II SA/Gl 1099/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na pismo Rady Miejskiej M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] r. Rada Miejska M. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta M. W skierowanym do Burmistrza Miasta M. oraz Rady Miasta M. piśmie z dnia 8 sierpnia 2016 r. Z. K. wskazał, że powyższa uchwała jest niezgodna z przepisami prawa i w związku z powyższym wniósł o jej dostosowanie do wymogów przewidzianych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie organu, powyższym pismem skarżący wystąpił w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), dalej zwaną "u.s.g.", z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie powołanej na wstępie uchwały. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Przewodniczący Rady Miejskiej M. pismem z dnia [...] r. znak [...] poinformował Z. K., że Rada Miejska M. po omówieniu sprawy na sesji w dniu [...] r. postanowiła, że pozostaje w sprawie bezczynna. Pismem z dnia 30 września 2016 r. Z. K. wniósł, za pośrednictwem Rady Miejskiej M. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wskazał, że dotyczy ona "decyzji" Rady Miejskiej M. z dnia [...] r. o pozostawaniu bezczynnym w sprawie skargi dotyczącej niezgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...]. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 8 listopada 2016 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania treści skargi poprzez wskazanie czy jej przedmiotem jest uchwała Rady Miejskiej M. z dnia [...] r. nr [...], czy też skarga dotyczy pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej M. z dnia [...] r. znak [...]. Wyznaczono termin 7 dni pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest wskazane powyżej pismo z dnia [...] r. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności strony skarżącej była dwukrotnie awizowana (w dniu 29 listopada oraz 7 grudnia 2016 r. ), o czym umieszczono zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skierowanego do Z. K. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 6 grudnia 2016 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.) Wyznaczony termin do sprecyzowania przedmiotu skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 grudnia 2016 r., dlatego należało uznać, że przedmiotem skargi jest ww. pismo Rady Miejskiej M. z dnia [...] r. sporządzone przez Przewodniczącego Rady. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 9 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego przez organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia – pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie, z pewnymi wyłączeniami – pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( z pewnymi wylaczeniami) – pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej – pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego – pkt 7, bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a wskazanego przepisu - pkt 8. I wreszcie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone powyżej działania organów administracji rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 powołanego przepisu. Zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., w którym poinformowano skarżącego o nie uwzględnieniu jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta M. W ocenie Sądu powyższe pismo nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Stanowi ono bowiem zawiadomienie o sposobie załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ma zatem charakter proceduralny oraz informacyjny i nie jest aktem, który wymieniony jest w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę uznając, że jest ona niedopuszczalna.