II SA/Gl 1137/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. i A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącej A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą Annę Giej od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując trudną sytuacją materialną. We wniosku wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoją matką – W. G. Jedynym źródłem ich utrzymania się jest świadczenie alimentacyjne, uzyskiwane przez skarżącą w kwocie 350 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni aktualnie studiuje na Uniwersytecie [...] w trybie studiów dziennych, co uniemożliwia jej podjęcie zatrudnienia. Matka skarżącej jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Z treści dokumentów nadesłanych do akt sądowych wynika, że zarówno sama skarżąca jak i jej matka korzystają ze wsparcia udzielanego im przez członków rodziny, a wsparcie to z reguły ma charakter niepieniężny. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną skarżącej A. G. uznano, że w realiach rozpoznawanej sprawy, złożony przezeń wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni jest osobą studiującą w trybie studiów dziennych, co w zasadzie uniemożliwia jej zdobycie stałego zatrudnienia. Stąd też wiarygodnym jest jej oświadczenie, iż jedynym źródłem utrzymania są dla niej alimenty w kwocie 350 zł miesięcznie. Jeżeli pod uwagę weźmie się również fakt, iż strona nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani tez przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, to uznać przyjdzie, że nie jest ona w stanie zdobyć środków na pokrycie kosztów sądowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że znacząca część twierdzeń skarżącej znajduje swoje odzwierciedlenie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym, co pozwala dać im wiarę. Trzeba również zaznaczyć, że sytuacja majątkowa A. i W. G. była już przedmiotem analizy dokonanej przez Sad, który postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r. uwzględnił wniosek W. G. i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Ustalenia poczynione w tamtym postępowaniu znajdują zastosowanie również przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.