II SA/Gl 108/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania w sprawie P 58/08. Zaskarżoną do Sądu decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) ustalono opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w U., oznaczonej jako działka [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności, będącego podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przepisu art. 37 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z przepisem art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P 58/08 i nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Skoro zatem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny oceny zgodności z prawem będącego podstawą rozstrzygnięcia przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to należało orzec jak w sentencji postanowienia.