II SA/Gl 1137/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. i M. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r., nr [...] nakazującą D. A. rozbiórkę samowolnie wzniesionych 4 obiektów kontenerowych funkcjonalnie powiązanych o funkcji biurowo-socjalnej, zlokalizowanych przy ul. [...] w L., na działce o nr geod. [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wnieśli D. A. i M. A. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Jednocześnie wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że dokonanie rozbiórki czterech obiektów kontenerowych spełniających funkcję biurowo-socjalną niewątpliwie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a mianowicie utratę przez firmę należącą do strony jedynych pomieszczeń biurowych i socjalnych znajdujących się na nieruchomości, gdzie skarżący prowadzą działalność gospodarczą. Dalej wskazano, że zbliża się okres zimowy, zaś skarżący nie będą w stanie niezwłocznie zastąpić rozebranych obiektów innymi, które mogłyby stanowić odpowiednie pomieszczenia dla pracowników wykonujących pracę na terenie składu opału. Nadto podali, że o zaskarżonej decyzji dowiedzieli się dopiero w dniu 28 października 2015 r., tym samym nie mogli przygotować odpowiednich pomieszczeń zastępczych dla pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku skarżących pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili bowiem, że wykonanie decyzji nakładającej na nich obowiązek rozbiórki przedmiotowych obiektów budowlanych stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodzić się przy tym należy, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżących wskutek rozbiórki obiektu, wiązałaby się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową obiektów, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Niewykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą skutkowałoby natomiast wszczęciem postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.