II SA/Gl 109/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A.T. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W treści formularza wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i pełnoletnią córką, w skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 149 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,97 ha. Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Małżonek strony uzyskuje dochód z tytułu zasiłku przedemerytalnego w wysokości 975 zł, skarżąca otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 606 zł, natomiast jej córka nie uzyskuje żadnych dochodów – obecnie studiuje. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych w jej rodzinie dochodów oraz wysokość i strukturę wydatków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Analiza informacji zawartych w druku formularza oraz lektura nadesłanych dokumentów pozwalają stwierdzić, że wnioskodawczyni jest osobą, której dochód w zasadzie w całości przeznaczany jest na bieżące utrzymanie. Do takich wniosków prowadzi przede wszystkim fakt, że stałym źródłem dochodu w ich rodzinie jest wyłącznie świadczenie rentowe A. T. oraz zasiłek przedemerytalny jej małżonka, a łączna wysokość tych świadczeń jest stosunkowo niska jak na potrzeby trzyosobowej rodziny. Z kolei stałe, miesięczne wydatki wynoszą około 400 zł (opłaty za wodę, usługi telekomunikacyjne, dostawy gazu) co oznacza, że do dyspozycji strony pozostaje stosunkowo niewielka kwota. W opisywanej sytuacji może okazać się, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych leży poza granicami jej możliwości finansowych, co uzasadnia przyznane prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.