II SA/Gl 1171/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. i J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w kwestii wniosku skarżącej M. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wystąpiła o zwolnienie od kosztów sadowych powołując się na trudną sytuację materialną. Z udzielonych informacji wynika, że wspólnie z J. F. prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 87 m2. W skład ich majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 1,2073 ha. Źródłem utrzymania się skarżących są zasiłki przedemerytalne uzyskiwane w łącznej wysokości 1550 zł netto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca przedstawiła dokumenty dotyczące ich sytuacji materialnej, w tym rachunki za media, zakup niezbędnych lekarstw, orzeczenie o niepełnosprawności, część dokumentacji medycznej oraz kopie decyzji orzekających o waloryzacji zasiłków przedemerytalnych. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Aby jednak oceny tej można było dokonać w sposób wszechstronny i rzetelny, koniecznym jest uzyskanie jak najpełniejszego obrazu sytuacji materialnej skarżącego, czemu służy zarówno treść druku formularza PPF jak i możliwość wezwania o tzw. dodatkowe dokumenty źródłowe. Mając na względzie uznano, że zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, albowiem stan majątkowy jej rodziny uzasadnia zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Powyższe oparto przede wszystkim mając na względzie łączną wysokość dochodów stron (1550 zł netto miesięcznie), składniki ich majątku, poziom i strukturę stałych wydatków oraz stan zdrowia. Biorąc pod uwagę, że wydatki związane z utrzymaniem się pochłaniają około 400 zł miesięcznie, do dyspozycji skarżącej pozostaje 1100 zł miesięcznie. W tej sytuacji uiszczenie wpisu od skargi 300 zł pochłonęłoby około 35% środków przeznaczonych na utrzymanie się, co oznaczałoby konieczność rezygnacji z zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Trzeba zaś pamiętać, że są one wyższe od przeciętnych ze względu na stan zdrowia wnioskodawczyni. Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.