II SA/Gl 1098/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości Skarżąca na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści nadesłanego formularza wynika, że strona samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 886 zł netto miesięcznie. Poza udziałem w nieruchomości położonej przy ul. [...] w R. nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3000 euro. A. W. zadeklarowała, że na lekarstwa przeznacza miesięcznie około 200 zł, na energię elektryczną - 100 zł, na telefon 70 zł, na spłatę kredytu - 40 zł, na wyżywienie - 400 zł, zaś 100 zł przekazuje co miesiąc synowi przebywającemu w zakładzie karnym. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, w tym kopię decyzji o waloryzacji emerytury, kopie umowy kredytowej na zakup TV, kopie faktur za energię elektryczną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów i odnosząc je do sytuacji materialnej strony uznano, że wniosek A. W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem konieczność poniesienia kosztów sądowych mogłaby zmusić stronę do rezygnacji z zaspokojenia swoich potrzeb egzystencjalnych bądź też zmusić do rezygnacji z dochodzenia sądowego ochrony swoich praw. Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim wysokość dochodu wnioskodawczyni oraz informacje dotyczące jej stanu zdrowia. Dysponując co miesiąc kwotą 886 zł miesięcznie strona nie ma bowiem możliwość poczynienia jakichkolwiek oszczędności i wygospodarowania dodatkowych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W tym kontekście zestawienie wydatków sporządzone przez wnioskodawczynię nie rodzi zasadniczych wątpliwości odnośnie ich celowości. Jeśli uwzględni się przy tym fakt, że strona cierpi na liczne schorzenia o charakterze przewlekłym (co zostało uprawdopodobnione za pomocą nadesłanej dokumentacji lekarskiej) to uznać trzeba, że w niniejszej sprawie zasadnym jest uwzględnienie złożonego wniosku w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.