II SA/Gl 1150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. oraz D.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w kwestii wniosku pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., mocą której utrzymano w mocy decyzję Burmistrza S. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na adaptacji części zaplecza magazynowego istniejącego pawilonu handlowego zlokalizowanego w S. przy ulicy [...] Pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z wnioskiem z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości w oparciu o art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Jednocześnie zastrzeżono, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku przez organ, pełnomocnik skarżących wnosi o wydanie postanowienia w tym zakresie przez tutejszy Sąd. We wniosku adwokat J.B. uzasadniała, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi strony postępowania, jak również osoby, których udział został w nim pominięty, na znaczne szkody, a dla lokalnej społeczności spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Organ postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił skarżącym wstrzymania wykonania aktu wskazując, że "decyzja środowiskowa jest jednym z etapów na drodze uzyskania pozwolenia na budowę, otwiera możliwość do ubiegania się o nie, ale nie pozwala na rozpoczęcie inwestycji", zatem - zdaniem organu - jako nie nadająca się do wykonania nie podlega wstrzymaniu. Wobec negatywnego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniosek podlegał rozpoznaniu przez Sąd. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 grudnia 2010 r. uczestnikom postępowania doręczono odpisy skargi i odpowiedzi na skargę, informując jednocześnie o możliwości ustosunkowania się do wniosku zawartego w piśmie z dnia [...] r. o wstrzymaniu wykonania aktu w terminie 5 dni. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. A.B. będąca uczestnikiem postępowania oświadczyła, że przychyla się do postawionych wniosków strony skarżącej, jednak nie przedstawiła żadnej argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi więc wskazywać przesłanki zawarte w tym artykule, a nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zarówno decyzja organu II instancji, jak i decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia wywołuje określone konsekwencje prawne, niemniej jednak trudno w tym przypadku mówić o następstwach związanych z ich wykonaniem, rozumianym w opisany wyżej sposób. Wbrew obawom autora wniosku taka decyzja nie powoduje automatycznie "przystąpienia do realizacji inwestycji", a jedynie – jak słusznie zauważył organ – jest etapem procesu inwestycyjnego. Dopiero kolejne stadia mogą prowadzić do uzyskania rozstrzygnięć, których wykonanie wiąże się z uzyskaniem określonych uprawnień lub nałożeniem obowiązków. Co więcej, stronom prowadzonych na poszczególnych etapach postępowań administracyjnych przysługują odrębne środki zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd stoi na stanowisku, że objęte wnioskiem rozstrzygnięcie nie wywołuje następstw, które powodowałyby zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków lub znaczącej szkody. Zauważyć ponadto przyjdzie, że również w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, akceptowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jego przedmiot. Stwierdza ono jedynie warunki i wymogi jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 715/09 – Lex nr 564227). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.