II SA/Gl 109/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Zemlińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2018 r. sprawy ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną m.in. na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm., zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami lub ustawą) oraz art. 104 Kpa Prezydent Miasta B. orzekł o skierowaniu L.M. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii "B", na badania lekarskie celem ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w związku z wnioskiem Policji z dnia [...] r. i dołączonej do niego notatki urzędowej jej funkcjonariuszy, sporządzonej w dniu [...] r. Wynika z niej, że cyt.:"W dniu [...] r. w godz. [...] podczas pełnienia służby, dwóch funkcjonariuszy policji około godz [...] z polecenia dyżurnego KMP B. udało się na ulicę [...] w B., gdzie według zgłoszenia może poruszać się kierowca pod wpływem alkoholu. Na miejscu zastano świadków, którzy oświadczyli, że kilkanaście minut temu na ulicy [...] oraz [...] kierujący [...] poruszał się całą szerokością jezdni, jechał zygzakiem nagle zmieniając kierunek jazdy czym powodował realne bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Bezpośrednio przed zgłaszającym na chodniku stał pojazd [...], za którego kierownicą siedział L.M.. Z w/w brak było logicznego kontaktu, nie wykonywał poleceń, nie był zorientowany w jakim miejscu się znajduje, nie był w stanie poddać się badaniu trzeźwości. Pan M. po spożyciu [...] zawiązał z funkcjonariuszami policji logiczny kontakt i oświadczył, że choruje na cukrzycę i nie wykonał badania poziomu [...], co spowodowało u niego chwilową utratę świadomości. Wykonano badanie stanu trzeźwości na Alcosencorze – wynik 0.00 mg/l". W odwołaniu do tej decyzji L.M. zarzucił, że dotąd nigdy nie miał problemów z prowadzeniem samochodu. Nie uwzględniono jego wyjaśnienia (przemilczano je), że w dniu zdarzenia, o jakim mowa w notatce urzędowej Policji, przed wyjazdem nie zdążył zjeść kanapki, niezbędnej w przypadku [...] i jadąc samochodem poszukiwał miejsca do zatrzymania się aby zjeść [...] . Błędnie takie zachowanie nazwano utratą świadomości. Przytomności nie utracił, nie spowodował wypadku ani zagrożenia, od lat kontroluje swoją [...]. Nadto podniósł, że w organie pierwszej instancji nie okazano mu akt sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odwołania nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną z powołaniem się m.in. na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 75 ust. 1 pkt 5, art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, decyzję Prezydenta Miasta B. utrzymało w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdziło, że w sprawie zaistniały określone w art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 2 pkt 1 ustawy przesłanki do wydania z urzędu zakwestionowanego skierowania. O uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia L.M. świadczą bowiem okoliczności wynikające z posiadanej przez organ pierwszej instancji notatki urzędowej Policji. Zdarzeniom, które zostały w notatce opisane odwołujący się nie zaprzecza, potwierdza też samo schorzenie ([...]), które rzeczywiście mogło przyczynić się do incydentu zgłoszonego przez świadków (nietrafnie) jako jazda w stanie nietrzeźwości. Zdaniem SKO, nietrafna jest subiektywna jego ocena, że nie doszło do utraty świadomości, bowiem potwierdza co najmniej częściową utratę świadomości tak jazda zaobserwowana przez osoby wzywające patrol, jak zachowanie w obecności Policjantów (nawet bez wcześniejszej obserwacji samej jazdy) oraz brak późniejszej świadomości własnych zachowań i wypowiedzi. Odstąpienie zaś przez Policję od ukarania za "spowodowanie niebezpieczeństwa w ruchu drogowym" można uzasadniać wyłącznie oceną, że to stan zdrowia spowodował "zygzakowanie" i nagłą zmianę kierunku ruchu. Notatka Policji z dnia [...] r. jest zdaniem organu odwoławczego w pełni wiarygodna jako wewnętrznie spójna, zgodne ze wskazywanym przez stronę schorzeniem [...] i praw do renty inwalidzkiej. Podniosło też SKO, że od ostatnich badań L.M. przez lekarza uprawnionego do badań kierowców minęło już [...] lat i dlatego więc stan jego zdrowia jako kierowcy musiał się zmienić (w aktach kierowcy – ostatnie i jedyne badanie z [...] roku). Zdolność do kierowania pojazdami mogą osłabiać zarówno sama [...], jak niezachowanie właściwej diety lub skojarzone z [...] inne schorzenie lub źle dobrane na to schorzenie leki. Wymaga to specjalistycznej i fachowej oceny stanu zdrowia odwołującego się przez uprawnionego, właściwego lekarza. Obecnie prawdopodobieństwo, że stan jego zdrowia nie pozwoli mu na bezpieczne kierowanie pojazdami