II SA/Gl 1086/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta B. ustalił na rzecz Zakładu Remontowo-Budowlanego "A" w R. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w B. przy ul. [...], dla inwestycji pod nazwą: " budowa pawilonu handlowo – usługowego wraz z miejscami parkingowymi, infrastrukturą, pylonami reklamowymi i przebudową układu drogowego". W wyniku odwołania B. S., M. C. i Z. C., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu I instancji w pkt I ppkt 1b, w części dotyczącej szerokości elewacji frontowej, określonej na 27,9 m i w tym zakresie orzekło o szerokości elewacji frontowej określonej na 44,0 m, w pozostałej natomiast części utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wnieśli w jednym piśmie z dnia 26 kwietnia 2013 r. B. S., Z. C. i M. C. W piśmie tym zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] r., do czasu rozpatrzenia skarg. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że nie znajduje podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta B. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1086/13 odrzucono skargi Z. C. i M. C. z powodu nieuiszczenia przez nich wpisów. W związku z powyższym przedmiotem rozpoznania Sądu będzie jedynie wniosek skarżącej B. S. o wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)., zwanej dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudny do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przede wszystkim wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, to oznacza, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Rozpoznając wniosek skarżącej B. S. w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania opisanej decyzji, w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za uwzględnieniem złożonego wniosku. Wynika to z charakteru decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, stwierdza jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia natomiast do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt II SA/GD 2174/01, Lex nr 76097). Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.