II SA/Gl 108/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant Starszy referent Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygnaturze P36/12 Skarga "A" Sp. z o.o. w W. dotyczy decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. Nr [...], którą to decyzją nałożono na Spółkę karę pieniężną w wysokości [...] zł, z powodu naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym – tj. brak wymaganego zaświadczenia o wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne ( pkt. 1.3 załącznika nr 3 do ustawy). Podstawę prawną do wydania decyzji przez organ pierwszej instancji stanowiły przepisy art. 87 ust. 1 pkt 3, art. 93 ust. 1 w związku z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) w związku z art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (D.U. nr 244, poz. 1454). Organy obu instancji ustaliły, że wykonujący w dniu [...] r. przewóz D.S. – pracownik przedsiębiorcy "A“ Sp. z o.o. w W. – realizujący przewóz drogowy rzeczy w ramach przewozu drogowego rzeczy wykonywanego przez przedsiębiorcę "A“ Sp. z o.o. w W. nie okazał w trakcie przeprowadzanej kontroli drogowej ważnego dokumnetu w postaci zaświadczenia o wykonywaniu międzynarodowego niezarobkowego przewozu drogowego rzeczy na potrzeby własne. Organy zgodnie uznały, że dla tak skonkretyzowanego naruszenia przepisy ustawy przewidują karę w wysokości [...] zł. i taką karę organ pierwszej instancji nałożył decyzją z dnia [...] r., a organ dugiej instnacji decyzję tę utrzymał w mocy – decyzją z dnia [...] r W skardze do Wojewódzkiego Sądu Adminsitracyjnegio w Gliwicach Spółka zarzuciła organom orzekającym w sprawie naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 92a, ust. 1, ust. 4 oraz ust. 6 ustawy o transporcie drogowym oraz art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektorych innych ustaw, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyji oraz wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem co do zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r., który stanowił podstawę kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że Wojewódzki Sąd Adminsitracyjny w Gorzowie Wilekopolskim postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 362/12 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści "czy art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 244, poz. 1454) w zakresie w jakim nakazuje stosować w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) w brzemieniu nadanym wskazaną ustawą, do spraw wszczętych, a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie i tym samym przewidującej wymierzenie kary pieniężnej w wysokości wyższej niż przewidziana w chwili wystąpienia zdarzenia (tempus regit actum) rodzącego odpowiedzialność karnoadministracyjną, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Sprawa ta zawisła w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 36/12. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, m.in. przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie składu orzekającego stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy również od wyniku wskazanego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy, do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.