II SA/Gl 1121/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zezwolenia na zajęcie nieruchomości oddala skargę. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...]roku na podstawie art. 61 a kpa w związku z art. 124 ust. 1 a i art. 124 b ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 roku, nr 102, poz. 651 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej "A" S.A. Oddział w G. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na okres 5 dni w celu usunięcia awarii uszkodzonej linii kablowej średniego napięcia na nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 1 stanowiącej własność M. i S. S. W uzasadnieniu tego postanowienia organ przywołał wniosek z dnia [...] roku "A" S.A. Oddział w G. Wskazał, że decyzją z dnia [...]roku zobowiązał M. i S. S., właścicieli działki nr 1, do jej udostępnienia "A" S.A. Oddział w G., na czas 5 dni kalendarzowych w celu wykonania czynności polegających na usunięciu awarii linii kablowej średniego napięcia i odmówił nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta to jest z [...]roku nie zyskała przymiotu ostateczności bowiem odwołanie od niej wnieśli M. S. i "A" S.A. w G., a w sprawie toczy się postępowanie przed organem II instancji (Wojewodą [...]). Właśnie w związku z faktem toczącego się postępowania administracyjnego (odwołania od decyzji z dnia [...]roku) organ, po zacytowaniu treści art. 61 a § 1 kpa, orzekł jak na wstępie. Zażalenie, błędnie określone jako odwołanie, na powyższe postanowienie złożyła "A" S.A. Żaląca zakwestionowała prawidłowość zastosowania przez organ I instancji art. 61a kpa, zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz błędne przyjęcie tożsamości spraw objętych wnioskiem z dnia [...]roku i decyzją Starosty [...] z dnia [...]roku. Wojewoda [...] nie uwzględnił tego zażalenia i postanowieniem z dnia [...] roku, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał wniosek żalącej się z [...] roku, który został sprecyzowany pismem z dnia [...]roku. Wskazał, że w następstwie rozpatrzenia tego wniosku zapadła decyzja Starosty [...]z dnia [...]roku. W stosunku do tej decyzji trwa obecnie postępowanie odwoławcze przed Wojewodą [...]. Podkreślono, że żaląca się we wniosku z [...]roku wniosła "o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości określonej w decyzji Starosty [...]z dnia [...]roku (...) i nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności". Uzasadniając ten wniosek żaląca się podała te same okoliczności jak we wniosku sprecyzowanym pismem z dnia [...]roku. Nie podzielił organ odwoławczy stanowiska żalącej się o braku tożsamości spraw objętych wnioskami z dnia [...]roku i [...]roku, bowiem pierwszy z tych wniosków dotyczył nie tylko wydania decyzji zobowiązującej właścicieli działki nr 1 do jej udostępnienia, ale także nadania decyzji w tym przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności". Ponieważ rozstrzygnięcie dotyczące żądania zawartego we wniosku z dnia [...] roku zostało rozstrzygnięte decyzją organu I instancji z dnia [...]roku, a w stosunku do tej decyzji toczy się postępowanie odwoławcze nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania z wniosku z dnia [...]roku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła "A" S.A., domagając się uchylenia postanowienia ostatecznego Wojewody [...]oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając swoje żądanie Spółka powtórzyła zarzuty zażalenia i dodatkowo stwierdziła, że domaga się wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie działki nr 1. W decyzji z dnia [...] roku rozstrzygnięto bowiem jedynie o udostępnieniu nieruchomości (art. 124 b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami), a nie o zezwoleniu na jej niezwłoczne zajęcie (art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami). Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej skarżącej na niezwłoczne zajęcie działki nr 1 z uwagi na fakt, że postępowanie w tej sprawie jest w toku. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61a § 1 kpa, który wszedł w życie 11 kwietnia 2011 roku (dodany ustawą: Dz. U. z 2011 roku, nr 6, poz. 18). Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa), jak również inne uzasadnione przyczyny. Są to najczęściej względy przedmiotowe, przy czym – zdaniem składu orzekającego – zaistnienie przeszkody przedmiotowej musi być znane w chwili złożenia wniosku, a więc w istocie wynikać z treści wniosku (por. A. Plucińska – Filipowicz, LEX, Komentarz do art. 61a kpa). Zdaniem Sądu przez inne uzasadnione przyczyny należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zapadło w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...]roku, w którym wnosiła ona "o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości określonej w decyzji Starosty [...]z [...]roku nr [...]i nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności". W tym miejscu należy podkreślić, że w stosunku do decyzji organu I instancji z dnia [...]roku w dacie wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia toczyło się (nie było zakończone) postępowanie odwoławcze. Natomiast decyzja z dnia [...] roku zapadła po rozpatrzeniu wniosku skarżącej z [...]roku, sprecyzowanego pismem z dnia [...]roku. We wniosku tym (sprecyzowanym w dniu [...]roku) skarżąca domagała się wydania decyzji zobowiązującej właścicieli działki nr 1 do jej niezwłocznego wydania, wskazała w tym zakresie art. 124 b ust. 3 w zw. z art. 124 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wniosła także o nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W następstwie tego wniosku została przez organ I instancji wydana decyzja z dnia [...]roku w stosunku do której toczy się postępowanie odwoławcze. W związku z tym należy stwierdzić, że wniosek skarżącej z dnia [...] roku dotyczy zagadnień rozstrzygniętych decyzją z dnia [...]roku w następstwie doprecyzowania w piśmie z dnia [...]roku wniosku z [...]roku. Należy także dodać, że uzasadnienie wniosku z dnia [...]roku odpowiada uzasadnieniu sprecyzowanego w piśmie z dnia [...] roku wniosku z dnia [...] roku. Nie podziela skład orzekający zarzutu skarżącej dotyczącego braku tożsamości spraw objętych wnioskami z dnia [...] roku (w następstwie decyzja organu I instancji z [...] roku) i [...] roku (w następstwie zaskarżone postanowienie). Pierwszy z tych wniosków dotyczył bowiem wydania decyzji o udostępnieniu spornej nieruchomości, zezwalającej na jej niezwłoczne zajęcie i nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a drugi wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości spornej i nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Natomiast prawidłowość decyzji z dnia [...] roku (wydanej w następstwie wniosku sprecyzowanego w dniu [...] roku) będzie kontrolowana w toczącym się postępowaniu odwoławczym. W konsekwencji Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, że skoro w sprawie objętej wnioskiem z dnia [...] roku, toczy się postępowanie odwoławcze (od decyzji z dnia [...] roku), to nie jest dopuszczalne wszczęcie w oparciu o ten wniosek postępowania. Z tego względu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skarga podlegała oddaleniu. sw