II SA/Gl 1125/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł – zgodnie z treścią § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. W odpowiedzi T. K., w piśmie procesowym z dnia [...]r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną. Skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowego formularza. Ponieważ w wyznaczonym terminie strona nie złożyła wniosku w przewidzianej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 18 lutego 2010 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. W następstwie powyższego, skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu [...]r. Oznacza to, że termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem [...]br. Wpis nie został jednakże uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie został od nich uiszczony należny wpis. Biorąc pod uwagę, że w wyznaczonym przez Sąd terminie wpis od skargi nie został uiszczony, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.