II SA/Gl 111/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant referent Katarzyna Wajs po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej PINB) w K. Starosta K. wniósł o sprawdzenie legalności wykonania przez G. M. stawu wraz z urządzeniami piętrzącymi w miejscowości Z.. Po wszczęciu i przeprowadzeniu w tej sprawie postępowania PINB w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] nakazał G.M. przywrócić do stanu poprzedniego teren działek o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości Z. poprzez likwidację stawu wraz z urządzeniami piętrzącymi. W następstwie wniesionego od tej decyzji przez G. M. odwołania została ona uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej [...]WINB ) w K. z dnia [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Zdaje się też z tego uzasadnienia wynikać, że postępowanie uzupełniające miałoby na celu ustalenie zakresu robót budowlanych wykonanych przez G. M., w szczególności celem potwierdzenia względnie wykluczenia jego twierdzenia, że dokonał on jedynie remontu stawu, który w tym miejscu istniał już wcześniej. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy PINB w K. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym z powołaniem się na treść art. 48 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym ) zobowiązał G. M. do przedłożenia w terminie do [...] r. szczegółowo opisanych w tym postanowieniu dokumentów, warunkując od wykonania tego obowiązku możliwość legalizacji objętego postępowaniem stawu "[...]". Na wniosek G. M. z dnia [...] r. ( karta [...] akt adm.) pismem z dnia [...] r. ( karta [...] ) PINB w K. poinformował go o wyznaczeniu nowego terminu wykonania obowiązków do dnia [...]r. Przedłużeniu terminu przedłożenia dokumentów sprzeciwił się uczestnik postępowania W. K. ( karta [...] akt adm.) domagając się wydania decyzji o nakazie rozbiórki stawu, którego istnienie uniemożliwia mu prawidłowe korzystanie z jego stawu istniejącego w sąsiedztwie. W konsekwencji w piśmie z dnia [...] r. ( karta [...] akt adm.) [...]WINB w K. zobowiązał PINB w K. do wydania w sprawie merytorycznego orzeczenia w terminie jednego miesiąca od otrzymania tego pisma. Realizując to zobowiązanie po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 Prawa budowlanego nakazał G. M. przywrócić do poprzedniego stanu teren działek o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości Z., poprzez likwidację stawu o nazwie "[...]" wraz urządzeniami piętrzącymi. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że przedmiotowy staw "powstał w warunkach samowoli budowlanej" i dlatego przesłanką jego legalizacji w trybie określonym w art. 48 Prawa budowlanego było wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego na niego w/w postępowaniem z dnia [...]r. W wyznaczonym terminie G. M. obowiązku tego nie wykonał występując o przedłużenie terminu jego realizacji, czego obowiązujące przepisy nie przewidują. W świetle treści art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego musiało to skutkować zdaniem organu I instancji wydaniem decyzji opartej na treści art. 48 ust. 1 tego aktu prawnego. W odwołaniu od tej decyzji G. M. podniósł, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] Starosta K. udzielił mu pozwolenia wodnoprawnego obejmującego m.in. pozwolenie na wykonanie na działkach nr ewid. [...] i [...] w m. Z. stawu rybnego o powierzchni [...] ha, o nazwie "[...]" oraz na szczególne korzystanie z wód powierzchniowych. Określone tym pozwoleniem roboty zakończył [...] r. Polegały one na pogłębieniu istniejących zaniżeń terenu, uformowaniu grobli prawostronnej stawu z gruntu pochodzącego z ukopu w czaszy stawu, poszerzeniu i podwyższeniu istniejącej grobli czołowej. W ramach tych robót za groblą prawostronną został też wykonany rów opaskowy zabezpieczający tereny osób trzecich przed negatywnym oddziaływaniem spiętrzonej w stawie wody, przesiąkającej przez groblę. Wykonał też na wlocie do stawu "[...]" zastawkę betonową. Wiosną [...] r. dokonał obsiewu skarp stawu i rowu opaskowego mieszanką traw, a w roku [...] po właściwym zadarnieniu się skarp dokonał napełnienia stawu wodą. W czasie realizacji stawu na jego wykonanie nie było wymagane pozwolenie na budowę a jedynie dokonanie zgłoszenia robót budowlanych. Obowiązek