II SA/Gl 1086/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA: Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do wskazania i wykazania okoliczności powodujących, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki i tym samym uzasadnienia złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania – w terminie 7 dni, pod rygorem oddalenia wniosku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podniósł, że skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami naraża go na nieplanowane wysokie koszty związane z opłata za egzamin, może kolidować z pracą zawodową, oraz że jest jedynym żywicielem trzyosobowej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Przesłanką wstrzymania wykonania jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania obciąża wnioskodawcę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. W konsekwencji z uwagi na fakt, że instytucja wstrzymania jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. W ocenie Sądu skarżący nie przedstawił okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożony na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu teoretycznego i praktycznego, ma na celu zweryfikować ewentualne przeciwwskazania do kierowania pojazdami. Decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy nie pozbawia samoistnie jeszcze skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. W tym miejscu Sąd pragnie wskazać, że dopiero w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji wydaje się decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. W konsekwencji nieprzystąpienie przez skarżącego do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje, bądź uzyskanie przez niego negatywnego wyniku z tego egzaminu, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami. Poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest zdarzeniem jednorazowym i krótkotrwałym, które w swej istocie nie powoduje ani istotnej, ani trwałej zmiany rzeczywistości. Uiszczenie opłaty za przystąpienie do egzaminu kontrolnego nie jest również tak wysoką kwotą, aby jej uiszczenie mogło narazić skarżącego na znaczna szkodę. Zdaniem Sądu przystąpienie przez skarżącego do egzaminu, nawet w wyniku wydania wadliwego przez organ rozstrzygnięcia, nie zrodzi trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.