II SA/Gl 1123/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r., nr [...] i nakazał M. W., J. L.-K., M. K., D. B.-W., P. W., I. K. oraz E.K. rozbiórkę wykonanego na działce nr 1 przy [...] w T. utwardzenia powierzchni przedmiotowej działki kostką brukową, tak aby po wykonanej rozbiórce powierzchnia utwardzona przedmiotowej działki nie przekraczała 375 m2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia 8 października 2014 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje poniesienie kosztów związanych z likwidacją utwardzenia powierzchni przedmiotowej działki. Odtworzenie rozebranej nawierzchni utwardzonej z kostki brukowej wiązałoby się nie tylko z koniecznością zapłaty za wykonanie robót budowlanych, ale zakupem przynajmniej części materiałów niezbędnych do odbudowy, bowiem nie jest możliwe dokonanie rozbiórki bez uszkodzenia i zniszczenia części materiałów. Całkowity koszt rozbiórki i odbudowy drogi szacować należy na kwotę 40 tys. złotych, co znacznie przekracza miesięczny dochód skarżącego. Z kolei niewykonanie obowiązku rozbiórki wiązało się będzie z kosztami postępowania egzekucyjnego w administracji. Odpis skargi oraz odpowiedzi na skargę doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosku o wstrzymanie wykonania w terminie 5 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowano się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku skarżącego pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji nakładającej na niego obowiązek rozbiórki stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się bowiem okazać, iż nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego, wskutek rozbiórki, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.