II SA/Gl 1129/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę. Sąd Rejonowy w Gliwicach III Wydział Karny wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] uznał P. C. za winnego prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu. Po doręczeniu tego wyroku Prezydent Miasta G. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne. W jego wyniku decyzją nr [...] z dnia [...] r. skierował P. C. na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie. W odwołaniu strona podniosła, że odwołujący nie cierpi na żadną chorobę oraz jest w pełni sprawny fizycznie oraz psychicznie, a ponadto że środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów został już wykonany. W wyniku odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję I instancji. Uzasadniając decyzję organ wskazał, na treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 135a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. 2014, poz. 600). Z przepisów tych wynika obowiązek skierowania na badania psychologiczne w przypadku kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwości. Skierowanie następuje na podstawie przesłanego do organu wyroku skazującego. Organ podkreślił, że kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu nakłada na starostę (prezydenta miasta na prawach powiatu) obowiązek skierowania na badania psychologiczne. Decyzja o skierowaniu jest bowiem postacią aktu związanego, co oznacza, że w przypadku zaistnienia określonych przesłanek organ ma obowiązek wydać decyzję o określonej treści. Powyższą decyzję strona zaskarżyła do WSA w Gliwicach. W skardze z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez ograniczenie postępowania dowodowego jedynie do wyroku sądu rejonowego oraz naruszenie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżący kwalifikuje się na badania lekarskie. Zdaniem skarżącego okolicznością pominiętą w postępowaniu dowodowym jest dobry jego stan zdrowia psychicznego i fizycznego. Ponadto skarżący wskazał, że skierowanie na badania stanowi ograniczenie jego wolności a także jest kolejną sankcją, mimo odbycia kary orzeczonej w wyroku karnym. Zdaniem skarżącego ze względu na dotychczasowe bezkolizyjne prowadzenie pojazdów, bezpieczeństwo innych uczestników ruchu nie jest zagrożone. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko z zaskarżonej decyzji i uznał że podniesione w skardze zarzuty stanowią powtórzenie zarzutów odwołania, a te były już przedmiotem oceny organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 "a" w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 litera "a" oraz art. 135a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 roku, nr 30, poz. 151 z późn. zm.). Powyższe oznacza, że w przypadku stwierdzenia kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu starosta (prezydent miasta na prawach powiatu – tu Prezydent Miasta G.) wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne (art. 99 ust. 1 pkt 3a ustawy o kierujących pojazdami) w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem (art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy). Z powyższych przepisów wynika, że decyzja o skierowaniu jest aktem związanym, a w przypadku zaistnienia przesłanek jej wydania organ zobowiązany jest ją wydać. Artykuł 135a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku wskazuje, że do dnia 3 stycznia 2016 roku skierowanie na badanie psychologiczne w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez Sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku – Kodeks karny wykonawczy. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji, którego decyzja została utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego otrzymał z Sądu Rejonowego w G. wyrok tego Sądu – III Wydział Karny – sygn. akt [...] z dnia [...] roku, którym uznano skarżącego za winnego prowadzenia pojazdu w dniu 24 czerwca 2013 roku w stanie po użyciu alkoholu. Wyrok ten zobowiązywał starostę (tu Prezydenta Miasta) do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one nieuzasadnione. W postępowaniu mającym na celu skierowanie na badania psychologiczne organ orzekający bada bowiem jedynie, czy skarżący został skazany za prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu. Ponieważ powyższa okoliczność wypływa z wyroku Sądu Rejonowego w G. – Wydział III Karny – sygn. akt [...] organ nie był zobowiązany ani nie było dopuszczalne prowadzenie postępowania dowodowego w szerszym zakresie – po wyroku [...]. Organ orzekający był bowiem zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne (decyzja związana) i nie był uprawniony do ustalenia, że skarżący nie kwalifikuje się do skierowania na badania, czy to z uwagi na znaczny okres prowadzenia bezkolizyjnego pojazdu czy stan zdrowia skarżącego. Skarżącemu Sąd pragnie wyjaśnić, że zaskarżona decyzja nie przesądza o tym, czy w przypadku skarżącego istnieją przeciwwskazania psychologiczne do kierowania pojazdami. Jej celem bowiem jest przeprowadzenie badań psychologicznych, które potwierdzą lub wykluczą istnienie takich przeciwwskazań. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. sw