zgłoszenia tych robót został przez niego zrealizowany gdyż takiego zgłoszenia dokonał w piśmie do Starosty K. z dnia [...] r., w którym zwrócił się do tego organu zarówno o udzielenie mu pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie i pobór wody jak i na wykonanie stawu "zgodnie z wnioskami zawartymi w przedłożonym operacie wodnoprawnym". Starosta K. był bowiem organem właściwym zarówno w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jak i przyjęcia zgłoszenia wykonania robót polegających na wykonaniu stawu. Obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę ziemnych stawów hodowlanych został wprowadzony dopiero w związku z nowelizacją Prawa budowlanego która weszła w życie dnia 11 lipca 2003 r. tj. w czasie gdy staw "[...]" był już wykonany. Wcześniej tego rodzaju roboty budowlane jako wymienione w art. 39 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego były objęte obowiązkiem zgłoszenia, gdyż zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego ziemne stawy rybne zaliczane są do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. [...]WINB w K. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia potwierdził ustalenie organu I instancji, iż budowa objętego postępowaniem stawu wymagała pozwolenia na budowę, którym odwołujący się nie dysponował. Została zatem dokonana w warunkach samowoli budowlanej. Zdaniem organu odwoławczego pismem z dnia [...] r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w K. Wydział Rolnictwa i Ochrony Środowiska G.M. zwrócił się o wydanie mu pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie stawu. Z tego też względu pisma tego nie można traktować jako zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego. Zgłoszenie powinno być dokonane odrębnym pismem z załącznikami określonymi w art. 30 ust. 2 tego aktu prawnego. Jednym z tych załączników powinno być pozwolenie wodnoprawne. Takiego zaś zgłoszenia nie dokonano. Zdaniem [...]WINB budowa stawu została zakończona w [...] r., tj. z chwilą napełnienia go wodą gdyż dopiero wówczas nadawał się on do eksploatacji i mógł być zgłoszony do użytkowania. Zakres wykonanych przy budowie stawu robót nie mógł być przy tym uznany za remont stawu, skoro staw został wykonany na znacznie większym obszarze niż zaznaczony na wcześniejszej mapie ewidencyjnej jako woda. Staw "[...]" został bowiem zrealizowany na obszarze działek [...] i [...], gdy tymczasem na mapie ewidencyjnej woda była zaznaczona jedynie na części działki nr [...]. Skoro jednocześnie inwestor nie wykonał nałożonych na niego postanowieniem z dnia [...]r. obowiązków, umożliwiających legalizację stawu, to organy orzekające były zobowiązane wydać decyzję o nakazie rozbiórki stawu na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 Prawa budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego G. M. wniósł o umożliwienie mu dokonania formalności legalizacyjnych stawu "[...]" bez ponoszenia opłaty legalizacyjnej. Uzasadniając to żądanie podtrzymał w ogólnym zarysie argumenty powołane wcześniej w odwołaniu akcentując, iż wykonane przez niego roboty budowlane polegały jedynie na modernizacji istniejącego już wcześniej w tym miejscu zbiornika wodnego – oczka wodnego, a nie na budowie stawu jako całkowicie nowego obiektu. Prace budowlane zakończył w czerwcu [...] r. dokonując wcześniej ich zgłoszenia. Zgodnie z obowiązującym wówczas prawem zostały one zatem wykonane legalnie, a nie jak ujęły organy orzekające w ramach samowoli budowlanej. Zarzucił nadto, że legalizacja stawu na zasadach przyjętych przez organy orzekające jest dla niego krzywdząca ze względu na jej skutki finansowe, tym bardziej że działał w dobrej wierze i w zgodności z obowiązującym prawem. Absurdem byłoby też zniszczyć staw położony w malowniczym kompleksie stawowym "[...]", w miejscu wykorzystywanym wcześniej jako śmietnisko gminne. