II SA/Gl 1166/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Z.S na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. Z. S. wystąpiła do Starosty [...] o wykreślenie z kartoteki budynków lokalu nr [...], wyodrębnionego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...] odmówił wykreślenia z rejestru lokalu mieszkalnego nr [...], wyodrębnionego na mocy przywołanego powyżej postanowienia Sądu Rejonowego. W wyniku wniesionego odwołania rozpatrując sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...]r. utrzymał mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskująca w toku postępowania nie przedłożyła żadnych dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę zmiany istniejącego wpisu, a zatem organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wprowadzenia wnioskowanej zmiany. W wyniku wniesionej przez Z. S. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 1160/10 uznając skargę za zasadną, uchylił wymienione powyżej decyzje. W uzasadnieniu wskazał, że organy zasadnie przyjęły brak podstaw do dokonania zmiany wpisu w ewidencji na wniosek strony, podkreślając brak przedstawienia stosownych dokumentów. Jednocześnie jednak Sąd uznał, że organy błędnie zinterpretowały treść żądania skarżącej, gdyż w istocie zmierzały one do weryfikacji dokonanej z urzędu aktualizacji operatu na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. W rezultacie Sąd stwierdził, iż wniosek skarżącej przynieść winien taki skutek, że organ anuluje czynność materialno- techniczną polegającą na aktualizacji operatu w trybie § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) i jednocześnie winien przeprowadzić postępowanie w trybie § 47 ust. 3 rozporządzenia, w celu zgromadzenia materiału pozwalającego na dokonanie aktualizacji, zgodnie z rzeczywistym i prawnym stanem przedmiotem ewidencji. W szczególności organ winien mieć na uwadze, że lokale zostały wyodrębnione z jednego budynku, a nadto winien uwzględnić dane, o których mowa w § 63 i w § 70 rozporządzenia. Rozpoznając ponownie sprawę Starosta [...], działając na podstawie art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków założonej dla jednostki ewidencyjnej L., polegających na wykreśleniu z ewidencji budynków oznaczonych numerami [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz [...] i wprowadzeniu jednego budynku o numerze [...] złożonego z poszczególnych segmentów, w których zostały wyodrębnione lokale będące współwłasnością nieruchomości oznaczonej numerami działek [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]zgodnie z wykazem zmian ewidencyjnych dotyczących budynku. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wprowadzone zmiany są wynikiem wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r., oraz postanowienia Sądu Rejonowego w L. Decyzję tę organ pierwszej instancji uzupełnił postanowieniem z dnia [...]r. dokonując wpisu do sentencji jedenastu wyodrębnionych lokali wraz z pomieszczeniami przynależnymi. W wyniku złożonego przez Z. S. odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji wraz postanowieniem uzupełniającym w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż Starosta [...] rozpatrując sprawę po raz kolejny nie zastosował się w pełni do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 1160/10. Rozpatrując ponownie sprawę Starosta [...] decyzją z dnia [...]r., działając na podstawie art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 46 ust. 2 pkt 1 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków założonej dla jednostki ewidencyjnej L., polegających na: anulowaniu czynności materialno- technicznej wprowadzonej do ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie założenia ewidencji budynków i lokali w obrębie L.; anulowaniu czynności materialno- technicznej poprzez anulowanie zmiany numer [...] wprowadzonej do ewidencji na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w L. sygn. akt [...] z dnia [...]r. orzekającego o zniesieniu współwłasności nieruchomości opisanej w księdze wieczystej [...]; ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków czterokondygnacyjnego budynku mieszkalnego oznaczonego nr [...] o powierzchni [...] m² oraz łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali w budynku wynoszącej [...] m² i łącznej powierzchni przynależnych do poszczególnych lokali wynoszącej [...]m².; ujawnieniu zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w L. o powierzchni [...] m², poprzez wpisanie w ewidencji gruntów i budynków samodzielnych lokali stanowiących odrębną własność. W sentencji tej decyzji wymieniono jedenaście samodzielnych lokali wraz z podaniem ich powierzchni użytkowej oraz powierzchni użytkowej i rodzaju pomieszczeń przynależnych. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że zgodnie z § 46 ust. 1 i ust. 2 w związku z § 47 ust. 1 i ust.3 cytowanego powyżej rozporządzenia wykonawczego zmiany wpisane do ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek właściciela gruntu na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zarówno z zapisów księgi wieczystej [...] jak i postanowienia Sądu Rejonowego w L. sygn. akt [...] z dnia [...]r. w sposób jednoznaczny wynika, że nieruchomość objęta postępowaniem składa się 12 działek ewidencyjnych oraz jednego budynku, złożonego z kilku segmentów. Organ wyjaśnił, iż oczywistym pozostaje fakt, że nie ma możliwości dokonywania wpisów do ewidencji z mocą wsteczną. Nie wyklucza to jednak usunięcia z ewidencji wpisu obciążonego wadą od początku. Sam wpis, a w tym konkretnym przypadku błędne wprowadzenie do ewidencji oznaczenia przedmiotowego budynku, a w konsekwencji nieprawidłowe wprowadzenie rozstrzygnięcie postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. ma charakter czynności materialno- technicznej, która nie korzysta z przymiotu ostateczności i prawomocności. Jego usunięcie, sprostowanie lub zmiana na wniosek strony powinna być dokonana w formie decyzji administracyjnej. Z kolei Starosta w ramach prowadzenia ewidencji gruntów i budynków uprawniony jest do wydawania decyzji administracyjnej na podstawie art. 20 i art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne także w przedmiocie usunięcia lub sprostowania wpisu do ewidencji gruntów i budynków dotkniętego wadą i oczywiście nieodpowiadającego stanowi faktycznemu w dacie jego dokonania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, stąd orzeczono jak w sentencji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. S., uważając, że zaskarżona decyzja nie jest kompletna i może rodzić dla niej negatywne konsekwencje w przyszłości. W jej ocenie organ nie uwzględnił całości wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2011r., przede wszystkim tego, że Starosta dokonując wpisu winien uwzględnić w ewidencji dane o których mowa w § 63 i w § 70 rozporządzenia. Bezsprzeczne jest, że zniesienie współwłasności zabudowanej nieruchomości opisanej w księdze wieczystej nr [...] nastąpiło poprzez wyodrębnienie jedenastu samodzielnych lokali, co do których prawo własności przyznano uczestnikom postępowania. W postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia [...]r. zostały one szczegółowo opisane, w tym wskazano położenie tych lokali, ich skład i powierzchnię oraz skład i powierzchnię pomieszczeń przynależnych. W przedmiotowej decyzji Starosty [...] ujawniono budynek czterokondygnacyjny o wskazanej powierzchni, w którym wyodrębniono lokale pozostające własnością poszczególnych uczestników. Nie zostały jednak ujawnione w ewidencji dane dotyczące poszczególnych lokali, a wynikające z § 63 i § 70 rozporządzenia, w tym m.in. liczbę izb wchodzących w skład lokalu oraz liczbę i rodzaj pomieszczeń przynależnych. Mając powyższe na uwadze w jej ocenie uwidocznione dane ewidencyjne nie są kompletne i winny zostać uzupełnione o wskazane dane. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] w punkcie 4 i w tym zakresie orzekł o ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów i budynków zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości położonej w L. i wpisaniu w ewidencji gruntów i budynków jedenastu samodzielnych lokali wydzielonych w wyniku zniesienia współwłasności, dokładnie opisanych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem we wspólnej nieruchomości, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu organ po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, odwołał się do wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych wyroku z dnia 6 kwietnia 2011r. i stwierdził, że wprowadzone w niniejszej decyzji nowe brzmienie punktu 4 decyzji, wynika z powtórzenia rozstrzygnięcia przyjętego w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r. Organ odwoławczy stwierdził, że wprawdzie organ pierwszej w swym rozstrzygnięciu wypełnił wskazania Sądu, to jednak szczegółowa lektura postanowienia Sądu Rejonowego w L. o zniesieniu współwłasności wraz z analizą opinii biegłego w zakresie budownictwa doprowadziła do wniosku, iż organ pierwszej instancji pominął w rozstrzygnięciu punktu 4 swojej decyzji informacje, o których mowa 1w § 70 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia, dotyczące rodzaju pomieszczeń przynależnych do każdego z lokali. Dlatego też po uchyleniu tego punktu decyzji organu pierwszej instancji, organ odwoławczy orzekł merytorycznie w tym zakresie uzupełniając rozstrzygnięcie o wymagane dane wynikające z materiałów źródłowych (postanowienia Sądu w L.). Odnosząc się szczegółowo do zarzutów odwołania, w ocenie organu odwoławczego bezzasadnym byłoby uzupełnienie zaskarżonej decyzji o podanie liczby i numerów lokali stanowiących odrębne nieruchomości lokalowe. W ocenie organu informacja ta zawarta jest w punkcie 4 decyzji, podobnie jak z treści decyzji ewidentnie wynika, że lokale wyodrębnione zostały w budynku o numerze ewidencyjnym [...]. W zakresie domagania się przez odwołującą uzupełnienia decyzji o liczbę izb wchodzących w skład lokalu, organ zauważył, że zgodnie z treścią § 71 rozporządzenia dane ewidencyjne dotyczące lokali wymienione w § 70 ust. 1 rozporządzenia ujawnia się na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a w przypadku braku takich danych w tych dokumentach, ujawnia się na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, na podstawie doręczonej przez nich dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Ani z treści postanowienia Sądu Rejonowego, ani z opinii biegłego sporządzonej na potrzeby tego postępowania nie wynika wprost liczba izb wchodzących w skład poszczególnych lokali. Wreszcie organ stwierdził, że w zakresie ujawnienia w operacie ewidencyjnym roku zakończenia budowy poszczególnych lokali w budynku nr [...], aktualne pozostaje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażone w cytowanym wyroku z dnia 6 kwietnia 2011 r., iż bez znaczenia pozostaje okoliczność, że budynek, z którego lokale wyodrębniono nie jest ukończony. Wprawdzie jedną z danych ewidencyjnych budynku jest rok zakończenia budowy, ale w sytuacji, kiedy budowa nie została zakończona wpis ten jest bezprzedmiotowy. Niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia Z. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarzucając decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i innych ustawy mające wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenia art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w związku § 63, § 70 i § 71 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, a polegające na zaniechaniu uwzględnienia przy rozpatrywaniu odwołania w przedmiotowej sprawie oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r., a w konsekwencji utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia nie uwzględniającego informacji dotyczących budynku i wyodrębnionych w nim lokali wskazanych jako obligatoryjne w § 63 i § 70 rozporządzenia, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę podkreśliła, że organy rozpatrujące ponownie sprawę związane były oceną prawną i wskazaniami zawartym w wyroku Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 1160/10. Mimo to organy nie uwzględniły w rozstrzygnięciu opinii biegłego i nie wskazały w wyodrębnionych lokalach danych o których mowa w przywołanych przepisach rozporządzenia wykonawczego. Przede wszystkim, wymienione w § 63 rozporządzenia obok numerów działek, na których usytuowany jest budynek, pola powierzchni zabudowy, liczby kondygnacji nadziemnych łącznego pola powierzchni użytkowej wszystkich