II SA/Gl 1168/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi J.M. i R. G-M. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. W związku z wnioskiem W. S. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na cele mieszkalne oraz przebudowie dachu i zbiornika podziemnego do gromadzenia wody opadowej na działce nr [a] obr. [...] w Z. w rejonie ulicy [...], Burmistrz Miasta Z. zwrócił się do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. o dokonanie uzgodnień w trybie art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 k.p.a. O wystąpieniu do organu uzgadniającego powiadomiono strony postępowania, w tym J. M. i R.G.-M., pouczając ich o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Urzędu Miasta Z. W zawiadomieniu podane zostały dane dotyczące inwestycji, w tym jej lokalizacji i numeru ewidencyjnego działki. W aktach sprawy znajduje się opinia Zakładu [A] S.A. w Z. z dnia [...] r. przesłana Dyrektorowi Okręgowego Urzędu Górniczego w K. o warunkach geologiczno-górniczych terenu położonego w rejonie ulicy [...] dotycząca inwestycji. Podano w niej, że teren inwestycji stanowi taras potoku [...] i jest zabudowany obiektami mieszkalnymi i usługowymi. Rejon położony jest w dolinie potoku [...] w odległości 0,95 km od koryta potoku. W zakresie warunków geologicznych, w rejonie Z. występują dwa systemy wód podziemnych: wody gruntowe przypowierzchniowe tworzące jeden poziom wodonośny o zwierciadle swobodnym i wody podfliszowe, tworzące kilka poziomów wodonośnych, w tym poziom wód termalnych, stanowiących eksploatowaną kopalinę. Warstwy fliszowe izolują system wód termalnych od kontaktu hydraulicznego z wodami powierzchniowymi i przypowierzchniowymi. Zakład [A] prowadzi eksploatację złóż. Na terenie objętym opinią nie występują ujęcia wód termalnych, teren znajduje się w odległości 1,18 km od ujęcia [...]. Poziom wodonośny najbliższego ujęcia znajduje się na głębokości 1113 m poniżej poziomu terenu. Nieprzepuszczalne utwory fliszowe zapewniają dostateczną izolację i brak kontaktu hydraulicznego wód termalnych od bezpośrednich wpływów powierzchniowych. Działka nr [a] leży poza obszarem zasilania wód termalnych. Realizacja planowanej inwestycji nie będzie mieć wpływu na ciągłość ruchu [...] a na terenie budowy nie występują inne czynniki mogące mieć wpływ na warunki budowy. Do akt dołączono także uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...]r. nr [...] o odstąpieniu od sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów górniczych o nazwach [...] i [...], podjętą na podstawie art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze. Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego zawiadomił strony pismem z [...] r. o prowadzonym postępowaniu w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na planowanej rozbudowie i przebudowie budynku w rejonie ulicy [...] w Z. (nie podając numeru geodezyjnego działki). W reakcji na to zawiadomienie J. M. i R. G.- M. w pismem z dnia [...] zarzucili, że UM w Z. przez wysłaniem wniosku do organu uzgadniającego nie zapewnił im możliwości wypowiedzenia się w sprawie i nie podał, czego sprawa dotyczy. Nie wiedzą zatem czego dotyczy postępowanie uzgadniające i nie mogą odnieść się do wniosku. W odpowiedzi Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w K. [...] poinformował, co jest przedmiotem postępowania i kto jest wnioskodawcą oraz, że postępowanie jest w toku i nadal istnieje możliwość zapoznania się z aktami. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w K. uzgodnił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, stwierdzając, że prowadzona eksploatacja górnicza wód termalnych nie będzie miała negatywnego wpływu na jej realizację. W uzasadnieniu powołano się na opinię Zakładu [A] oraz na zapisy części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego, zatwierdzonego decyzją Dyrektora OUG w K. z dnia [...] r. nr [...], przewidujące, że w trakcie wydobywania wody termalnej otworami [...] i [...] nie występują żadne czynniki mogące mieć negatywny wpływ na ochronę powierzchni – nie prowadzi się żadnych prac mogących mieć wpływ na ukształtowanie powierzchni, wydobycie wody termalnej nie stwarza zagrożenia dla powierzchni. Zażalenia na to postanowienie wnieśli R. G. –M. (w dniu [...] r.) i J. M. (w dniu [...] r.). Podnieśli w nich, że nadal nie mają wiedzy, jakiej działki dotyczy postępowanie, zatem nie mogą ustosunkować się merytorycznie do podjętego rozstrzygnięcia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że uzgodnienie zostało dokonane w związku z przepisem art. 53 ust. 4 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji, że eksploatacja wód termalnych nie będzie miała szkodliwego wpływu na planowaną inwestycję. Jako podstawę tego stanowiska organ wskazał znajdującą się w aktach kopię mapy zasadniczej, wyciąg z części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego oraz opinię nr [...] o warunkach geologiczno-górniczych. Wyjaśniono też, że zarzuty dotyczące wadliwego poinformowania stron o przedmiocie postępowania obciążają ewentualnie Burmistrza Miasta jako organ właściwy w sprawie wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. W toku postępowania w sprawie o uzgodnienie zawiadomiono strony o możliwości zapoznania się z aktami i podano, że uzgodnienie dotyczy rejonu ulicy [...]. Postępowanie niewątpliwie dotyczyło działki nr [a] i strony miały możliwość dowiedzenia się o tym poprzez wgląd w akta. Zwrócono uwagę, że wniosek Burmistrza o dokonanie uzgodnień został doręczony stronom i była w nim zawarta informacja o działce i rodzaju inwestycji poddawanej uzgodnieniu. Także na etapie postępowania o uzgodnienie zapewniono stronom możliwość wzięcia w nim czynnego udziału, wielokrotnie przesyłając stronom wyjaśnienia i zawiadomienia. Wskazano także, że nie budzi wątpliwości, jakiej inwestycji dotyczy uzgodnienie, mimo że postanowienie organu I instancji nie podaje numeru działki geodezyjnej, odwołuje się bowiem do zindywidualizowanego wniosku, którego przedmiot nie budzi wątpliwości. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zwrócili się o uchylenie rozstrzygnięć organów obu instancji. Zarzucili organom naruszenie art. 9, 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu podnieśli, że mimo zarzutów podnoszonych przez skarżących, że nie mają oni wiedzy, jakiej działki dotyczy postępowanie, organ I instancji nie udzielił im w tym zakresie informacji, lecz wydał postanowienie, w którym także nie określił numeru działki objętej uzgodnieniem a praktykę tę zaakceptował organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, że brak oznaczenia numeru działki objętej uzgodnieniem nie miał wpływu ani na ograniczenie procesowych praw stron postępowania, ani na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Kwestionowane postanowienia zostały wydane w toku postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), decyzję taką wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy. Do organów wymienionych w tym przepisie należy w szczególności właściwy organ nadzoru górniczego w odniesieniu do terenów górniczych (art. 53 ust. 4 pkt 4 ustawy). Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. Pierwszą kwestią wymagająca rozważenia w niniejszej sprawie są skutki związane z nowelizacją przepisu art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisem art. 70 pkt 6 lit. 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. nr 196, poz. 675) zmieniono przepis art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w ten sposób, że ograniczono krąg osób uprawnionych do złożenia zażalenia na postanowienie uzgadniające wydane przez organ I instancji. Od dnia wejścia w życie nowelizacji, co nastąpiło w dniu 17 lipca 2010 r., zażalenie na postanowienie uzgadniające przysługuje wyłącznie inwestorowi. Przepisy nowelizujące nie zawierają w tym zakresie regulacji intertemporalnej, natomiast przepis art. 80 tej ustawy przewiduje jedynie, że do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia nowelizacji decyzją ostateczną, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. W konsekwencji rozstrzygnąć należało, czy wniesione przez skarżących zażalenie było dopuszczalne i czy podlegało rozpoznaniu przez organ II instancji, skoro orzekał on już po zmianie staniu prawnego, w wyniku której zażalenie na postanowienie może wnieść tylko inwestor. Rozstrzygając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że ustawodawca nie wykluczył możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie uzgadniające, lecz jedynie