II SA/Gl 1105/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego –adwokata A.C. o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanawia: 1) przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi A. C. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,2 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 55,2 zł, 2) przyznać pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi A.C. wynagrodzenie za udział w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 147,6 (sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,6 zł Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 stycznia 2018 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a następnie sporządził zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 29 stycznia 2018 r. oddalające wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 8 czerwca 2018 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte ani w części ani w całości. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazać trzeba, że przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714) stanowi, że wysokość stawki minimalnej "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Z tego też tytułu, mając na względzie przedmiot skargi pełnomocnikowi strony należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej wysokości. Z kolei zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d za udział w postępowaniu zażaleniowym- 120 zł, Stosownie do § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.