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w decyzji zaskarżonej. Podkreślił, że staw został zrealizowany jako nowy obiekt budowlany wymagający pozwolenia na budowę. Jego budowa została zakończona w [...] r. Uczestnik postępowania W.K. w piśmie procesowym z dnia [...] r. wniósł o oddalenie skargi przyłączając się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podtrzymał wcześniej już wyrażone stanowisko, że wybudowanie i funkcjonowanie stawu "[...]" uniemożliwia mu właściwe użytkowanie jego stawu. Nadto zarzucił, że staw "[...]" został zrealizowany częściowo na terenie do którego skarżący nie dysponuje żadnym tytułem prawnym. Został on bowiem zrealizowany częściowo na obszarze stanowiącym rowy nr [...] i [...] nie stanowiącym własności skarżącego. W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżący podtrzymał twierdzenie, że staw "[...]" powstał w miejscu istniejącego wcześniej naturalnie ukształtowanego zbiorowiska wodnego ("jeziorka"), które uległo częściowo zanikowi. Podtrzymał też twierdzenie, że występując o udzielenie mu pozwolenia wodnoprawnego na budowę stawu, "[...]" dokonał jednocześnie zgłoszenia związanych z realizacją tego obiektu robót budowlanych. Jednocześnie stwierdził jednak, że przy rozpatrywaniu jego wniosku o wydanie tego pozwolenia nikt nie informował go, że powinien złożyć jakieś dokumenty "dotyczące pozwolenia na budowę stawów". W konsekwencji całe postępowanie uznał za następstwo złośliwego działania uczestnika postępowania W. K.. W piśmie z dnia [...] r. W.K. wniósł o otwarcie zamkniętej rozprawy celem dopuszczenia dowodu z zeznań wskazanego w tym piśmie świadka dla zobrazowania niewłaściwego korzystania przez skarżącego z pozwolenia wodnoprawnego oraz negatywnego wpływu tego korzystania na możliwość użytkowania jego stawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja pomimo błędnego wskazania jej podstawy materialnoprawnej oraz częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada zdaniem Sądu co do zasady obowiązującemu prawu. W pierwszej kolejności należy podnieść, na co trafnie zwracał uwagę skarżący, że ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw, która weszła w życie dnia 11 lipca 2003 r. dokonano m.in. zmiany Prawa budowlanego w części dotyczącej wymogów realizacji obiektów budowlanych w postaci ziemnych stawów hodowlanych. Zgodnie z tą zmianą wykonywanie robót budowlanych związanych z realizacją takiej budowli ( w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego ) wymaga pozwolenia na budowę ( w zw. z art. 28 ust. 1 tego aktu prawnego). Przed tą zmianą realizacja takiego obiektu w 2003 r. wymagała jedynie zgłoszenia, a to zgodnie z obowiązującą wówczas treścią art. 29 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego ( poza obszarem parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych oraz ich otulin, które to wyłącznie w niniejszej sprawienie zachodzi ) w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego. Gdyby zatem przyjąć jak twierdził i twierdzi skarżący, że prace budowlane związane z wykonaniem stawu "[...]" zakończył on w czerwcu [...]r. to należałoby uznać, że w dacie ich realizacji wymagały jedynie zgłoszenia. Przyjmując, że budowa stawu została zakończona w [...] r. organy obu instancji tego stanowiska zdaniem Sądu nie udokumentowały. Nie przeprowadziły też w tym względzie żadnych pozwalających na takie ustalenie dowodów gdyż przy opisie przebiegu prac oparły się na twierdzeniach skarżącego, który wielokrotnie w toku postępowania ( m.in. w odwołaniach ) twierdził, że prace budowlane związane z wykonaniem stawu zakończył w [...]r., a więc przed zmianą Prawa budowlanego. To stwierdzenie nie zostało zdaniem Sądu przez organy podważone, a w szczególności nie znalazło to odzwierciedlenia w uzasadnieniach wydanych przez te organy orzeczeń. Co prawda w podpisanym przez skarżącego bez zastrzeżeń protokole oględzin z dnia [...] r. ( karta [...] akt organu I instancji ) znalazło się stwierdzenie, że budowę stawu rozpoczęto w [...] r. a zakończono w [...]r. ale nie sprecyzowano tam jakie konkretnie roboty i kiedy zostały przy realizacji stawu wykonane. Nie można się zaś zgodzić z twierdzeniem organu odwoławczego, że o dacie zakończenia budowy stawu decyduje data napełnienia go wodą, gdyż tylko taki mógł być oddany do użykowania. Zdaniem Sądu z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego o zakończeniu budowy obiektu budowlanego decyduje zakończenie robót budowlanych, które z uwagi na swój charakter wymagałyby uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia ( zobacz mający zdaniem Sądu odpowiednie zastosowany wyrok NSA z dnia 31.10.1996 r. sygn. akt SA/Kr 2859/95 – OSP-1997/12/224). Do takich nie można zaś zdaniem Sądu zaliczyć ani obsiania skarp stawu trawą, (które to roboty zostały wykonane według skarżącego w [...]r.) ani też napełnienie stawu wodą ( do czego doszło w [...]r.). Nie ma przy tym zdaniem Sądu znaczenia, że ta ostatnia czynność ( dokonanie piętrzenia wód przez napełnienie stawu wodą ) podlega regulacji z zakresu Prawa wodnego. Biorąc pod uwagę opisany już tylko przez samego skarżącego oraz wynikający z operatu wodnoprawnego ze [...]r. zakres robót budowlanych wykonanych przy realizacji stawu "[...]" nie może ulegać zdaniem Sądu żadnych wątpliwości, że w sprawie miała miejsce budowa obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, a to w sytuacji gdy doszło do wybudowania całkowicie nowej grobli (prawostronnej ), podwyższenia i poszerzenia grobli czołowej, wybudowania rowu opaskowego oraz wybudowania na wlocie do stawu zastawki betonowej. Nie można tu mówić o remoncie bo ten ( pomijając inne przesłanki ) może dotyczyć istniejącego już wcześniej obiektu budowlanego, w jego dotychczasowym kształcie, a taki nie istniał. Nie stanowiło go bowiem istniejące (znacznie wcześniej ) na niewielkiej tylko części działki nr [...] oczko wodne, usytuowane w naturalnym zagłębieniu terenu. W konsekwencji, skoro w świetle zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego nie podważono twierdzeń skarżącego, że roboty budowlane przy stawie "[...]" zakończył on w [...]r., to należało stanąć na stanowisku, że roboty te wymagały zgłoszenia, a to w związku z treścią art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 4 obowiązującej wówczas treści Prawa budowlanego. Zasadnie przyjął przy tym [...] WINB w K., że takiego zgłoszenia skarżący nie dokonał ( jakkolwiek o czym jeszcze niżej mowa, przyjął jednocześnie, że wykonane roboty wymagały pozwolenia na budowę ). Wbrew stanowisku skarżącego za zgłoszenie takie nie można uznać również zdaniem Sądu pisma skarżącego do Starosty K. z dnia [...] r. Zgłoszenie takie nie mogło być bowiem dokonane przed wcześniejszym uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego, które było wymagane zgodnie z Prawem wodnym. Nadto w piśmie tym nie ma w ogóle mowy o tym, że skarżący dokonuje zgłoszenia robót budowlanych. Nie ma o tym również mowy w operacie wodnoprawnym na który skarżący się w tym piśmie powołuje. Nie znalazło się w tym piśmie również stwierdzenie, że skarżący ma zamiar przystąpić do realizacji stawu oraz w jakim terminie. Jest to zatem typowy wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego a nie zgłoszenie o jakim mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a (według wcześniejszej treści ) Prawa budowlanego. Dowolne jest zatem twierdzenie skarżącego, że za takie zgłoszenie powinno być to pismo przez Starostę K. potraktowane. W tym zresztą względzie twierdzenie to pozostaje w sprzeczności z treścią pisma procesowego skarżącego z dnia [...] r. ( karta [...] i [...] akt sądowych ) z którego zdaje się wynikać, że skarżący nie zdawał sobie wówczas sprawy, że oprócz pozwolenia wodnoprawnego powinien dokonać również zgłoszenia robót budowlanych związanych z realizacją stawu. W świetle powyższych rozważań należało przyjąć, że odnośnie przedmiotowego stawu organy nadzoru zobowiązane były przeprowadzić postępowanie legalizacyjne. Powinny to jednak uczynić w oparciu o tryb z art. 49 b a nie art. 48 i art. 49 Prawa budowlanego ( a to w sytuacji gdy nie zostało w sprawie dotychczas wykazane aby w dacie realizacji stawu "[...]" był on objęty obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę). Uchybienie to nie mogło mieć jednak zdaniem Sądu istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Zarówno bowiem w jednym jak i drugim przypadku warunkiem legalizacji jest wykonanie przez inwestora obowiązków, które taką legalizację warunkują. Zakres tych obowiązków nie jest co prawda w obu przypadkach tożsamy ale w obu obejmuje jednak obowiązek przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projektu zagospodarowania działki lub terenu ( w przypadku art. 48 jako części projektu budowlanego ) oraz zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego . W świetle treści art. 49 b ust. 2 pkt 1 zasadne też było nałożenie na skarżącego obowiązku określonego w pkt [...] postanowienia