II SA/Gl 1104/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i radcy prawnego z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu Przy skardze z dnia [...]r. G. T. nadesłała wypełniony druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W treści wniosku wskazała, że ze względu na podeszły wiek, zły stan zdrowia oraz niskie dochody nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Wedle złożonych deklaracji, wnioskodawczyni jest współwłaścicielką lokalu mieszkalnego o pow. 34 m2. Poza tym nie posiada żadnego majątku, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekracza 3000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się strony jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 714 zł netto miesięcznie. Dodatkowo strona wskazała, że korzysta ze wsparcia pomocy społecznej. Do druku formularza dołączone zostały kserokopie dokumentów potwierdzających wskazane wyżej informacje. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Zasada odpłatności postępowania sądowego jest regułą obowiązującą wszystkie jego strony - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Ustawodawca przewidział jednak możliwość odstąpienia od niej poprzez przyznanie stronie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może ono zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Mając na względzie podane przez stronę informacje, dotyczące stanu majątkowego oraz dochodu, należało przyjąć, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że G. T. utrzymuje się ze świadczenia rentowego w stosunkowo niewielkiej wysokości – 714 zł netto miesięcznie. Można założyć, że wspomniane świadczenie służy zaspokajaniu najpilniejszych potrzeb. Składają się na nie zasadniczo koszty utrzymania (zakup żywności, koszty dostaw mediów oraz zakup niezbędnych lekarstw). Zauważyć przyjdzie, że tezę o trudnej sytuacji materialnej strony potwierdza treść decyzji Burmistrza P. z dnia [...]r. przyznającej skarżącej świadczenie pieniężne na zakup żywności. Jeżeli więc pod uwagę weźmie się rozmiar dochodu skarżącej oraz jej stan zdrowia a także fakt, iż w zasadzie nie posiada ona żadnego majątku – to w konsekwencji trzeba przyjąć, ze nie będzie ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.