II SA/Gl 1162/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku – Białej odmówiło przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty C. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B bez możliwości ich przywrócenia w trybie egzaminu kontrolnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 13.06.2021 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, podnosząc, że skarżący do dnia 8.06.2021r. nie wiedział o toczącym się w jego sprawie postępowaniu administracyjnym, nie był prawidłowo powiadomiony o jego wszczęciu, nie brał w nim czynnego udziału i nie zgłosił odwołania w ustawowym terminie. Doręczenie decyzji nie zostało dokonane do jego rąk, gdyż przebywał wówczas poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, gdzie pracował do sierpnia 2019r. Decyzję doręczono jego matce, która dopiero po odebraniu przedmiotowej przesyłki spostrzegła, że jest przeznaczona dla syna. Została tym samym wprowadzona w błąd, o czym świadczy zawartość zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, na którym osoba odbierającą złożyła jedynie podpis bez naniesienia pozostałych informacji, daty i opisu osoby odbierającej. Następnie zostawiła przesyłkę na komodzie, gdzie kilka dni później uległa ona zniszczeniu przez pogryzienie i rozszarpanie przez psa. Równocześnie w piśmie zawierającym powyższy wniosek, zostało zawarte odwołanie od decyzji Starosty C. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wymagane prawem przesłanki umożliwiające przywrócenie stronie uchybionego terminu do wniesienia odwołania. Pełnomocnik strony wskazał, że skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu, nie brał w nim udziału. Natomiast w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w tej sprawie. Przesyłka ta została nadana na adres skarżącego, była dwukrotnie awizowana i została zwrócona organowi pierwszej instancji, wywołało to skutki prawne doręczenia. Ponadto pełnomocnik skarżącego podniósł, że przesyłka zawierająca decyzję została odebrana przez matkę skarżącego, wprowadzoną w błąd co do zawartości przesyłki, gdyż przy odbiorze nie wiedziała, że jest to przesyłka skierowana do jej syna. Organ podkreślił, że jeśli matka skarżącego zdecydowała się odebrać przesyłkę i własnoręcznie podpisała się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, to nie podważa tej czynności zarzut pełnomocnika strony o pomyłce tej osoby w jej osądzie o zawartości przesyłki. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. wskazano bowiem, iż odbierający jest dorosłym domownikiem, który podjął się oddania przesyłki adresatowi i umieszczono datę doręczenia. Ponadto organ stwierdził, że nie została spełniona druga z przesłanek przewidzianych w art. 58 K.p.a., tzn. uchybiono 7- dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegł od ustania przyczyny uchybienia terminu. Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy skarżącego o decyzji organu, który ustał w dniu 8.06.2021r. podczas przeglądania akt sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w C. Organ podniósł, że są podstawy do przyjęcia, iż przesyłka zawierająca decyzję została prawidłowo doręczona w dniu 29.01.2019r. W związku z tym, brak jest podstaw do przypisania stronie braku wiedzy o przesyłce. Podkreślił, że matka skarżącego wyraziła zgodę na odbiór przesyłki w dniu 29.01.2019 r. W skardze wniesionej od powyższego postanowienia skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika - podniósł, że w niniejszej sprawie poprzez błąd doręczenia decyzji osobie nie będącej stroną postępowania, naruszone zostały przepisy art. 7, 7a, 10 K.p.a. w związku z art. 110 K.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto skarżący podniósł zarzut braku dokonania dokładnych ustaleń w zakresie przedmiotowej decyzji oraz że zaskarżone postanowienie zostało wydane z mogącym mieć wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, 7a, art. 8, 10 K.p.a. w zw. z art. 110 K.p.a., art. 77 § 1, art. 80 oraz 134 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku – Białej odmówiło przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty C. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W związku z powyższym przedmiotem postępowania, podkreślenia wymagało, że zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika – podniósł, że nie wiedział o toczącym się postępowaniu i nie brał w nim udziału. Natomiast w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w tej sprawie. Przesyłka zawierająca to zawiadomienie została wysłana na adres skarżącego i została doręczona z dniem 18 grudnia 2018 r., z zachowaniem wymagań określonych w art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazana zaś we wniosku okoliczność, że skarżący w dniu 3 stycznia 2019 r. wyjechał za granicę RP, pozostaje bez żadnego związku z kwestiami dotyczącymi stwierdzenia, że miało miejsce prawidłowe doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Ponadto z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja organu I instancji została prawidłowo doręczona, gdyż przesyłkę doręczono matce skarżącego – B. S. w dniu 29 stycznia 2019 r. Z adnotacji poczty wynika, że wyżej wymieniona podjęła się oddania przesyłki adresatowi. Wobec tego spełnione zostały warunki doręczenia pisma, określone w art. 43 K.p.a., według którego, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Nie zasługiwała zatem na uwzględnienie wskazana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu a w konsekwencji jego pełnomocnik zapoznał się z wymienioną decyzją dopiero w dniu [...] r. podczas przeglądania akt sprawy o sygn. akt [...] w Sądzie Rejonowym w C. W związku z tym, że miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji, stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu przez stronę. Na powyższe stwierdzenie nie mogły mieć wpływu argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, według których, matka skarżącego, dopiero po odebraniu przedmiotowej przesyłki spostrzegła, że jest przeznaczona dla jej syna, a zatem – według pełnomocnika skarżącego - została wprowadzona w błąd. Podkreślenia bowiem wymagało, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki znajduje się wyraźnie wydrukowane imię i nazwisko skarżącego. Ponadto – jak już była o tym mowa – na potwierdzeniu tym jest adnotacja, że przesyłkę doręczono pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania przesyłki adresatowi. Wskazane zaś we wniosku okoliczności dotyczące zniszczenia przedmiotowej przesyłki kilka dni po jej doręczeniu, pozostają bez żadnego związku z kwestią jej prawidłowego doręczenia, a zatem nie uzasadniają przywrócenia terminu. W konsekwencji tego, zasadnie organ stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia według kryterium zgodności z prawem, stwierdzić należało, że skarga jest bezzasadna, gdyż postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.