwa inż. R. A. z dnia 4 sierpnia 2012 r. (na którą powołują się strony i organ odwoławczy – karta 6 akt organu odwoławczego) kierunek wiatru na terenie Polski. Wobec powyższego nawet gdyby przyjąć, że kwestia wysokości komina powinna być rozstrzygnięta w niniejszym postępowaniu, to organ odwoławczy nie wykazał aby komin ten nie spełniał wymogu z § 142 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Poza przedmiotem tego postępowania pozostaje natomiast akcentowana przez uczestniczkę postępowania E. C. kwestia ewentualnych negatywnych immisji związanych z użytkowaniem spornego komina jako kanału dymowego, która została negatywnie dla niej rozstrzygnięta w postępowaniu przed sądem cywilnym (wyroki k. 9-14 akt sądowych). Wskazania co do dalszego postępowania, przy ponownym rozpoznaniu odwołania od decyzji PINB dla miasta C. z dnia [...] r., wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu. W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. sw