II SA/Gl 1120/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia [...] r. D. K. zwróciła się o zwolnienie z wpisu sądowego, powołując się na trudną sytuację materialną (brak stałego źródła dochodu, korzystanie ze wsparcia matki) oraz życiową (bezrobocie oraz samotne wychowywanie dziecka). Następnie, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się zarówno o zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści złożonych oświadczeń wynika, że wnioskodawczyni nie ma stałego zatrudnienia, a w związku z tym nie osiąga dochodu, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani tez przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Ze skarżąca zamieszkują wspólnie jej syn ([...]) oraz małżonek. Wedle złożonej deklaracji rodzina wnioskodawczyni nie osiąga żadnego dochodu. Mając na uwadze powyższe, referendarz sądowy, wezwaniem z dnia 13 grudnia 2010 r. zobowiązał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez: - wskazanie źródła utrzymania rodziny, - nadesłanie dokumentów obrazujących poziom przeciętnych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się. Na wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej oraz życiowej są nieprecyzyjne i niespójne, co wyklucza możliwość jednoznacznego stwierdzenia, że sytuacja materialna skarżącej jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że brak jest jakichkolwiek wiarygodnych informacji na temat źródła utrzymania się strony. W piśmie procesowym z dnia [...] r. strona wskazuje, że utrzymuje się "z alimentów z emerytury mojej mamy". Tymczasem w druku formularza w rubryce nr 10, dotyczącej dochodów wskazała, że ani ona ani członkowie jej rodziny żadnych dochodów nie osiągają. Tym samym wyjaśnienia strony w tym zakresie uznać trzeba za wewnętrznie sprzeczne, a tym samym niedające podstawy do uwzględnienia wniosku. Oprócz tego niejasne są również inne aspekty dotyczące sytuacji materialnej i rodzinnej strony. We wspomnianym już piśmie procesowym z dnia [...] r. D.K. wyraźnie wskazuje, że samotnie wychowuje syna, gdy tymczasem w treści formularza, w rubryce nr 6 dotyczącej stanu rodzinnego i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wyraźnie wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem – M.K. oraz mężem – M. K. W konsekwencji uznano, że wskazane wyżej niejasności wykluczają przyjęcie, że zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.