mechanicznymi jest w ocenie Kolegium bardzo znaczne. W tej sytuacji za przedmiotowym skierowaniem przemawia też interes publiczny rozumiany jako bezpieczeństwo ruchu drogowego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO w B. L.M. zarzucił, że została ona wydana w "postępowaniu nierzetelnym". Organ odwoławczy "tendencyjnie" podniósł bowiem tylko wybrane fragmenty jego odwołania, przemilczano, że nie okazano mu akt sprawy i nie poinformowano czy Policja spisała protokół z zeznań świadków, którzy podejrzewali, że w czasie jazdy samochodem był nietrzeźwy. Nie odniesiono się też do treści jego pisma stanowiącego odpowiedź na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie sądowej w dniu 4 lipca 2018 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego, podtrzymując jego osobistą skargę wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do ich wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.). Decyzje te znajdują bowiem oparcie w treści powołanych w nich art. 75 ust. 1 pkt 5 oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z tymi przepisami decyzję o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia stwierdzenia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami z urzędu wydaje starosta jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Jest ona przy tym wydawana na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego w ramach wykonywania zadań własnych. Zgodnie zaś z treścią art. 75 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W konsekwencji orzekając w niniejszej sprawie organy obu instancji mogły oprzeć się na dowodzie w postaci notatki urzędowej funkcjonariuszy Policji z dnia [...] r., której treść została przez organy w ich decyzjach przytoczona i przeanalizowana. Podkreślić przy tym trzeba, że faktycznie skarżący treści tej nie podważa. Zasadnie przyjęło w tym względzie SKO, że koresponduje ona ze stanowiskiem (stwierdzeniami) samego skarżącego, że leczy się na [...] i w dacie opisanego w notatce zdarzenia dnia [...] r. przed wyjazdem samochodem nie zdążył zjeść kanapki, niezbędnej w przypadku [...] (według twierdzeń zawartych w odwołaniu) i dlatego poszukiwał "miejsca do zatrzymania się, aby [...]". Za całkowicie wiarygodne należało uznać w takiej sytuacji oświadczenia wskazanych w notatce urzędowej świadków, że skarżący prowadził samochód "zygzakiem nagle zmieniając kierunek jazdy czym powodował realne bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego". Takie zachowanie skarżącego było też niewątpliwą przyczyną jego telefonicznego zgłoszenia na Policję z prośbą o interwencję. Skarżący nie podważył też w jakikolwiek sposób informacji funkcjonariuszy Policji, w tym autora notatki urzędowej, że po przybyciu na miejsce zdarzenia nie mogli nawiązać z nim słownego kontaktu. Skarżący nie wykonywał ich poleceń, "nie był zorientowany w jakim miejscu się znajduje, nie był w stanie poddać się badaniu trzeźwości". Dopiero po spożyciu [...] nawiązał z funkcjonariuszami logiczny kontakt. Z obowiązujących przepisów nie wynika obowiązek przesłuchania wymienionych w notatce urzędowej świadków w formie procesowej w postępowaniu w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie. W okolicznościach niniejszej sprawy wystarczające było bowiem oparcie się na treści notatki urzędowej Policji stanowiącej dokument urzędowy o jakim mowa w art. 76 § 1 Kpa, której wiarygodności, jak już stwierdzono wyżej, skarżący nie podważył, a która w powiązaniu z twierdzeniami samego skarżącego daje podstawę do przyjęcia uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia, mającego wpływ na jego zdolność do kierowania pojazdami. Podkreślenia wymaga bowiem, że dla wydania skierowania na badania lekarskie wystarczające jest jedynie stwierdzenie, zgodnie z treścią art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, uzasadniających zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. Natomiast dopiero w wyniku przeprowadzonych badań powinno być ostatecznie ustalone i przesądzone czy rzeczywiście istnieją u niego przeciwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami. Trafnie też stwierdziło w zaskarżonej decyzji SKO, że za dokonaniem w wyniku badań lekarskich pełnej i aktualnej oceny stanu zdrowia skarżącego jako kierowcy przemawia też interes publiczny rozumiany jako bezpieczeństwo ruchu drogowego. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz treści art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami nie mogły mieć też wpływu na wynik sprawy mało precyzyjne i niezbyt zrozumiałe twierdzenia skarżącego odnośnie nieokazania mu akt sprawy i jego kontaktów z "dr Świstem". Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. mr