II SA/Gl 1113/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-07-19

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, którzy wykazują dochody z pracy i działalności gospodarczej oraz posiadają majątek w postaci budynku mieszkalnego, mogą zostać całkowicie zwolnieni od kosztów postępowania sądowego w sprawie dotyczącej rejestracji pojazdu, czy też jedynie częściowo?
Ratio decidendi
Skarżący zostali częściowo zwolnieni z kosztów sądowych, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie oddalono. Sąd uznał, że wprawdzie skarżący wykazują dochody i posiadają majątek, ale wpis od skargi w wysokości 200 zł może stanowić dla nich zbyt duże obciążenie. Jednakże, ze względu na stałe źródła dochodów i możliwość zwiększenia zysków z działalności gospodarczej, całkowite zwolnienie od kosztów byłoby nieuzasadnione.
Stan faktyczny
Skarżący J. H. i A. H. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy rejestracji pojazdu w wyniku wznowienia postępowania. Wykazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, nie posiadają oszczędności ani papierów wartościowych, ale J. H. posiada budynek mieszkalny, a A. H. prowadzi działalność gospodarczą przynoszącą dochód ok. 1650 zł brutto miesięcznie, podczas gdy J. H. uzyskuje wynagrodzenie ok. 2622 zł brutto miesięcznie. Sąd częściowo uwzględnił wniosek, zwalniając skarżących z wpisu od skargi, a w pozostałym zakresie go oddalił.
Rozstrzygnięcie
1) zwolnić skarżących z wpisu od skargi, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. i A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, rejestracji pojazdu w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżących z wpisu od skargi, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący, na drukach urzędowych formularzy zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z udzielonych przez nich informacji wynika, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. 60 m2. Wnioskodawcy nie dysponują żadnymi oszczędnościami, nie posiadają również żadnych papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. W skład majątku J. H. wchodzi budynek mieszkalny o pow. 99 m2 (darowizna od matki w zamian za opiekę). A. H. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą przynoszącą dochód w wysokości około 1650 zł brutto miesięcznie, natomiast J. H. uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 2622 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłali dokumenty wykazujące wysokość osiąganych przez nich dochodów oraz poziom wydatków przeznaczanych na utrzymanie się. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej strony, dokonana w oparciu o treść nadesłanego formularza pozwoliła stwierdzić, że skarżący nie są osobami, których sytuacja materialna uzasadniałaby uwzględnienie złożonego wniosku w całości, a wobec tego zdecydowano o zwolnieniu ich jedynie z wpisu od skargi. Prawo pomocy jest instytucją, która w założeniu ma na celu umożliwienie dostępu do sądu tym osobom, które nie są w stanie samodzielnie udźwignąć wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Bez wątpienia jest to więc instrument pomocy osobom najuboższym, a więc takim, które po wyczerpaniu wszelkich możliwości nadal nie są w stanie zgromadzić środków pozwalających im na udział w tym postępowaniu, który jest warunkowany obowiązkiem ponoszenia jego kosztów. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że bieżące koszty utrzymania (czynsz za mieszkanie, dostawy wody, dostawy energii elektrycznej, dostawy gazu oraz usługi telekomunikacyjne) kształtują się na poziomie około 1000 zł. Miesięczny dochód J.H. to kwota 1757 zł netto, natomiast dochody jej małżonka, ustalone w oparciu o nadesłaną dokumentację księgową kształtują się na poziomie około 2000 zł (nieuwzględniając jednakże w tej kwocie podatku oraz wydatków na ubezpieczenie społeczne). Oznacza to, że dochód skarżących kształtuje się na poziomie powyżej 2000 zł, a wobec tego po poniesieniu stałych, miesięcznych wydatków do ich dyspozycji pozostaje około 1000 zł. Mając na uwadze, że wpis od skargi w tego rodzaju sprawach wynosi 200 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) uznano, że opłacenie tej kwoty może okazać się dla wnioskodawców zbyt dużym obciążeniem, zwłaszcza ze względu na wysokość dochodów. Z tego tez powodu uwzględniono złożony wniosek w części dotyczącej wpisu od skargi. Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto fakt, że skarżący dysponują stałymi źródłami dochodów, a co więcej, A. H. prowadzi działalność gospodarczą, która może przynosić zwiększone zyski. Stąd też całkowite zwolnienie stron od kosztów byłoby więc nieuzasadnione ze względu na konieczność równego traktowania wszystkich stron inicjujących postępowania sądowe. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło