II SA/Gl 1145/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K.(K.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza P. z dnia [...] r., nr [...], mocą której nakazano R.K - właścicielce nieruchomości o nr ewid. 1, położonej przy ul. [...] w P., w związku ze sztucznym podniesieniem terenu, co spowodowało wystąpienie zmian stanu wody na gruncie szkodliwie wpływającym na grunty sąsiednie - usunięcie gruntu nasypowego z terenu działki i odtworzenie naturalnej doliny rowu. Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia 7 maja 2013 r. pełnomocnik R. K. złożył, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Zdaniem skarżącej szkodę taką może zrodzić wyegzekwowanie w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku, nałożonego na nią zaskarżonym aktem. Nadto w ocenie skarżącej usunięcie nawiezionych na działkę mas ziemnych wiąże się z ogromnymi kosztami, dalece przewyższającymi wykonanie urządzeń zapobiegających powstaniu ewentualnej szkody dla nieruchomości sąsiednich. Żadna ze stron mimo takiej możliwości nie ustosunkowała się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm)., zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2008 r., str. 216). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakazującej skarżącej przywrócenie stanu poprzedniego poprzez usunięcie gruntu nasypowego i odtworzenie naturalnej doliny rowu - a zatem aktu, który podlega wykonaniu. Jego zastosowanie oznacza spowodowanie zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładający na wnioskodawczynię określone obowiązki może być zrealizowany - w przypadku braku dobrowolnego jego wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej. Oczywistym jest, że zarówno wykopanie rowu, jak i usunięcie gruntu nasypowego związane są z zebraniem znacznej warstwy ziemi z terenu nieruchomości skarżącej. Odwrócenie skutków tej czynności polegać musiałoby na ponownym nawiezieniu uprzednio zebranego gruntu i przywróceniu poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości, co byłoby kosztowne. Mając na względzie powyższą okoliczność należało przyjąć, że wykonanie zaskarżonego aktu może zrodzić po stronie wnioskodawczyni niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która w przypadku ewentualnego uwzględnienia jej skargi przez Sąd, nie zostanie w żaden sposób zrekompensowana. Na marginesie zaznaczyć należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej jedynie tymczasową ochronę jej praw, gdyż wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.