II SA/Gl 1154/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. i E. H. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją o pozwoleniu na budowę w kwestii wniosku skarżących o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 marca 2018 r. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 marca 2018 r. Postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Kolejnym wnioskiem, z dnia 26 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżących na druku formularza PPF, ponownie zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ów potraktowano jako żądanie zmiany poprzednio wydanego w tym zakresie postanowienia. Pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. referendarz sądowy zobowiązał stronę do nadesłania szeregu dokumentów pozwalających zweryfikować informacje, jednakże skarżący nie odpowiedzieli na to wezwanie. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia, w takim zakresie, że ponownie rozpatrując uprzednio złożony wniosek, finalne rozstrzygnięcie było by inne od wydanego. W okolicznościach niniejszej sprawy do tego rodzaju zmiany nie doszło. Z porównania złożonych formularzy (tych, w oparciu o które wydane zostało postanowienie z dnia 8 marca 2018 r. oraz złożonych obecnie) wynika, że zmianie uległa wysokość dochodów stron, który uległ zwiększeniu o około 100 zł, przy jednoczesnym wzroście wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego o tę samą kwotę. W istocie więc do zasadniczych zmian nie doszło, co daje podstawę do podtrzymania uprzednio przyjętego stanowiska, a zarazem wyklucza możliwość jego zmiany. Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.