II SA/Gl 1134/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchylając decyzję organu I instancji orzekło o skierowaniu M. C., posiadającego uprawnienie do kierowania pojazdami w zakresie kat. [...], na badania lekarskie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o skierowaniu stanie się ostateczna. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, gdyż decyzja ta może wywołać szkodliwe dla niego skutki prawne. Jak wynika z akt sprawy po wniesieniu skargi M. C. wykonał nałożony na niego w zaskarżonej decyzji obowiązek, poddając się badaniu lekarskiemu, na podstawie którego stwierdzono brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. [...]. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. W rozpatrywanej sprawie Sąd działając z urzędu, bowiem skarżący podniósł jedynie, że zaskarżona decyzja może wywołać dla niego szkodliwe skutki prawne nie precyzując na czym miałaby polegać owa "szkodliwość", nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy. Podkreślić wymaga, iż nałożony na skarżącego obowiązek stanowi badanie lekarskie mające na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, iż skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie odrębny akt administracyjny, od którego przysługiwać będą stronie środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Dodatkowo należy zauważyć, iż skarżący wykonał już obowiązek nałożony w zaskarżonej decyzji, skutkuje to zatem bezprzedmiotowością wniesionego przez niego wniosku o wstrzymanie wykonania tego aktu. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.