II SA/Gl 1083/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N., T. N. oraz G. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 września 2016 r. E. N., T. N. oraz G. N. wnieśli, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza P. z dnia [...] r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przeniesienia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Sąd przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. w dniu 12 października 2016 r., celem nadania jej dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 54 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkował koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi należy uznać dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone skarżącej E. N. w dniu 1 września 2016 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi dla tej skarżącej upłynął w dniu 3 października 2016 r. Tymczasem skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a następnie przekazana organowi odwoławczemu w dniu 12 października 2016 r. Skargę wniesioną przez skarżącą E. N. należało zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu. Skargi T. i G. N. zostały wniesione w ustawowym terminie, w związku z czym Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 2 listopada 2016 r. wezwał tych skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i skutecznie doręczona skarżącym T. i G. N. w dniu 28 listopada 2016 r. Pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, skarżący T. i G. N. nie uiścili należnej opłaty sądowej. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę skarżących T. i G. N. z powodu braku wpisu sądowego od skargi oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącej E. N. jako spóźnioną.