II SA/Gl 1131/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) r, nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia (...)r. skarżący A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody (...) z dnia (...)r, nr (...) uchylającą decyzję organu I instancji udzielającą skarżącemu pozwolenia na budowę zespołu (...)na parceli nr (...) położonej przy ulicy (...) w R. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W treści powyższej skargi skarżący wniósł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie powyższego wniosku skarżący zawarł w oddzielnym piśmie z dnia (...)r. wskazując, iż pozwolenie na budowę (...) zostało wydane zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i z art. 6, który cyt: "mówi o zagospodarowaniu przestrzennym, a które to zostało dochowane i dołączone do projektu z zachowaniem wytycznych miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta R. Uchwała nr (...) Rady Miejskiej w R. z dnia (...)r., a nie na domniemaniu pana J. o zanieczyszczeniach i przekierowywaniu wód na jego działkę". W piśmie z dnia (...)r. uczestnik postępowania P.J. wniósł o oddalenie skargi, odniósł się do treści skargi, przedstawił swoje stanowisko w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowych (...), jednak ani słowem nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 26.07.2007r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest aktem administracyjnym, który nie podlega wykonaniu. Zwrócić należy uwagę, że decyzja Wojewody (...) z dnia (...) uchyla decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę (...)i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Oznacza to po pierwsze, że stwarza ona jedynie obowiązek po stronie organu I instancji ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Po drugie, co najistotniejsze, nie nakłada na jej adresata tj. skarżącego żadnego obowiązku, z którym mogłoby wiązać się ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo wypada zaznaczyć, iż Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności winien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności spoczywa jednak na wnioskodawcy. To na nim ciąży bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały wyliczone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki. Sąd stwierdza, iż że złożony przez skarżącego wniosek nie wskazuje żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a to wobec braku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.