II SA/Gl 1095/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta G. z dnia [...] r., nr [...] nakazującą J. K. doprowadzenie do stanu poprzedniego robót budowlanych, realizowanych z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w G. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie doprowadzi do trudno odwracalnych skutków i w przypadku uzyskania postanowienia o zasiedzeniu części działki nr [...], wiązało się to będzie z wyrządzeniem mu znacznej szkody, na którą składać się będzie koszt wykonania rozbiórki wykonanych robót oraz koszt wykonania nowego projektu i jego realizacja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do § 3 powołanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę treść nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku przyjąć należy, że jego wykonanie rzeczywiście może spowodować dla strony skarżącej zarówno trudne do odwrócenia skutki, jak i zrodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę majątkową, związaną z koniecznością poniesienia kosztów robót oraz – w razie stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i braku podstaw do ich dokonania - kosztów wykonania ponownej zabudowy. W ocenie Sądu zasadnym jest zatem, aby wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Biorąc pod uwagę realia rozpatrywanej sprawy, nie można stwierdzić, że udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej naruszałoby czyjkolwiek interes lub też pozostawało w opozycji do interesu publicznego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.