z dnia [...] r. Dla legalizacji obiektu konieczne było bowiem wcześniejsze ustalenie , że wykonane prace zostały zrealizowane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz nie stwarzają zagrożeń bezpieczeństwa ludzi lub mienia, zwłaszcza w sytuacji gdy operat wodnoprawny ze [...] r. nie zawiera projektu technicznego mającego powstać stawu. Takich dokumentów skarżący jednak nie przedłożył chociaż został do tego zobowiązany postanowieniem organu I instancji z dnia [...] r. Nie uczynił tego także w dodatkowym terminie o który do tego organu wystąpił tj. do dnia [...] r., a więc jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ II instancji. W tej zaś sytuacji nie może mieć znaczenia, że decyzja organu I instancji została wydana wcześniej, skoro i tak w tym postulowanym przez siebie terminie obowiązków tych nie wykonał. Świadczy to zdaniem Sądu o tym, że wniosek o przedłużenie terminu do przedłożenia nałożonych postanowieniem dokumentów skarżący złożył najprawdopodobniej dla przedłużenia postępowania. Faktycznie bowiem skarżący kwestionował i kwestionuje stanowisko, że staw wybudował z naruszeniem obowiązujących przepisów. Nałożenie na niego jakichkolwiek obowiązków legalizacyjnych uważał w takiej sytuacji za bezpodstawne. W świetle przedstawionych wyżej rozważań stanowiska tego nie można jednak zdaniem Sądu podzielić. W konsekwencji wobec niespełnienia omówionych wyżej obowiązków zasadne było nałożenie na skarżącego obowiązku likwidacji stawu "[...]" wraz z urządzeniami piętrzącymi, które przy realizacji tego stawu zostały wykonane, a to zgodnie z treścią art. 49 b ust. 1 w zw. z ust. 3 i 2 Prawa budowlanego. Powołanie w decyzjach organów obu instancji art. 48 ust. 1 w zw. z art. 4 tego aktu prawnego nie mogło mieć zdaniem Sądu istotnego wpływu na wynik sprawy skoro jak stwierdzono taka sama treść zobowiązania co do wymienionych wyżej obowiązków wynikała z art. 49 b ust. 1 w zw. z ust. 3 i 2. Inna ocena byłaby możliwa tylko wówczas gdyby skarżący nie przedłożył jedynie czterech egzemplarzy projektu budowlanego stawu ( poza projektem zagospodarowania terenu ), który to obowiązek nałożony postanowieniem z dnia [...]r. wykraczał poza zakres obowiązków możliwych do nałożenia na podstawie art. 49 b ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Należy przy tym podnieść, że skarżący nie wykazał aby w ogóle wystąpił o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu celem wykonania zobowiązania wynikającego z pkt [...] postanowienia z dnia [...] r. ( gdyby przyjąć, że niekonstytucyjnym jest sformułowany tam wymóg przedstawienia takiej decyzji mającej przymiot ostateczności w dniu wszczęcia postępowania tj. dnia [...] r.). W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie można też ustalić aby skarżący dysponował prawem do zrealizowania stawu " [...]" w obszarze rowu nr [...], co zarzucał uczestnik postępowania. W świetle obowiązujących przepisów nie mogła mieć też znaczenia podnoszona przez skarżącego okoliczność, że przed wykonaniem stawu "[...]" nie był on informowany przez pracowników Starostwa w K. o potrzebie dopełnienia dalszych formalności ( wykonania innych jeszcze obowiązków ) przesądzających o legalizacji podjęcia i kontynuowania robót budowlanych. Z tych wszystkich względów, aczkolwiek na innej podstawie prawnej istniały zdaniem Sądu podstawy do wydania nakazu likwidacji stawu "[...]" wraz z urządzeniami piętrzącymi zrealizowanymi przy jego budowie. Skutkuje to oddaleniem skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. Z punktu widzenia obowiązujących przepisów bez znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi miała akcentowana przez skarżącego okoliczność położenia stawu w urokliwym terenie, wykorzystywanym również w celach rekreacyjnych. Z uwagi na treść i przesłanki wydania zaskarżonej decyzji poza przedmiotem rozważań Sądu musiała pozostać też okoliczność, czy legalizacja stawu wymagałaby uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Sąd nie uwzględnił wniosku uczestnika o otwarcie zamkniętej rozprawy celem dopuszczenia dowodu z zeznań wnioskowanego świadka, a to w sytuacji gdy w świetle treści art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. przeprowadzenie takiego dowodu w postępowaniu sądowym nie jest dopuszczalne. su.