II SA/Gl 1152/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K. O. i P.C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie ze skargi P. C. Pismem z dnia 4 maja 2013 r. K. O. i P. C. wnieśli, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargi na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych. Po przekazaniu Sądowi skarg wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargi Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 10 czerwca 2013 r. wezwał osobno każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł (2 x 100 zł), tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisów zarządzeń pod rygorem odrzucenia skarg. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przy czym, jeżeli pismo jest wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie (art. 214 § 2 Ppsa). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. W siedmiodniowym terminie do uiszczenia wpisu sądowego K.O. uiścił wymaganą opłatę, zaś P. C. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W toku czynności związanych z w/w wnioskiem o przyznanie prawa pomocy P. C. wystąpił do Sądu z pismem z dnia 18 lipca 2013 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r., w którym oświadczył, że cofa skargę. W świetle powyższej okoliczności podnieść wymaga, że zgodnie art. 60 Ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wykluczające dopuszczalność cofnięcia skargi przez P. C., o których mowa w powołanym przepisie, a cofnięcie przez niego skargi jest skuteczne. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wyjaśnić należy, że sprawa ze skargi K.O. zostanie skierowana do rozpoznania na rozprawie (według kolejności wpływu spraw do Sądu), w której P. C. będzie mógł brać udział jako uczestnik postępowania. Tymczasem, wniosek P. C. o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany odrębnym orzeczeniem przez referendarza sądowego.