lokali w budynku oraz pomieszczeń przynależnych do lokali są informacje dotyczące liczy i numerów lokali stanowiących odrębne nieruchomości lokalowe. Z kolei na podstawie § 70 danymi ewidencyjnymi lokalu, które podlegają ujawnieniu w ewidencji są m.in. numer lokalu, numer ewidencyjny budynku w którym się znajduje oraz liczba izb wchodzących w skład lokalu, a także liczba i rodzaj pomieszczeń przynależnych do lokalu wraz z powierzchnią użytkową lokalu i pomieszczeń przynależnych. W ocenie skarżącej aktualna treść ewidencji gruntów i budynków nie odpowiada prawu, gdyż organ odwoławczy wprowadzając nowy zapis w miejsce uchylonego z decyzji pierwszoinstancyjnej zaniechał wskazania danych, tak jak zostało to uwidocznione w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. oraz w wymienionym powyżej rozporządzeniu. Dodała, że organ mógł to uczynić w oparciu o posiadane dokumenty, a mianowicie opinię biegłego sądowego, która została dołączona do akt sprawy. Reasumując skarżąca podniosła, że zmieniona przez organ odwoławczy decyzja nadal nie pozostaje w zgodzie z obowiązującymi w tym względzie przepisami prawnymi i nie ujawnia wszystkich danych, o których mowa w § 63 i § 70 rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Za bezzasadne uznał zarzuty skargi zmierzające do wykazania, iż nie zostały ujawnione w ewidencji wymagane przepisami dane. Z rozstrzygnięcia jednoznacznie wynika, że lokale wyodrębnione zostały w budynku nr [...]. Wynika też, że budynek ten (wraz z wyodrębnionymi lokalami) położony jest na nieruchomości składającej się z 12 działek. Odnosząc się do zarzutu uzupełnienia decyzji o liczbę izb wchodzących w skład lokali, organ wyjaśnił, że w aktach sprawy brak dokumentów umożliwiających taki wpis. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. pełnomocnik organu wnosząc o oddalenie skargi potrzymała dotychczasową argumentację zaprezentowaną w odpowiedzi na skargę i zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności - art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Przy czym, po myśli art. 134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. . z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Trzeba też dodać, że w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją wydany został wcześniej w dniu 6 kwietnia 2011 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1160/10, uchylający poprzednie rozstrzygnięcia organów ewidencyjnych. Powyższe ma istotne znaczenie, z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia organów administracyjnych, a także ze względu na stanowisko skarżącej prezentowane w toku podlegającego kontroli sądowej postępowania, oraz z uwagi na treść i zarzuty skargi, przy uwzględnieniu treści art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl przepisów § 46 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia, dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w § 10 i § 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych, dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Z powyższego wynika, że istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). W pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków, mieści się zatem także, usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych, co nastąpiło w niniejszym postępowaniu, zakończonym wydaniem decyzji przez Starostę. W niniejszej sprawie zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w wymienionym powyżej wyroku, Starosta [...] potraktował pismo skarżącej z dnia [...] r. jako wniosek o dokonanie weryfikacji dokonanej z urzędu w trybie § 47 ust. 1 rozporządzenia aktualizacji operatu na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia [...]r., a jednocześnie przeprowadził postępowanie w trybie podanym w § 47 ust. 3 rozporządzenia, które doprowadziło do wydania kwestionowanego rozstrzygnięcia. W związku przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, iż nie wyklucza się możliwości usunięcia z ewidencji wpisu obciążonego wadą, organ pierwszej instancji zasadnie anulował błędnie dokonane czynnością materialno- techniczną wpisy wprowadzone na podstawie [...] (w pkt 1) oraz wpis nr [...] (pkt 2) a następnie ujawnił w pkt 3 i 4 aktualne wpisy. Prowadząc dalej postępowanie zasadnie, uznając zapis pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji za nie w pełni odpowiadający treści uwidocznionej w postanowieniu Sądu Rejonowego w L., oraz pomijający informacje, o których mowa w § 70 ust. 1 pkt 4, organ odwoławczy zmienił ten zapis. Zostały w ten sposób uwidocznione w ewidencji wszystkie dane wymienione w tym postanowieniu, gdyż jego treść jest w zasadzie powieleniem treści przywołanego postanowienia Sądu Rejonowego w L., a także niezbędne dane z opinii biegłego sądowego przygotowanej dla potrzeb postępowania zakończonego tym postanowieniem. Uwidocznione zatem zostały wyodrębnione, z budynku o numerze ewidencyjnym [...], samodzielne lokale, gdzie określono ich numer porządkowy, miejsce położenia w budynku, powierzchnię użytkową oraz liczbę i powierzchnię pomieszczeń przynależnych do lokalu oraz udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokalu. Wbrew żądaniu i stanowisku skarżącej należy zgodzić się z twierdzeniem organu odwoławczego, iż przedstawione w sprawie materiały nie dawały podstawy do dalszego uszczegóławiania dokonanego wpisu. Skład orzekający podziela stanowisko organu odwoławczego, iż bezzasadnym byłoby uzupełnienie zaskarżonej decyzji o podanie liczby i numerów lokali stanowiących odrębne nieruchomości lokalowe, gdyż zostały one uwidocznione w punkcie 4 decyzji, podobnie jak z treści decyzji jednoznacznie wynika, że lokale wyodrębnione zostały w budynku o numerze ewidencyjnym [...], ) położonym na nieruchomości składającej się z 12 działek. Natomiast dokonując analizy przywoływanych przez skarżącą przepisów § 63 i § 70 rozporządzenia trzeba podkreślić, iż, wbrew twierdzeniom skarżącej, wymienione w nich dane zostały uwidocznione w kwestionowanej decyzji przez orzekające w sprawie organy. Odnosząc się do wymogu wskazanego w § 70 ust. 1 pkt 4 – podkreślić trzeba, że uzupełnienia w zakresie liczby i rodzaju pomieszczeń przynależnych dokonał organ odwoławczy zmieniając treść uchylonego pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji, zgodnie z treścią postanowienia Sądu i opinią biegłego. Odnosząc się natomiast do wymogu uwidocznienia liczby izb wchodzących w skład lokalu, to zasadnie organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z § 71 rozporządzenia dane ewidencyjne dotyczące lokali wymienione w § 70 ust. 1 rozporządzenia ujawnia się na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a w przypadku braku takich danych w tych dokumentach, na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia na podstawie przedłożonej dokumentacji opracowanej przez osobę legitymującą się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Po dokładnej analizie postanowienia Sądu Rejonowego w L. oraz opinii biegłego K. D. z [...] r. skład orzekający podziela opinię organu odwoławczego, iż nie wynika z nich wprost liczba izb wchodzących w skład poszczególnych wyodrębnionych lokali, w tym także w skład lokalu nr [...] będącego własnością skarżącej. Oprócz bowiem wymienionych w poszczególnych lokalach pomieszczeń w postaci pokoi, kuchni, łazienki, sypialni, garderoby czy gabinetu, które można by potraktować jako osobne izby, wymienione także zostały takie pomieszczenia takie jak sklepy: komputerowy, przemysłowy, kosmetyczny, spożywczy, gabinet kosmetyczny i solarium, zakład fryzjerski, magazyn czy apteka, w przypadku których nie można jednoznacznie rozstrzygnąć o ilości izb, nie posiadając dodatkowych, wymaganych dokumentów. Tym samym brak było podstawy do wprowadzenia do ewidencji żądanych danych, gdyż skarżąca, dla ich wykazania nie przedstawiła żadnego dokumentu, który mógłby stanowić podstawę do takiego działania. Także bowiem w lokalu nr [...] znalazły się sklep spożywczy, salon fryzjerski, sklep kosmetyczny, gdzie brak danych czy pomieszczenia te składają się tylko z jednej izby. Natomiast wszystkie inne dane, wbrew twierdzeniem skarżącej zostały uwidocznione w kwestionowanej decyzji. Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej uwagi i ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) oddalił skargę.