II SA/Gl 1169/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-06-04

Skład orzekający: Sędzia NSA Ewa Krawczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, mimo wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, podlega pozostawieniu bez rozpoznania na mocy art. 257 PPSA. Nawet w przypadku wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, jeśli skarżący nadal nie dołączy do sprzeciwu urzędowego formularza wniosku, sąd powinien zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Argumenty merytoryczne skarżącego nie podlegają ocenie w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący J. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Został zobowiązany do wypełnienia urzędowego formularza PPF, czego nie uczynił w wyznaczonym terminie. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2009 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia, podnosząc argumenty dotyczące swojej sprawy pierwotnej (pozwolenie na budowę) oraz zarzuty dotyczące matactw i naruszenia jego prawa własności. Do sprzeciwu nie dołączył jednak wymaganego formularza.
Rozstrzygnięcie
Zarządzenie o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę na skutek wniesienia przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2009 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego bez rozpoznania p o s t a n a w i a pozostawić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W piśmie z dnia [...] r. skarżący J. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 marca 2009 r. wnioskodawca został zobowiązany w terminie 7 dni do wypełnienia, a następnie zwrotu, przesłanego w załączeniu urzędowego formularza druku PPF, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru, skarżący otrzymał w dniu 24 marca 2009 r., a zatem zakreślony termin do nadesłania formularza upłynął w dniu 31 marca 2009 r. We wskazanym terminie J. G. nie nadesłał wypełnionego formularza. Wobec braku wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2009 r. w oparciu o treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Od powyższego w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw domagając się rozpatrzenia sprawy i zakończenia nieprawidłowości popełnianych jego zdaniem przez pracowników Urzędu i Sąd w C. Skarżący wskazał, że jego sprawa dotyczy należnej mu 1/2 własności, zgodnie z aktem notarialnym nr [...] spisanym w [...] r. w Państwowym Biurze Notarialnym w C. W ocenie skarżącego, z uwagi na matactwa kuzyna geodety jest on obciążany kosztami za pomiary geodezyjne i komornicze, a jego konstytucyjne prawo własności nie jest przestrzegane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 zd. 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zatem niezachowanie powyższego wymogu uniemożliwia merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania. Zgodnie natomiast z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Uwzględniając przytoczoną argumentację, skoro pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania wraz z urzędowym formularzem druku i pouczeniem, nie złożył on wniosku o przyznanie prawa pomocy według przewidzianej przepisami formie, to na mocy art. 252 § 2, art. 257 i art. 260 zd. 1 p.p.s.a. należało zarządzić o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż skarżący pomimo wskazania w zaskarżonym zarządzeniu Referendarza sądowego przyczyny pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, także do sprzeciwu nie dołączył urzędowego formularza wniosku. Natomiast argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu nie podlegają ocenie w toku postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło