II SA/Gl 1079/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. K. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odtworzenia decyzji określającej nieruchomości podlegające przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej kwotę 100 (stu) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 26 marca 2013 r. działający w imieniu C. K., zam. ul. [...] w B. adwokat P. P. wystąpił do starosty Powiatu [...] o odtworzenie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...] r. określającej nieruchomości podlegające przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa dla których Sąd Powiatowy w B. prowadził księgi wieczyste nr [...], położone w M., na podstawie wyroku z dnia [...] w sprawie [...] Sądu Wojewódzkiego w K. Starosta pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. przekazał powyższy wniosek, wedle właściwości, do rozpatrzenia Prezydentowi Miasta B. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm. - w dalszej części uzasadnienia jako "K.p.a."), postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdził, że odtworzenie decyzji nie jest możliwe. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania w sprawie w tym okoliczność wystąpienia do odpowiednich archiwów oraz nieskuteczność podjętych czynności. Dnia 11 lipca 2014 r. działając w imieniu C. K. adwokat P. P. wezwał Prezydenta Miasta B. do usunięcia naruszenia poprzez wskazanie możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia [...] r. jako kończącego sprawę, alternatywnie wydania decyzji kończącej postępowanie. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r. organ administracji poinformował wnioskodawcę, iż czynności związane z odtworzeniem akt mają charakter pomocniczy. Brak tu zatem decyzji rozstrzygającej co do istoty, a na postanowienie wydane na podstawie art. 123 K.p.a. zażalenie (a co za tym idzie skarga do sądu administracyjnego), jako samoistny środek prawny, nie przysługuje. Dnia 16 lipca 2014 r. działający w imieniu C. K. radca prawny P. P. złożył skargę na postanowienie z dnia [...] r., domagając się jego uchylenia. W ocenie skarżącej postanowienie to uniemożliwia jej dochodzenie swych praw. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Rozpoznając niniejsza sprawę, Sąd stanął przed koniecznością zbadania tego, czy dopuszczalna jest w niej droga sądowej kontroli. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy p.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw enumeratywnie wymienia przepis art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., który określa akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne - pkt 1 ww. przepisu; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty - pkt 2; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie - pkt 3; wreszcie także na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie składu orzekającego, skarga na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nie przysługuje. Skarga taka dopuszczalna jest bowiem jedynie na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Bez wątpienia skarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Brak tu bowiem sprawy administracyjnej, która podlegała by załatwieniu. Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera wyodrębnionego, zwartego zespołu przepisów prawnych określających zasady i tryb odtwarzania akt sprawy administracyjnej. Nie oznacza to jednak, że czynności w tym zakresie nie są przez organy administracji podejmowane. Jeśli w ramach toczącego się postepowania administracyjnego doszło do zaginięcia akt, organ je prowadzący ma obowiązek podjąć odpowiednie czynności zmierzające do ich odtworzenia (Por. G. Łaszczyca, Odtwarzanie akt sprawy w ogólnym postępowaniu administracyjnym [w] Samorząd Terytorialny z 2009 r. nr 9, s. 50-61). Nie można jednak z tego wyciągać wniosku, iż istnieje "sprawa administracyjna" dotycząca odtworzenia indywidualnego aktu występująca w oderwaniu od konkretnego postępowania. Brak zatem podstaw do przyjęcia, iż postanowienie w przedmiocie odtworzenia akt kończy postępowanie ‘odtworzeniowe" czy tez w jakikolwiek sposób rozstrzyga sprawę co do istoty. Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że podstawą rozstrzygnięcia podjętego przez Prezydenta Miasta B. był art. 123 K.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu "w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia". Jednocześnie § 2 tego artykułu wskazuje, że "postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej". W związku z tym, że kodeks postępowania administracyjnego nie wskazuje trybu postępowania w sprawie odtworzenia akt, wybór tej podstawy prawnej należy uznać za trafny. Zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. "na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi". W przypadku postanowienia wydanego na podstawie art. 123 K.p.a. zażalenie nie przysługuje (por. G. Łaszczyca, Zażalenie w ogólnym postępowaniu administracyjnym (Lex/el . Komentarz do art. 141 K.p.a.). Zatem i z tego punktu widzenia, w świetle art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. skargę rozpatrywaną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, działając na podstawie artrt. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.