II SA/Gl 1147/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 2) zwrócić stronie skarżącej połowę wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w S. Zawiadomieniem doręczonym w dniu 26 lutego 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej poinformowany został o wyznaczonym terminie rozprawy na dzień 1 kwietnia 2009 r. Pismem procesowym z dnia [...] r. cofnięto skargę wskazując jednocześnie, iż potrzeby mieszkaniowe skarżącej zostały zabezpieczone i brak jest w chwili obecnej przeszkody w wymeldowaniu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, cofnięcie skargi, uznać trzeba za skuteczne. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 161 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie połowy uiszczonego wpisu Sąd rozstrzygnął po myśli art. 232 § 2 p.p.s.a.