II SA/Gl 1124/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg E.K.G. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...]r. E. K., G. K. oraz M. W. wnieśli do sądu administracyjnego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r., znak [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2010 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną p.p.s.a., odrzucił skargę M. W. zaś postanowieniem z dnia [...]r. oddalił wniosek E. K. i G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]r. skarżący E. i G. K. zobowiązani zostali, ze względu na niejasną treść pisma z dnia [...]r., do jednoznacznego oświadczenia w terminie 7 dni, czy przedmiotowym pismem cofają wniesione skargi, pod rygorem przyjęcia że cofają skargi. Skarżący nie ustosunkowali się do powołanego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez E. K. i G. K. uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.