ograniczył krąg podmiotów do tego uprawnionych. Zachowana została także właściwość rzeczowa Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego jako organu II instancji w zakresie uzgodnień dotyczących terenów górniczych. Skarżący wnieśli zażalenia przed zmianą stanu prawnego, będąc uprawnionymi wówczas do zaskarżenia postanowienia organu I instancji. Jakkolwiek w dacie orzekania przez organ odwoławczy legitymację te już stracili, to należy podkreślić, że w przekonaniu Sądu utrata ta dotyczyła możliwości wniesienia zażalenia, a nie jego rozpoznania przez organ, który swą właściwość w tym zakresie zachował. Zażalenie zostało wniesione skutecznie przez podmioty do tego wówczas uprawnione. Uznanie, że data rozstrzygania przez organ II instancji ma znaczenie dla dopuszczalności rozpatrzenia zażalenia powoduje, że od aktywności organu zależałoby to, czy wniesione zażalenie zostanie rozpoznane, czy też, po zmianie stanu prawnego, uznane zostanie za niedopuszczalne. Prawidłowo zatem Prezes Wyższego Urzędu Górniczego stanął na stanowisku, że skutecznie wniesione zażalenia winny podlegać rozpoznaniu. Przepis art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych nie ma znaczenia dla rozważanej kwestii o tyle, że nie odnosi się on do czynności procesowych już dokonanych, jaką w sprawie było wniesienie zażalenia. Zarzuty skarżących nie mają charakteru merytorycznego, nie odnoszą się do zasadności samego uzgodnienia projektowanej inwestycji pod względem skutków wynikających z ustanowienia terenu górniczego, lecz dotyczą kwestii procesowej. W przekonaniu skarżących, doszło do naruszenia procedury administracyjnej, albowiem organ nie określił w dostatecznie precyzyjny sposób przedmiotu postępowania, nie podając numeru działki, co rzekomo uniemożliwiło stronom merytoryczne ustosunkowanie się do sprawy. Istotnie, postanowienie organu I instancji nie wskazuje numeru działki, której dotyczy ustalanie warunków zabudowy. W postanowieniu tym wskazano jedynie, że uzgodnienia dokonuje się dla inwestycji planowanej w rejonie ulicy [...] w Z. Nie można jednak pominąć faktu, że w postanowieniu wyraźnie określono, że do jego wydania doszło w związku z prowadzonym postępowaniem w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący zostali zawiadomieni przez organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy pismem z [...] r. o przesłaniu projektu decyzji do uzgodnienia a w zawiadomieniu tym określono precyzyjnie teren, którego ustalanie warunków dotyczy, podając także numer działki. Postanowienie organu II instancji w uzasadnieniu zawiera informację o numerze działki, której ustalanie warunków dotyczy. Organ II instancji, jako organ merytoryczny w sprawie, usunął zatem dostrzeżony przez strony brak. Jednocześnie prawidłowo przyjął, że w kontekście znanych skarżącym faktów, nie podanie numeru działki w postanowieniu organu I instancji nie jest takim naruszeniem prawa, które uzasadnia uchylenie postanowienia uzgadniającego. Niewątpliwie została skarżącym zapewniona możliwość czynnego uczestniczenia w postępowaniu i wbrew ich twierdzeniom, nie wiązało się to z koniecznością wyjazdu do K. Skarżący mieszkają w Z a doręczana im korespondencja w dostatecznie jasny sposób wskazywała, że postępowanie w sprawie prowadzone jest przez Burmistrza Z. W miejscu zamieszkania zatem skarżący mogli uzyskać dodatkowe informacje. Zarzut skarżących, związany z niedostatecznie precyzyjnym oznaczeniem przedmiotu postępowania dotyczy przepisów proceduralnych. Trzeba zatem zwrócić uwagę, że uchylenie przez sąd administracyjny aktu wydanego z naruszeniem prawa procesowego zależy od wagi wywołanych tym naruszeniem skutków. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli naruszenie przepisowo procedury mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszym przypadku wpływu takiego stwierdzić nie można. Niewątpliwie uzgodnienie zostało dokonane dla działki nr [...] albowiem w takim zakresie przekazano organowi uzgadniającemu sprawę do rozpoznania a organy uzgadniające miały pełne rozeznanie co do przedmiotu uzgodnienia. Wobec braku wpływu podnoszonego przez skarżących uchybienia na wynik postępowania, skarga nie mogła odnieść skutku. Mając na względzie podane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.