II SA/Gl 1167/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-12-04

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełniają przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych, ponieważ wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Ich miesięczny dochód w wysokości 1080 zł netto, pomniejszony o koszty mediów, jest niewystarczający do pokrycia dodatkowych opłat sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący H.Z. i A.Z. zostali wezwani do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. W odpowiedzi złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując na wspólne gospodarstwo domowe, posiadanie nieruchomości, miesięczny dochód z emerytury w wysokości 1080 zł oraz brak oszczędności i innych wartościowych przedmiotów. Sąd rozpoznał wniosek, opierając się na informacjach z akt sprawy.
Rozstrzygnięcie
Skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Z. i A.Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 24 października 2013 r. w kwocie 100 zł, w piśmie procesowym z dnia 25 października 2013 r. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wniosek złożył na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2 i nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1700 m2. Źródłem ich utrzymania się jest świadczenie emerytalne H.Z. w wysokości 1080 zł miesięcznie oraz okresowo otrzymywany dochód z prac dorywczych wykonywanych przez A. Z. w sezonie wiosenno – letnim, jednakże z tego tytułu A.Z. nie osiągnął żadnego dochodu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie posiłkowano się dokumentami nadesłanymi przez skarżących w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 475/13. W oparciu o uzyskane informacje ustalono, że dochód H. Z. odpowiada wartości podanej w druku formularza. Z tego też względu uznano, że zasadnym jest zwolnienie skarżących ze wspomnianej opłaty, gdyż jej uiszczenie może okazać się dla nich zbyt dużym wydatkiem. Mając bowiem na względzie, że kwota 1080 zł netto miesięcznie musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch osób i podlega pomniejszeniu o wydatki na media (dostawy wody, energii elektrycznej, odbiór śmieci) w łącznej kwocie około 150 zł, konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w stosunkowo krótkim okresie, a także innych, ewentualnych kosztów sądowych mogłaby okazać się dla wnioskodawców zbyt daleko idącym obciążeniem. Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło