II SA/Gl 113/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M.H, F.H., W.H. i B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wydania postanowienia stwierdzającego, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie odrzucić skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 37 § 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej zwanej Kpa) po rozpoznaniu ponagleń M.H., F.H., W.H. i B.P. stwierdziło, że organ ten nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie. Pismami z dnia 4 grudnia 2018 r. M.H., F.H., W.H. i B.P. wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wobec powstałych wątpliwości odnośnie przedmiotu tych skarg Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2019 r. zobowiązał skarżących do jednoznacznego wskazania, jaki konkretny akt administracyjny Kolegium jest przez nich zaskarżony bądź wyjaśnienia, czy przedmiotem skarg jest bezczynność/przewlekłe prowadzenia postępowania przez ten organ. W zarządzeniu tym wyznaczono termin 7 dni na udzielenie odpowiedzi, wskazując jednocześnie, że brak informacji w tym terminie oznaczać będzie, że przedmiot skargi stanowi wskazane na wstępie postanowienie. Wezwania sądowe w tym zakresie zostały skutecznie doręczone W.H, M.H. i B.P. w dniu 31 stycznia 2019 r. Natomiast przesyłka skierowana do F.H. została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności tego adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 17 i 25 stycznia 2019 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla tego skarżącego było skuteczne i zostało dokonane z upływem 31 stycznia 2019 r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej Ppsa). Mimo upływu terminu skarżący nie udzieli odpowiedzi na wezwanie sądowe. Wobec tych okoliczności ich skargi zostały zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Gl 113/19, a ich przedmiotem oznaczano wskazane na wstępie postanowienie Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 Ppsa. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty. Nadto, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przedmiotem skarg w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa. Stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa stronie służy prawo wniesienia ponaglenia jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 Kpa (bezczynność), postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie art. 37 § 3 pkt 2 Kpa, ponaglenie wnosi się do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 Kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Z tego wynika, że nie ma ono waloru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. W związku z powyższym, Sąd obowiązany był wniesione skargi odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.